زنان

در صحبتم در آن سمینار سعی داشتم که نشان دهم سیاست نزدیکی حکومت شاه با مذهبیون بود و نه نیروهای دمکرات.
اين مردم هنوز بر اساس آن ميراث تاريخی جرأت مؤاخذه کردن دولت‌مردان‌شان را ندارند و نمی‌توانند بپرسند چرا فلان وظيفه و تکليف انجام نشد. ما دچار سکوت بين مردم هستيم.
ما، گروهی از زنان و مردان ایرانی هستیم که در عرصه های مختلف صنفی، مطبوعاتی، سازمان های غیردولتی، احزاب و کمپین های مختلف، طی سالیان گذشته راه های گوناگونی را برای تحقق خواسته ها و مطالبات زنان پیموده
ما، بخشی از جنبش زنان ایران، به عنوان کنشگران جامعه‌ی مدنی در عرصه‌های گوناگون مصمم شده‌ایم، به منظور ارائه‌ی بخشی از مطالبات خود و زنان سرزمین‌مان، با بهره گیری از فضای انتخاباتی، ائتلاف دیگری را شکل
اگر امروز جوانان ایران در شرایطی‌ هستند كه‌ نمی‌توانند ولی‌ من این امیدواری‌ را دارم كه‌ روزی‌ یك سری‌ از این جوانان كه‌ در رشته‌های‌ مختلف تحصیل میكنند برای‌ هویت یافتن خودشان به‌ این تاریخ ها مراجعه
تعدادی از گروههای جنبش زنان در ایران با صدور بیانیه‌ای مفصل، حمایت خود را از زنان افغانستان در برابر قانون جدید خانواده در این کشور که مشتمل بر تبعیضها و اجحافاتی علیه زنان افغانی می‌باشد، اعلام کرده‌
در بررسی کارنامۀ دولت جمهوری اسلامی ایران به لوایح و طرحهای متعددی برمی خوریم که در ظاهر عمل به اسلام و قرآن و در جهت امنیت و حفاظت از مردم می باشند ولی در حقیقت تیشه بر ریشۀ ملت ایران زده اند و تنها
بدون پسرم هرگز . همسرم فردی به ظاهر مذهبی و طرفدار رزیم جمهوری اسلامی بود و دائما و به بهانه های مختلف من را به باد کتک میگرفت. و با وسایلی از جمله زنجیرو قفل ماشین به من حمله می کرد.
نکته مورد نظرمن همین است که فلسفه حجاب اجباری و فلسفه تفکیک جنسیتی آبشخوری واحدی دارند و آن وحشت از زن به عنوان نیروی جنسی مهاجم است .از اینرو می بایست سکسوالیته زن کنترل شود که تامین آن با مجموعه ای
گفت و گو با یکی از فعالین کمپین یک میلیون امضا: «دلارام علی» از فعالین زنان و از نخستین اعضای کمپین یک میلیون امضا به دعوت «کارگاه فرهنگ‌ها» به مدیریت خانم کسلر هیرتس، خانم هیلده شایت شهردار آخن و کان
مشکلات چپی ها عميق تر و پيچيده تر است.
امسال مراسم روز جهانی زن در ایران به دلیل فضای امنیتی و تشدید فشار، محدودتر از گذشته برگزار شد. مراسم کانون وکلا امکان برگزاری نیافت.
امروز روزی است که پیکار و همبستگی جهانی ما زنان نیرو بخش مبارزه بی امان در دستیابی به صلح و آزادی و برای ساختن جهانی دگراست . این امر در گروه پیوند با سایر نیروهای مترقی و دمکراتیک است .
.....اما واقعا چرا این رژیم در هیچ زمینه ای به زنان بها نمیدهد و آنان را به انزوا کشانده است؟ چرا حق زنان برای فعالیتهای آزاد اجتماعی را به رسمیت نمیشناسد؟
روشنفکران زن آذربایجان همواره خود را در کنار حرکت ملی آذربایجان می دانند، اما تمایل به غرق شدن در مناسبات نامشروع و غیر اخلاقی قدرت، باندبازیها، فرصت طلبیها و مناسبات غیر اخلاقی سیاسی را ندارند.