استقلال کردستان

استقلال کردستان به عنوان یک مسئله ی سیاسی، و گامی مثبت، هیچ مشکلی از دموکراسی، عدالت اجتماعی و تبعیض بر خواسته از فرهنگ سنتی ( مورد زنان) ، را حل نخواهد کرد. جامعه ی کردستان یک جامعه ی « نیمه روستایی با سرمایه داری رشد نیافته ا ست» و با استقلال سیاسی مشکلات داخلی تشدید خواهد شد. رشد سرمایه داری تضاد طبقاتی را شدت خواهد بخشید. از این روی « دموکراسی و عدالت اجتماعی و عدم تبعیض» به آرزوهای بیشتر برباد رفته تبدیل خواهند شد. همچنان که شده. ولی بهر حال ...

در جامعه ی انسانی کره ی زمین، هر خلقی یا ملتی یا مردمی، حق انتخاب « فردی و جمعی» آگاهانه دارد، در مورد آنچه به سرنوشت و حیات او مربوط میشود. از جمله استقلال و جدایی و اتحاد داوطلبانه و یا تشکیل اتحادیه های منطقه ای.
براساس « آزادی انتخاب» و «حق حاکمیت بر سرنوشت خود»، در شرایطی که خلقها و ملتها بر روی زمین با تقسیمات غیر دموکراتیک و دیکتاتورمابانه ، چون قلب یک پارچه ای تقسیم شده اند، هر تکه ای حق دارد با  قسمتهای دیگر خود، یکی شود.
بنابرین نه تنها کردستان بل همه خلقها و ملتهای تقسیم شده در روی زمین حق دموکراتیک شان است که  تلاشهای مسالمت آمیز استقلال و جدایی و اتحاد داوطلبانه داشته باشند و به آنها تحقق بخشند.

اینکه تحقق حقوق دموکراتیک، موانعی از جمله « تقسیمات سنتی دیکتاتورمابانه» دارد و یا « قدرتهای جهانی مخالف تحقق این خواسته ها» هستند، و یا اینکه « خود مردمان از زاویه ی آگاهی و توازون قوا» در شرایط آماده ای قرار ندارند، و یا اینکه « استفاده و تحقق آن حقوق» عملا به بدتر شدن زندگی خود مردمان منجر میشود، مسایلی هستند که نمی توانند« حق آزادی انتخاب و یک پارچگی و حق حاکمیت برسرنوشت خود» را سلب و نفی کنند. این گونه مسایل کلا موانع « جدایی و استقلال و یک پارچگی با تکه های خود» محسوب میشوند. و دلیل بر این نیست که«  حقوق دموکراتیک» آنان نفی شود. موانع ، در واقع سد اند و ربطی به درستی خواسته ها ندارند.

 گفته شد1-« استقلال» حق است و دموکراتیک و درست. 2- اما تحقق آن« موانع» زیادی هم دارد. 3- اگر استقلال خلقی تحقق یابد موجب « جنگها و سوء استفاده ها و و تجاوزات این خلق به حقوق همسایگان» خواهد شد.
قسمتهای یک و دو روشن شد .  قسمت سوم مسئله، با « اگر  و فعل آینده ی  خواهد شد» فال بینی میشود. یک دید غیر رئال و اتوپیک و ذهنی ست و از این رو نیز « کاذب». دلیل اش ساده است. 
یک حدس و گمان است. میتواند پیش آید و میتواند پیش نیاید. روی حدس و گمان نمیشود تکیه کرد و « حقوق انسانها» را نقض و رد نمود. 

اما مسئله ی استقلال کردستان عراق یا کلا استقلال کرد ها در چهار کشور و اتحاد آنها،  برای تهدید امنیت مردم آذربایجان و اراضی آن یک مسئله جدی ست. از این روی که رسانه های کردی « زیاده خواهی» خود را در آذربایجان مطرح کرده اند. و فعالان آذربایجانی این مسئله را جدی میگیرند. 
 اینکه کردها در چهار کشور، استقلال و جدایی و یکپارچگی یا اتحاد داوطلبانه ،  داشته باشند طبق اصولی که در آغاز گفتم هیچ مشکلی ندارم . و برایشان آرزوی پیروزی میکنم. 
اما با سیاست غلط « زیاده خواهی کردها در آذربایجان غربی» مشکل داریم. و جلو این سیاست را میگیریم. 
نباید به خاطر سیاست زیاده خواهی کردها با « خواست استقلال» آنان مخالفت کرد. حق در جای خود حق است و ناحق در جای خود ناحق. 
رسیدگی به چگونگی و میزان « زیاده خواهی» و یا « حق و حقوق کرد ها» کار مجالس قانونی دو خلق « آذربایجان و کردستان ایران» است. که وقتی وجود داشته باشند میتوانند مشکل را بررسی کنند.

