و اما شـرم زده گـانِ تـاریـخ

مگر وقتی مردم می خواستند علیه قمه کشان جمهوری اسلامی به رهبری خامنه ای جلاد، قیام کنند و به خیابان بیایند از شما اجازه گرفته اند؟؟؟
از شما اجازه خواستند که چه شعاری بدهند یا ندهند!؟
از شما رهنمود خواستند که از چه شیوهِ مبارزاتی استفاده کنند!؟
این تـو نیستـی که شیوه مبارزه را برای جوانان مبارز در خیابان های ایران تعییـن می کنـی،

واقـعـأ نمی دانم از کجا شروع کنم!؟
حقیقت اش دلم بدرد آمده است، عصبی شده ام، خشم و اندوه تمام وجودم را گرفته است!
شاید خیلی ها فقط از دستِ این روزگار به نالند ولی من علاوه بر آن، از دست این هواداران پُـرو و یا خجالتی این نظام اهریمنی حاکم بر میهن مان به خشم آمده ام، لابی های رژیم که جای خود دارد.
شاید از خود سئوال کنید، مگر این دستمال بدستان رژیم، تازه وارد میدان شده اند!؟ نـه،
نه صرفأ فقط به خاطر اینکه آنها در بقای حاکمیت نظام جهل و جنون جمهوری اسلامی، در بزنگاهای تاریخی از هیچ خیانتی در حـق مردم ستمدیده مان دریغ نکرده اند خشمگین شده ام بلکه،در این شرایـط بحرانی که مردم آزادیخواه و مبارز باتمام وجود علیه کُلیت این نظام قرون وسطایی به میدان آمده اند ومهم تر اینکه خود رژیم هم بهتر از هر کسی می دانـد دوره ِ نفس کشیدنش در آن سرزمین، گذشته است و بـزودی شعله آن آتش 40 ساله زیـر خاکستر آنها را می سوزانـد این دسته در طیف های مختلف سیاسی،فرهنگی، هنری و ادبی که تا دیروز خط قرمزشان تا آنجا پیش می رفت که حکومت فاشیسم مذهبی حاکم برمیهنمان سرنگون نشود و فقط به آن انتقادی به شود. ولی اکنون شرایط بـر وفـق مرادشان نیست چرا که حضور عظیم مـردم ناراضی را در خیابان آنهم با شعارهای کـوبنـده و خواست سرنگونی رژیم می بینند ناچارأ پالون خود را عوض کرده اند و به دفـاع از مبـارزات مـردم پرداخته اند !!!
از همان آغاز به قدرت رسیدن این جانیان بالفطره حاکم بر سرزمین مان، بودند نیـروهای آگـاه و مبـارز چه در درون و برون مرز به پـا خواستند، آنهایی که در بطن مبـارزه بودند در راه آزادی و عدالت اجتماعی توسط رژیم خونخوار جمهوری اسلامی سلاخی شدند که نمونه بارز آن، قتـل عـام دهـه شصـت و قتل های زنجیـره ایی و ... را می توان نام بُرد.
از این طرف، نیروهای آزادیخواه خارج از کشور با تمام سعی و کوشش، پژواک فریاد آن عزیزان شدند.
در این ره طولانی 40 سالِ حکومتِ قـداره بنـدان که ایـران را در تمام زمین ها به ورطه نـابـودی کشاندند مـا مخالفین این نظام ِ فاسد، در خارج از کشور، در افشای آن، از هیچ کوششی دریـغ نکرده ایم، از اعتصاب، تظاهرات و راهپیمایی گرفته تا حمله به سفارت خانه ها (بخوانید لانه جاسوسی) آن.
سال ها با فاکت و سند فـریـاد زدیم، گفتیم، نوشتیم که این رژیـم اصلاح شدنی نیست ولی این خائنیـن همیشه در صحنه، از جناح به اصطلاح اصلاح طلبان این نظام جهنمی ِ باتمام امکاناتی که در دست داشتند بخصوص با همیاری رسانه ای مانند آیت اله بی بی سی، به دفاع ننگین خود از رژیم، ادامه می دادند.
این مقدمه بسیار کوتاهی بود که بتوانم اصل مطلب را بیان کنم.
خانم ها و آقایانی که در برون مرز مانند ما نظاره گر مبارزات به حق مردم ستمدیده مان علیه حکومت جنایتکار جمهوری اسلامی هستید سئوال میکنم، مگر وقتی مردم می خواستند علیه قمه کشان جمهوری اسلامی به رهبری خامنه ای جلاد، قیام کنند و به خیابان بیایند از شما اجازه گرفته اند؟؟؟
از شما اجازه خواستند که چه شعاری بدهند یا ندهند!؟
از شما رهنمود خواستند که از چه شیوهِ مبارزاتی استفاده کنند!؟
شما که حتی در خـواب هم نمی دیدید روزی این مردم به خیابان بیایند آنهم با آن شعارهای کوبنده و ....
