دیدگاهها

آقای ِ گنجی چرا با روشنفکران ِ اسرائیلی نشست و برخاست نمی کنید؟ در کل آیا شما کشور ِ اسرائیل را به رسمیت می شناسید؟ آیا آماده هستید که به این کشور سفر کنید و با روشنفکران ِ آن یک گفتگو داشته باشید؟
اینکه اپوزیسیون ِ نیمه دمکرات ِایرانی تا به امروز نتوانسته است بر سر ِ یک «کمینه ی ِ نیمه دمکراتیک» به همرایی برسد، همانگونه که پیشتر نیز آن را واگشوده ایم، برخاسته از چیرگی ِ «تعارف ِ دمکراسی» بر فضا
دیکتاتوری مصلح اگر هم ضرورت و امکان داشته باشد، تا حدی می
تواند مصلح باشد که پای موانع پیشاسرمایه
داری (یعنی فئودالی) در بین باشد.
خوانندة ارجمندی در کامنتی پای مقالة شمارة سه (ما مجبوریم آزاد باشیم) چنین نوشته
اند: «آقای نویدی آیا برای شما امکان دارد تفاوت توسعة اقتصادی با عدالت اجتماعی را روشن نمایید؟
بنیادگرایی رژیم اسلامی اکنون در سه جبههء :1- ایرانیان درون و برون مرز 2- در خاور میانه و خاور نزدیک، بویژه در کشورهای ناحیّهء خلیج فارس به مناسبت سیاسی و اقتصادی و موضوع شیعه گری و سنّی بودن، 3- و در
روسیه مقتدرمی تواند ازایران بمانند ابزاری دررسیدن به این امراستفاده کند.
در سایت ایران گلوبال، آگهی : میتینگ بزرگ ایرانیان مقیم فرانسه بر علیه جنگ. توجهم را جلب کرد.
نظام حقوقی دریای خزر نزدیک به دو دهه است که به معظل مهم در روابط خارجی جمهوری اسلامی تبدیل شده و هر روزدر سایه ناتوانی دیپلوماسی جمهوری اسلامی بخشی از منافع ملی از بین می رود و یا محدود تر می شود، تا
برای تفکیک و شفافیّت بخشیدن به بحث، ضرورت دارد که اشکال دین با دین باوری را در کشورهای اسلامی مانند ایران و ترکیّه که لائیسیتت در آن آنها پیاده شد روشن کنیم که معمولأ به سه فرم شناخته میشوند: 1- اسلام
ا ز دیگاه این رژیم تفاوتی اساسی بین امیر پرویز پویان ، مفتاحی و خسرو روزبه و رضا پهلوی نیست همه اینها به اردوی طاقوت تعلق دارند.
می
دانم که کار تئوریک خوانندة چندانی ندارد و به ویژه خوانندگان ایرانی از خواندن کار تئوریک بیزارند.
مقاله خود را در مورد نشست نه گروه جمهوری خواه اپوزیسیون ایران در هانور آلمان آغاز كرده بوديد ، اما بلافاصله آن را به اقوام ايراني ربط داده و با ترمزي بريده پاي خود را بروي پدال تعصب فشار داده و در سرا
مدرنیت و جهان غرب، سیستم پیشرفته و رفاه غربی، برای ایرانی جذاب است و هم‌زمان او هراس از دست‌ دادن سنت و هرج و مرج اخلاقی را دارد. یک نمونه آن سایتی مثل سایت زمانه است که مبانی‌اش مدرن است.
در سلسله بحث
هائی که تحت نام «نتایج وارو» خواهم داشت، می
کوشم نتایج گشت و گذاری را که در فلسفة سیاست و اقتصاد سیاسی به عنوان یک دانش
جو، داشته
ام در میان بگذارم اگر دکتر عباس میلانی و دکتر ناصر زراف
بازبینی در گذشته ی ِ ناشاد برای ِ فرهنگ ِ سیاسی ِ ایرانی دستاوردهای ِ زیادی به همراه داشته است، یکی از این دستاوردها ظهور ِ طبقه ی ِ جدیدی از سیاسیون است که ما نام ِ آنان را «پشیمانان ِ حرفه ای» گذاشت