شرایط عینی و ذهنی استقلال برای یک خلق وقتی آماده میشود که: 1- اکثریت آن مردم موافقت داشته باشند. 2- موافقت دولتهای جهانی و منطقه ای حاصل شود. 3- تهدید جنگ و کشتار توسط نمایندگان آن مردم متوجه خلقهای همسایه و منطقه نشودد.
در مورد استقلال کردستان،  از سه شرط مذکور ، میتوان- به حدس و گمان- گفت که تنها شرط اولی مهیا ست. دو شرط دیگر هنوز و جود ندارد. مگر اینکه « پشت پرده» توافق هایی باشد که بررسانه ها هنوز روشن نیست.
در چنین شرایطی اعلام استقلال کردستان دشواریهایی زیادی  برای کردها به وجود خواهد آورد. اما چیزی که بسیار روشن است ،  استقلال کردستان به عنوان یک مسئله ی سیاسی، و گامی مثبت، هیچ مشکلی از  دموکراسی، عدالت اجتماعی و تبعیض بر خواسته از فرهنگ سنتی ( مورد زنان) ، را حل نخواهد کرد. جامعه ی کردستان یک جامعه ی « نیمه روستایی  با سرمایه داری رشد نیافته ا ست» و با استقلال سیاسی مشکلات داخلی تشدید خواهد شد. رشد سرمایه داری تضاد طبقاتی را شدت خواهد بخشید. از این روی « دموکراسی و عدالت اجتماعی و عدم تبعیض» به آرزوهای بیشتر برباد رفته تبدیل خواهند شد. همچنان که شده.
ولی بهر حال راه دیگری نیست و جامعه ی کردستان به ناگزیر این راه را ادامه داده و  تجربه خواهد کرد. اما نیروهای مترقی کردستان راهشان را مثل همیشه برای تحقق دموکراسی و عدالت اجتماعی و عدم تیعیض و صلح و دوستی ادامه خواهند داد و بیشک این تلاشها قابل حمایت و پشتیبانی هستند.

بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ها

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
در هیچ کجای دنیا برگزاری رفراندوم برای تجزیه طلبی به رسمیت شناخته نمیشه و چنین رفراندومی دارای مشروعیت و وجاهت قانونی نیست!
کشوری به اسم کردستان در طول تاریخ هیچوقت وجود خارجی نداشته که امروز بخواد بوجود بیاد! پروژه ملت سازی و کشورسازی های جعلی یک پروژه قدیمی و از رنگ و رو رفته استعماری در منطقه هست!
کردها خودشون نمی دونند که چطور حدود صد ساله با این استقلال بازی ها توسط قدرتهای یزرگ مورد بازیچه قرار گرفتند و کاری باهاشون کردند که فقط تابوت جوانانشون رو دوششون باشه و بطور مقطعی فقط باهاشون بازی کردند! من برای تجزیه طلبان کرد بسیار متاسفم چون با جعل تاریخ و گذشته این قوم بزرگ ایرانی فقط تابوت روی دوش این مردم گذاشتند!
ما در دنیا هیچ کردی نداریم که ریشه اش در ایران نباشه کرد یعنی ایرانی
حالا یه عده بیسواد میان جواب میدن که چطور پس رفراندوم جدایی اسکاتلند از بریتانیا انجام شد؟! باید گفت:
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
چرا بیان نظریات مختلف و متفاوت و متضاد دموکراسی نیست؟
میتوانید توضیح دهید؟
---
«روباه نیوز » مثل روباه فکر میکند. برای او همه چیز یا « سیاه است یا سفید».
یا 0 است یا 1 .
نمیتواند بین صفر و یک خیلی چیز ها را ببیند. نمیتواند ببیند چیزهایی هم وجود دارند که« هم 0 اند و هم یک».
نمی تواند رنگهای گوناگون را ببیند. دچار کور رنگی ست.
روباه نیور « سیم های تفکرش» مغشوش است و کار نمیکند.
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
روباه‌نیوز (Roobahnews.com):

