دیدگاهها

چرا در یک جامعه، جدائی دین از دولت، سکولاریسم، حتی در آنجائی که پیروان یک شریعت اکثریت مطلق دارند، قانون وضعی و عرفی بهتر از اجرای شریعت و قانون الهی است؟
گویی وظیفه اپوزیسیون این است منتظر بماند تا اجازه یا چراغ سبز فعالیت سیاسی داده شود تا در پی آن اپوزیسیون کرد یا غیرکرد وارد صحنه فعالیت سیاسی شود!
1 کامنت
پیام جمهوری اسلامی در ١٧ شهریور روشن بود؛ اشاعەی ناامیدی، هراس افکنی در میان مردم، رویارویی مستقیم با احزاب و رد هرگونه سازش و مذاکره با جنبش کردستان. و پاسخ ما نیز در روز ٢١ شهریور به همان روشنی است
فارغ از درستی یا نادرستی خبر استفاده مردهای عراقی از فاحشه های ایرانی در مشهد، تولید اخبار جعلی به استناد منابع غیر موثق موضوعیست که در این یادداشت مطرح می باشد کاری که امثال روح الله زم و محمد نوریزا
هفدهم شهریورماه جاری خبری که از رسانه های فارسی زبان منتشر شد جامعه ایرانی را با بهت و حیرت مواجه کرد.
ملت ایران امروز خوب می‌داند چه چیز را می‌خواهد و چه چیز را نمی‌خواهد.
چهار سال پیش دوستانی در خارج از کشور عواقب اقدامات مخرب آقای زعیم را که به طرز فاحشی بر گفتارهای افشاگرانه ایشان علیه جمهوری اسلامی می چربد به ایشان تذکر دادند و نوشتند که آنچه برای ارگانهای مسؤل جبهه
من اعتصاب سراسری کوردستان را بیش از آنکه بتوانم مقاومت مدنی نامید یک "خیزش تمام عیار ملی" می دانم چراکه مقاومت مدنی در ساده ترین صورت ماهوی، صرفا "واکنش گر" است اما آنچه در چهارشنب
جنبش اعتراضی اخیر چند نکته را بر همگان روشن‌تر ساخت و آن هم این که حکومت دیگر نمی‌تواند به مانند گذشته خود را بر مردم تحمیل کند و به همین سبب ناچار است که دست به عقب نشینی‌هایی بزند.
برداشت هایی از اینستاگرام خویش:
فاجعه ۱۱ سپتامبر هم چون ورود نیشتری زهرآگین، آن هم از جانب بدترین رسوبات انباشته شده واپسگرائی تاریخی، هم چون فعال شدن مجدد آتشفشانی خاموش مانده، بر این دمل چرکین بود.
تروریست کسی ست که دموکراسی را ترور کرده است. نه جوانانی که با چنگ و دندان از آزادی خود دفاع میکنند. رژیم توتالیتر و تمامیت خواه اسلامی ایران بداند که دیگر هرچقدر هم تقلا بکند نمی تواند مانع سرنگو
شاهِ ملا پناه و غلام کمربسته امامرضا اسلامزدگی اش چنین که" اسلامِ ملا و خدایش" گزنده، قتال، بی رحم و کوردل است ما را به انواع زنجیرهای دروغ، کینه، ترس، تهدید، تحقیر، تنفر، گرسنگی، زور، مرگ و
پانفارسیست های موزی ساکن کشورهای مترقی، اخیرا متوجه شده اند که تحقیر کردن ملتی یا قومی طبق قوانین دمکراسی جرم محسوب می شود، به همین دلیل و بخاطر ترس از قانون، به شگردهای تازه ائی دست زده اند، اسم مستع
15 کامنت
حکومت با « نفی دموکراسی»، جوانان را به سوی دست بردن به سلاح سوق داده است. مسئولیت همه پیشامدها به گردن« نفی کنندگان دموکراسی» ست.