احزاب و تشکل ها

حزب ما در تاریخ طولانی اش حوادث ناگوار بسیاری را شاهد بوده است . دشمن بیرونی و نادانی و خود خواهی های شخصی درون حزبی، فاجعه های اسف باری مانند نفوذ عباس شهریاری را سبب شدند. با اینهمه هربار حزب ما سربلند مجددا قد برافراشت . بدانید که رهبران رفتنی اند و حزب توده ایران ماندنی . هرگز امیدتان به آینده را از دست ندهید.

شخصی به نام کامران رئوفی چیزی به عنوان نامه سرگشاده خطاب به رفیق خاوری در فیسبوک, و در گروهی به نام ششمین کنگره حزب توده ایران منتشر کرده است، که بیشتر به انشای تعطیلات آخر هفته ی یک نوسواد کلاس اکابر شباهت دارد تا نامه سرگشاده به دبیر اول پرسابقه ترین حزب سیاسی ایران.

رفیق عزیز خاوری،شما در کدام نشست خصوصی و یا در کدام سمینار حزبی از ما مطلعین دست اول و فعالین تا آخرین لحظه یورش خواسته اید تا صادقانه به شما بگوییم که چه اتفاقی رخ داد؟ به این منظور که ارگان های حزب برخورد دقیقتری با این پدیده داشته باشند. به مصاحبه ی رفیق کیانوری با خبرنگار روزنامه ی رولوسیون فرانسه در آستانه ییورش به حزب در بهمن ماه سال 61 توجه فرمایید که آیا رفیق کیانوری دچار خوشبینی بیش از حد به خمینی بوده است؟ به همین نوارهای پرسش و پاسخ رفیق کیا که در فضای مجازی موجود است مراجعه کنید و توجه کنید که با چه دقتی امکان یورش و قتل عام توده ای ها و نیروهای صادق چپ پیش بینی شده است آن هم در سالهای 58 و 59. کوبیدن کمیته ی مرکزی آن زمان حزب توده ایران آن هم از جانب کسانی که درهمان اولین حمله ی آخوند هادی غفاری به دفتر حزب توده ی ایران حتی ماشین و ساک های دستی خود را در کوچه های خیابان اسکندری شمالی رها کرده و پا به فرار گذاشتند و ما را درآن دوران بسیار سرنوشت ساز تنها گذاشتند، جای بسی تاسفو درد آور است.

(تذکر: این مطالبات موضوعات مورد نیازِ جنبش فراگیر چپ و حتی جنبش سبز مردم ایران هستند و صرفاً موضوع مورد درخواستِ دوستان با تعلقِ خاطر به فدائیان (اکثریت) نیستند.)
طرح موضوع و نحوۀ ورود به بحث را باروش مهندسی معکوس و در کوتاه ترین بیان به شرح ذیل می توان، مطرح نمود:
در نظر بگیریم که جنبشی با حدود 10 میلیون عضو را در اختیار داریم. جنبش با کودتایی درگیر می شود و - به هر دلیل - سیستمِ کودتا موفق به اعمال حاکمیت می شود. صورت مسئلۀ موجود این است: «تاکتیک ها و استراتژی سازمان یابی جنبش با وجود شبکه های اجتماعی اینترنتی مانند فیس بوک، توئیتر، پالتاک و... و راهکارهای استفاده از آنها را طراحی و برای اجراء پیشنهاد بدهید!»

من به عنوان یک هوادار حزب توده ایران، تاکنون افتخار آشنایی با شما را نداشته ام. و با خواندن مطلب پر از سوز دل شما چند سئوال برایم پیش آمد. چند سئوال به عنوان فردی نه چندان جوان اما با اختلاف بیش از یک نسل با شما. و جسارتاً برای اطمینان از صداقت شما... البته تأکید می کنم «جسارتاً» و امیدوارم از این تردید من نرنجیده باشید. و نیز از شما انتظار دارم با تعمیم در «همه ابعاد» وانفسایی که شما سعی در ترسیم تصویری «یک بعدی» از آن را داشته اید، به من مارگزیده، حق بدهید که از هر ریسمان سیاه و سفیدی بترسم!. حتی برای تردید درباره کسی که این شجاعت را دارد که «تمام ذرات وجود خودش» را توده ای می نامد و این جسارت را نیز که «رفیق خاوری» را توده ای نمی داند!

پس از سکوت طولاني و نگراني از آنکه زندگي ام پايان يابد بدون آنکه حرفي زده باشم، براساس آموزش حزبم که هميشه به ما آموخته بود که بايد با شجاعت بر خطاها انگشت گذاشت و اشتباهات را بيان کرد، حق خود مي دانم که در اين نامه نظراتم را بيان کنم و رفتار اعمال شده در اين سالهاي اخير را محکوم کنم.

درپی انتشارنامه سرگشاده ای با عنوان " به نام کنگره حزب توده ایران به کام دشمنان" ازسوی تنی چند ازکادرهاواعضاء کمیته مرکزی سابق آن حزب، اینک نامه ای ازایران با امضاء "جمعی ازاعضاء وهواداران حزب توده ایران" (در داخل کشور) به دستمان رسیده است که در زیر می خوانید.

سند سياسی و برنامه پيشنهادی به کنگره سيزدهم سازمان برای آگاهی دوستان و علاقمندان منتشر می شود. دوستانی که خواستار ارتباط با مسئولين سازمان هستند و يا در مورد اسناد منتشره نظر و پيشنهادی دارند، می توانند از طريق آدرس ايميل زير با هيئت تدارک کنگره (هتک) تماس برقرار کنند

بیانیه زندانیان سیاسی هموطن بلوچ محبوس در زندانهای ولی فقیه در اعتراض به ظلم و جور و سلب حقوق اولیه هموطنان بلوچ در استان سیستان و بلوچستان جهت ارسال به مراجع حقوق بشری و رسانه ها در اختیار « فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران » قرار داده شده است.

نوشته زیر نظر آقایان محمد حقیقت، رضا نافعی، محمد اسمنی، بهروزمطلب زاده، مظفرعلی عباسی، داود ابراهیمی، اسفندیارصادق زاده، مجید احمدی درباره مصوبات کنگره ششم حزب توده ایران است

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - احزاب و تشکل ها