قومی-ملی

حرکت های ملی و هویت خواهی در جغرافیای ایران آتشفشانهای بالقوه ای هستند که با اتحاد و یکپارچگی هر آن میتوانند وضعیت موجود در ایران را تغییر داده و موازنه مبارزاتی را به نفع دمکراسی خواهی در ایران تغییر
تاکنون اکثر اعتراضات احزاب سبز محدود و در قالب تظاهراتهایی عمدتا نرم در دفاع از محیط زیست بوده است.
حکومت به جای پاسخ مثبت به اعتراضات روز گذشته مردم آذربایجان ، و تغییر سیاست خشکاندن دریاچه ارومیه ، که سدهای ساخته شده بر روی رودخانه های منطقه ، یکی از مهمترین علل خشکیدن دریاچه بشمار میرود، با دهن ک
در این روزهای سخت ، که مردم آذربایجان برای مقابله با سیاست ضد محیط زیستی حکومت ، در مورد دریاچه اورمیه ، علیه رژیم فریاد میکشند ، این سخص برای ضربه زدن به حرکت مردم و خواسته های انسانی آنان ، و سیاه ن
مرداد ماه نیزهمچون سایر ماههای سپری شده برای آذربایجان توام با دستگیری و محاکمه فعالین مدنی بود.خبر انتقال سعید نعیمی و سعید موغانلی به بند عمومی زندان تبریز و نیز آزادی ساسان واهبی وش ، علیرضا فرشی ،
سرگذشت جمعی ما نشان میدهد حکومتهای مستبد و دیکتاتور ، در طول تاریخ هرگز به میل خود به خواستهء مردم تن نداده و نمیدهند.
زماني ميگفتند ما هرچه ميكشيم از دست كمونيست ها « سولچي لار» دردرون حركت ملي ميباشد .اما امروزه شاهد اين هستيم كه خودمان تيشه به ريشه خودمان ميزنيم .كنفسيوس حكيم بزرگ چيني ميگويد « برزگترين ظلم ها در د
استقرار دمکراسی مستلزم وجود اندیشه‏ی پذیرش دیگری و دیگران است. دیگرانی که به تبع حضور فیزیکی‏ هزاران ساله در سرزمین مادری خود حقی هم نسبت به آن برای خود قائلند.
نیاز آذربایجان و کردستان، اعمال «سیاست دوستی و اتحاد با یکدیگر » در مقابل حکومت است ؛ و حل مشکلات ارضی فی مابین از راه «برسمیت شناختن حق خود مختاری مناطق چند ملیتی و اداره ی امور آنها، مشترکأ بدست مرد
در صورتی که در منشور جنبش سبز بصورت شفاف و صریح به راه حل های سیستماتیک و معناداری مانند فدرالیسم اشاره شود می تواند در همراهی اقوام ایرانی بسیار موثر باشد زیرا در دنیای امروز و با توجه به تجارب انقلا
قای محمد جلالی چیمه، ایران یک کشور کثیر المله است، چه شما بخواهید و چه نخواهید.
آثاری که حسن زیرک در رادیو تهران به ضبط رساند، اغلب باساز اساتیدی همچون حسین یاحقی، حسن کسایی، جلیل شهناز، جهانگیر ملک، احمد عبادی، و با سرپرستی مشیر همایون شهر دار همراه بود.
یورش غيرقابل توجيه‌ رژيم به‌ مناطق مرزی در خاک کردستان عراق و درگيرشدن با نيروهای رزمی پژاک که‌ بيش از يک سال است تحرک نظامی انجام نداده‌ است،‌ تنها در راستای مقاصد واميال رژيم است و درتعارض با مصالح
مدخلی دوباره‌ بر تهاجم نظامی ایران به‌ کوردستان اواخر سال 2008 پارلمان ترکیه‌ مجوز حمله‌ نظامی به‌ کوردستان عراق را به‌ بهانه‌ حضور حزب کارگران کوردستان صادر نمود.
بدون شک حرکت ملی آذربایجان در صاحه نظری در طی بیست سال اخیر پیشرفته های بسیاری نموده است ، اما این به معنای تکمیل شدن تمام کمال نظریه نیست.