قومی-ملی

جنبش سبز اگر میخواهد موفق بشود باید با خواست های مطالبه محوری ملیت ها و اقوام ، زنان، کارگران و زحمتکشان پیوند عمیق بگیرد.
اقایان موسوی، کروبی و رضایی پیش از انتخابات بیانیه ای هایی صادر کردند و حقوق اقوام و ملیت ها را رسما و بطور مشروح در برنامه های خود گنجاندند.
سخنی با فعالین سیاسی و سازمان ها و احزاب سراسری کشور، مبارزات مردم بلوچ، جافشانی های این ملت مظلوم، هزینه هایی سنگینی که مردم این دیار برای رهائی از یوغ حکومت دینی می دهند، جزئی از مبارزه عمومی علیه ح
بیش از 95 درصد مطالبی که در ایران به عنوان تحقیقات کارشناسی در رشته های مذکور در بالا انتشار یافته است، داستانهای به نگارش درآمدهءِ مربوط به دوران عشیره ای فئودالیته هست که اعتبار دانش محور ندارد و هی
جنبش سبز چنانچه بخواهد همچنان مدافع حقوق پایمال شده مردم بماند، راهی چز پیوند عمیق با احزاب و جریان های سیاسی سراسری و ملی ندارد .جریانات هویت طلب در ایران بخش بزرگ پروره دموکراسی خواهی در ایرانند.
من بارها عرض کرده‌ام دموکراسی مقدم بر همه چیز است .
انقلاب مشروطيت يک رويداد ناتمام دمکراسی خواهی حق محور در تاريخ معاصر ايران است.
جنبش سبز جنبش فراگیری است که به سرعت در اعتراض به کودتای انتخاباتی شکل گرفت. در مدت کوتاهی رژیم استبدادی ولایت را به وحشت انداخت و پایگاه های نظامی و امنیتی آن را متزلزل کرد.
کسروی، در کتاب شیخ صفی و تبارش، در باره تاریخ تبار و زبان مردم آذربایجان می‌نویسد: پیش از صفوی هیچ شاعر ترک گویی در آذربایجان پیدا نشد و همگی مردم هر که ماد و آریایی تبار بودند به زبان پهلوی آذری گفتگ
استاد عزیز: راستی زبان ایرانیتلقی کردن آن زبان آذری بنظر شما معنی اش آنست که ترکی همانند زبان عربی، زبان ایرانی نیست: یعنی از زبانهائی که بخشی از ایرانیان در کشور ایران کنونی حرف میزنند.
اگر نتوان سید محمدحسین شهریار را بزرگترین شاعر دوران معاصر ایران نامید بدون شک او یکی از بزرگترین شاعران این دوره خواهد بود.
جنبش ایران ، جنبش رنگین کمان است و انتخاب نام جنبش سبز بوسیله جناح های درون رژیم بمنظور اسلامیزه کردن و بانحراف کشیدن جنبش مردم ، صورت گرفته است.
کوتاه اینکه من با توجه به بستر و ساختار اجتماعی، ظرفیت و توانایی مناطق مختلف و تناسب میان قالب و محتوا یا معرفت و متد به بررسی جنبش سبز و جنبشهای ملی می‌پردازم.
در شرایط کنونی، تجزیه عراق به سود ما نیست و باید کمک کنیم تا رخ ندهد.
طی سال‌های اخیر فشار بر علمای اهل سنت به‌ صورت شخصی و گروهی تشدید شده و ممانعت از حضور علمای اهل سنت در جلسات و کنفرانس‌های بین‌المللی یکی از نشانه‌های این فشارها است.دستگیری و حتی ترور بعضی از شخصیت‌