مقالات تحلیلی و علمی

در باره‌ی اینکه : تلاشهای فکری و دست آوردهای اندیشه ای ما در همه‌ی بخش های هنری، ادبی، سیاسی ، اجتماعی و نیز فلسفی، در آتش حسادت، تنگ نطری و چم هم چشمی های روشنفکرانه می سوزند
خمینی در بازگشت به ایران در پاسخ به سوال خبرنگاری در هواپیما که از او پرسید حال که دارید به ایران بر میگردید چه احساسی دارید گفت هیچ! و این «هیچ» در این 40 ساله باعث کلی حرف و حدیث شد.
برخی بر حسب عادت درباره موضوعی کم¬اهمیت زیاد می¬نویسند، عده¬ای نیز به عادت بد اما درباره موضوعی خطیر کم می¬نویسند.
آنچه که در شرایط کنونی ایران مان، می بایست بیشتر و جدی تر از سایر مسائل کشور اشغال شده ما، مد نظر همگی مردم قرار بگیرد.
2 کامنت
شرایط کنونی در ونزوئلا‎ ‎تا حدی شرایط موجود در ایران را برای ما ترسیم می‌‎کند. در ایران‎ ‎نیز یک ایدئولوژی، ‏قدرت سیاسی را‎ در انحصار خود درآورده و برای حفظ آن از هر ابزاری استفاده می‌‎کند.
با محاسبات علمی دریافته اند که اگر به صورت مداوم هشت سال و هفت ماه و شش روز فریاد بزنید، تقریباً انرژی صوتی لازم برای گرم کردن یک فنجان قهوه را تولید کرده‌اید
اخیراً، فیلمی با عنوان «یک شب دوازه ساله» (A Twelve Year- Night) تماشا کردم که ‏بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است.
فرشیم گرامی!
ونزوئلا در حال حاضر به معنای واقعی در برزخ گرفتار شده؛ سرگردان در میان دو دنیای متفاوت.
"اختناق ایران" نام کتاب قدیمی است از "مورگان شوستر" که نویسنده در آن کتاب به شرح استخدام خود در ایران و ماجرای اولتیماتوم روسیه می‌پردازد.
اینها باید برای هر فعال سابق و کنونی کومەله و خیلی بیشتر از آن برای هر دلسوز جنبش کردستان و نیز برای هر ایرانی که به حقیقت و عدالت و انصاف باور دارد و از دروغ و هوچیگری و شانتاژ بیزار است روشن باشد.
جمهوری خواهان چپ نباید شریک پروژه ای شوند که می خواهد مردم را به انتخاب بین جمهوری و سلطنت مجبور کند، زیرا چنین پروژه ای می تواند به یک نتیجه ی ارتجاعی بیانجامد.
جمهوری خواهی نه در برابر دمکراسی خواهی، که زیر مجموعه‌ای است از آن. مگر آنکه قصد بر القاء این باشد که جمهوری خودبخود دمکراسی است و دمکراسی فقط در ظرف جمهوری دارای قابلیت حیات.
این اعلان آقایان، سکولاریسم دموکراتیک نیست، اعلان پنجاه و هفتی ‏جمهوریخواهی؛ یعنی دیکتاتوری برای غیرخود و دموکراسی برای خودی‌ها ‏است! شرحش را اگر بنویسم قلمم از این تلخ تر می‌شود!
ژانویه سیاه که از آن با عنوان شنبه سیاه نیز یاد می‌شود، به سرکوب خونین جنبش استقلال‌خواهی آذربایجان که در تاریخ ۱۹–۲۰ ژانویه ۱۹۹۰ پیش از فروپاشی شوروی سابق، به دست ارتش سرخ در شهر باکو پس از اعلام حال