[ دو نفر از نویسندگان سایت ایران گلوبال به مساله همه پرسی برای استقلال کردستان پرداخته و آنرا به شدت مورد عتاب قرار داده اند در حالیکه مدیر این سایت اپوزیسیون به شدت طرفدار فدرالیسم و استقلال کردستان است.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
چرا اینقدر نظرات شماها با هم در تضاد هست؟ چه جوابی به این موضوع میدین؟ این دیگه اسمش دموکراسی نیست! به این میگن اختلاف! این لینک رو ببینین:
http://www.roobahnews.com/index.php/component/content/article/125-headlines/20791-1396-05-21-10-17-09

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سالام - من هم بااستقلال کوردستان عراق بدون کرکوک موافقم.
اکنون زمانش فرارسیده است.همه میدانند،که کوردها هنوزهم
لباس هندی خودرا عوض نکرده اند.ومهاجران هندی بتوسط سربازان انگلیسی در منطقه هستند.
بخاطراینکه منطقه ازآرامش نسبی وخیانت به دولت وملت های منطقه کمترشود.دولت های ایران.تورکیه.عراق وسوریه بخاطر
انسانیت هم شده دولت کوردستان را برسمیت شمارند.بشرطی که تمام کوردان مهاجر درتورکیه.سوریه.ایران نیز به آنجا فرستاده شود.
این دولت ها شایسته است دور کوردستان عراق یک دیوار چهارمتری بتونی نیزبکشند.
و جلوی آنها رابگیرند که دیگرنتوانند به دیگرسرزمین ها مهاجرت کرده وادعای خاک کنند.
چون این جماعت اگرشب درهتلی بخوابند شب رویایی شده
وفردا آنجا را کوردستان اعلام میکنند.
پس ازآن باید با تانک وتوپ با آنها حرف زدن سخت خواهد بود.
زاد و ولدهم یک مشکل دیگر آنهاست .
مشکل سوم قاچاق .ازساعت فروشی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
اقای آ. ائلیار فقط در فکر اذربایجان است و اینکه در صورت جدائی چه بر سر مردم ایران خواهد امد اساسن برای ایشان مهم نیست .جدائی از بدنه ایران و یا هر کشور دیگری بدون خون ریزی و تخریب و اواره گی مردم میسر نیست.با یک چرخش قلم
نمیتوان به این ساده گی مسیر تاریخ را به دلخواه خود عوض کرد .ایشان مینویسد که مخالفتی با کردستان مستقل ندارد اگر زیاده خواهی نشود و حل انرا به مجلس کرد و ترک میسپارد . جنگ اینده ترک و کرد در ایران در صورت فروپاشی صد در صد است . نمونه ان اختلاف بر همدان است که پارس نشین است ولی ترکان انرا از ان خود و کردان از ان خود میدانند .
ایا میخواهیم تا صد سال اینده شاهد جنگ کرد وترک در ایران باشیم ؟

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
بدون شک تشکیل یک کردستان واحد در این برحه از زمان کاری بسیار سترگ باقی خواهد ماند. اگر کردهای سوریه و عراق در ایه مقطع توانایی اتهاد را داشته باشند، چراکه این دو کشور در وضعیت شکننده ایی قرار دارند، توانسته اند قدمی به پیش گذاشته باشند که من البته در اینجا نیز آن قدرت را نمیبنم. اما استقلال کردها در ایران و ترکیه کار نه تنها فیل است که حتی در سد سال اینده نیز انجام نخواهد شد.

افزودن نظر جدید

لطفا نظر خودتان را فقط یک بار بفرستید. کامنتهای تکراری بطور اتوماتیک حذف می شوند و امکان انتشار آنها وجود ندارد.

CAPTCHA ی تصویری