حال پرسیدنیست چـرا در به اصطلاح دفـاع از جنبش مردمی در پیام ها و اعلامیه های خود و غیره و یا اینجا و آنجا و چپ و راست مرتب از کلمه "مسالمت آمیز" عالی است و خشونت محکوم است استفاده می کنید؟
به شما چه ربطی دارد که مردم در خیابان علیه نظام ننگین جمهوری اسلامی، از چه شیوه ای استفاده می کنند؟
مـاهم خيلی دوست داريم در خيابان های ايران ببينيم که توده های ميليونی مردم ستمده و داغدار با مُشت های گره کرده فرياد آزادی سر دهند و با روش "مسالمت آمیـز" و بـدون اینکه خـونـی از بینـی کسی بـریـزد، بسـاط اين رژيـم آدمخـوار را بـرچيننـد!
ولی آیا بـایـد در مورد شناختِ پدیده ها، از آرزو و امیال خود سخن برانیم و یا از یک سری فاکتورهای حقیقی که در بطـن پدیده، بوجود می آیدحرکت کنیم هرچند که به مـذاق مان خوش نیایـد و خـلاف ایـده مان باشد.
واقعأ تجربه اين همه سال کافي نيست!؟
هنوز نمی خواهید اين واقـعيـيـت را به پـذیـریـد که، از يک طرف رژيم تا بُـن دندان مسلح و از طرف ديگر تـوده های ستمديده ايران با دستان خالی در مقابل هم صف کشيده اند؟
این یعنی چی تا حرکتی از سوی مردم ستمدیده مان علیه جنایتکاران جمهوری اسلامی می شود پابرهنه می پرید اینجا و آنجا و می گویید خُشـونـت محکوم است ( به خوان خشونت مردم علیه رژیم تبهکـار مسلح، محکوم است!؟)
در این مدت مدید، از زبان مُجریان که خود را آگاه به مسائل، و سیاسی می دانند، نشنیده ایم که حدالقل از این دسته سئوال کنند، چه کسانی با خُشونت موافق هستند؟ کدام عقل سلیمی با خُشونت موافق است؟ کدام انسانی که از خرد استفاده می کند دست به خوشونت می زند؟ و ...
خُشونت همیشه از طرف رژیم های سرکوبگر، به انسان های آزادیخواه اعمال می شود، این ناقص العقلان هستند که خُشونت را به مـردم جان به لب رسیده تحمیل می کنند.
می شود پرسید این حرکت جوانان ما که در همین مبـارزات اخیـر، مثلأ با سنگ و غیره به نیـروهای وحشی رژیم، حمله می کنند چه اشکالی دارد و اسم عمل ِ آنان را چه می گذارند ؟
خانم ها و آقایان فرصت طلب که نان را به نرخ روز می خورید این را به گوش تان فرو کنید که آن دختـر و پسر ایرانی حق دارد برای تاکتیک مبارزاتی خویش، به هر شعاری و وسیله ای که تشخیص بدهد عمل کند حال این می تواند تُـفـی باشد که به صورت پاسدار و یا بسیجی بیاندازد و یا از سنگ، اسلحه و یا هر چیز دیگری در مقابل نیروی تا بُن دندان مسلح، استفاده کند و این را فراموش نکن، این تـو نیستـی که شیوه مبارزه را برای جوانان مبارز در خیابان های ایران تعییـن می کنـی، بنابراین یا مانند سایر انسان های آزادیخواه در خارج از کشور، پـژواک فریاد آنها باش یا اینکه، تو که آن گوشه نشسته ای ... شو .
ژانویه 2018 / استکهلم

ایمیل نویسنده: 
انتشار از: 

         

 

دیدگاه‌ها

تصویر بهمن موحدی(بامدادان)

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
درود به تو پویان جان. باید بپذیریم تجربه ی 39 ساله ی یک رژیم وحشی و ضدبشری و نقش مخرب گفتمان مبارزه ی مسالمت آمیز در طول هشت سال دولت آخوند خاتمی و چهارسال دولت آخوند روحانی، تایید کننده ی این نکته است که باید با تمام قوا به دفاع و ترویج مبارزه ی مسلحانه و قهرآمیز بر علیه رژیم سفاک آخوندی پرداخت. ما باید در رسانه های مختلف به ترویج و جا انداختن چرایی و ضرورت مبارزه ی قهرآمیز پرداخته و گفتمان ضدخلقی مبارزه ی غیرخشونت آمیز را، با استدلال مستند، درمقابل واقعیت خشونت بی رحم، نهادینه و برنامه ریزی شده ی 39 سال سرکوب رژیم پلید آخوندی قرار دهیم.
باید رژیم ضدبشری و ضدایرانی آخوندی را بامبارزه ی مسلحانه ی توده ای از جای برانداخت.
به امید پیروزی خلق قهرمان ایران