زنان

پايگاه اطلاع رساني تلاطم در راستاي نشر عقايد و گسترش پهنه ي اعتراضات ومسائل سياسي و حقوق بشر ايران، اين بار نيز با يکي از هم ميهنان عزيز گفتگويي اختصاصي انجام داده است که مشروح آن را در پی مي خوانيم
معرفی سه وزیر زن از سوی احمدی نژاد موجب حیرت بسیاری از ناظران شده است، چگونه دولتی که آن لایحه ارتجاعی علیه حقوق زنان (موسوم به لایحه خانواده) را به مجلس فرستاد اکنون زنان را به عنوان وزیر کابینه پذیر
در رژیم دیکتاتوری که ولی فقیه قیم مردم است و قوانین قرون وسطایی بر سرنوشت مردم حاکم است، زنان منتخب احمدی نژاد برای پست وزارت ابزاری برای سرکوب بیشتر زنان خواهند بود.
ما با چادر و چشم‌بند وارد راهروهای بازجویی اوین شدیم. وقتی وارد این راهروها می‌شوید، بلافاصله یک فضای رعب و وحشتی هست. مرتب فحش می‌دهند، کتک می‌زنند، لگد می‌زنند. زمین خونی است.
بنابه گزارشات رسیده از بند مخوف ۲۰۹ زندان اوین، زندانیان سیاسی زن تحت شرایط و فشارهای غیرانسانی بازجویان وزارت اطلاعات قرار دارند.
الان درست دو روز است كه بيرون آن ديوارهاي بلند لايه لايه ام.
کشور ما روزهای سختی را از سر می گذراند؛ روزهای پر تنش، پر التهاب و پر خشونت.
با تداوم جنبش سیاسی مردمی، جنبش زنان ناگزیر است نه تنها در گفتارها و استراتژی های اصلی خود که حتی در تاکتیک ها و روشهایش تجدید نظر کند تا بتواند خود را با موقعیت جدید پیش رونده تطبیق دهد.
اما آنچه که این مطلب قصد پرداختن به آن را دارد، نقش غیر قابل انکار زنان به عنوان نیمی از جامعه در این وقایع است.
اين بار حضور زنان و دختران جوان در جمعيتي كثير و ميليوني دوشادوش مردان و با هيبت و شمايل مستقل خويش ديده مي شود .
در ماههای اخیر، مجددا پوشش زنان و روابط دختران و پسران ، موجبات نگرانی برخی از شخصیت های سیاسی و مذهبی و البته متعصبین و متشرعین را فراهم آورده و اصرار دارند تا با چسباندن آن به تئوری جنگ نرم و قلمداد
زنی ديگر در آستانه مرگ با سنگ است يا به عبارتی آشناتر در انتظار تاييد يا لغو حکم مجازات رجم يا همان سنگسار.
مطالبه زنان فراتر از ابطال یک انتخابات مهندسی شده است. حقوق زنان و حقوق بشر همه نظم موجود را به چالش می کشد و دستیابی به آن از انگاره های حافظان نظم موجود به دور است.
20 خرداد 1388-زنان ایرانی یک چیز خیلی مهم را به همه میآموزانند و آن اینکه می شود از تاریخ درس گرفت.
تا زماني كه ملتها در نظام سياسي خود، قانون عشق را به صراحت بازنشناسند و نپذيرند، نمي¬توانند به مفهوم راستين با هم متحد شوند و فعاليت¬شان را در جهت خير نوع بشر معطوف دارند.