در باره ی "سیر تحولات استعمار در ایران"

شیوه تحقیق با شیوه ارائه آن متفاوت است . در بررسی ساختار اقتصادی و اجتماعی جامعه ایران، ابتدا شرایط موجود مورد مطالعه قرار گرفته است، زیرا آنچه كه در ابتدا و بی واسطه به نظر می آید، تفاوت وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشورما با كشورها و مردم سرزمین های دیگر است. به طور طبیعی این بررسی اولیه ، هر تحلیلی را به ریشه ها و بنیان های متفاوت جوامع و شكل گیری ساختارهای اقتصادی و اجتماعی می كشاند .


 کتاب در فرمت پی دی اف

کتاب "سیر تحولات استعمار در ایران" در سال 1375 منتشر شد. اكنون  پس از این  سال ها ، دوستانی خواهان پخش اینترنتی آن شده و زحمت اسکن کردن آن را کشیدند. با توجه به این مساله که چاپ مجدد آن در شرایط فعلی نشر در ایران امکان پذیر نمی باشد، تصمیم گرفتم خواسته دوستان را بپذیرم، اما ضروری می بینم با مقدمه ای بعضی مسایل را توضیح دهم. هر چند مطلب اصلی آن و شیوه ی تحلیل كتاب هم چنان مورد قبول من است، اما ضرورت بازنگری، تغییر و تكمیل آن حس می شود.

این كتاب نتیجه مطالعاتی است كه از سال 1355 در زندان های شاه میان من و چند تن از دوستان و هم بندان آغاز شده بود. هدف از تدوین و اشاعه این بحث، رسیدن به برنامه ی تغییر در جامعه ی خودمان یا تكمیل آن  برنامه بود. زیرا بر این اعتقاد بودیم  كه بدون داشتن یك تحلیل منسجم از تحولات ایران در دوران سرمایه داری، توان تدوین یك برنامه درازمدت برای تغییر وجود ندارد و شناخت یك برنامه ی درازمدت برای تغییر، از درون تحلیل اقتصادی - اجتماعی و روند شکل گیری طبقات در بستر تاریخی بیرون می آید. در نتیجه،  بررسی روند تحولات اقتصادی - اجتماعی ایران در دوران سرمایه داری، رابطه ی رشد سرمایه داری و تحولات ایران،  بسط و گسترش طبقه کارگر و مزد بگیر ضروری به نظر می رسید. متاسفانه آن همراهان هر یك به نوعی، یا به ضرورتی  یا به تقدیر، این امر را رها كردند. از آن جمله می توانم از زنده یاد جلال فتاحی نام ببرم كه به ضرورت رویدادهای دهه ی شصت نتوانست این امر را ادامه دهد. من وظیفه ی خود دانستم تا به وام داری از آن عزیزان، این مهم را پیگیری كنم ... تا آنکه با افت و خیزهای آن دهه  و بند و رهایی مكرر، بالاخره کتاب در اواخر سال72 به پایان رسید و با غلط های تایپی نسبتا فراوان سه سال بعد به چاپ رسید.

1-      بین  نام كتاب و مطالب نوشته شده در آن ابهامی وجود دارد، زیرا كشور ایران هیچ گاه به طور کامل مستعمره نبوده است. نام "سیر تحولات استعمار" چندان گویای محتوای كتاب نیست و بهتر بود  نام "سیر تحولات اقتصادی - اجتماعی ایران پس از ظهور سرمایه داری" را می داشت، كه گویاتر است، یا "روند شکل گیری طبقه کارگر در ایران"  می توانست عنوانی برای کتاب باشد، اما در هنگام چاپ کتاب به علت طولانی بودن این عنوان و ملاحظات آن زمان، به "سیر تحولات استعمار در ایران" بسنده شد.

2-      یادداشت ها و مطالب اصلی بسیار مفصل تر از این بود، اما به هر حال رسیدن به همین مقدار، در شرایط آن سال ها، حداقل برای خودم قابل قبول بود. بعضی آمارهای جدید در تداوم سیستم اقتصادی تا سال های 1371 در فصل آخر آورده شد كه در حقیقت نشان دهنده ی حفاظت از ساختار اقتصادی – اجتماعی گذشته پس ازتغییر حكومت است.  از آن جا که نظم نابرابر و مبتنی بر فاصله طبقاتی كه تضاد طبقاتی و به تبع آن مبارزه نیروهای متخاصم را در پی دارد ، ضرورت ساختاری متمرکز و مطلقه را برای تداوم آن ناگزیر می سازد، بنابراین حفظ شیوه های گذشته برای تداوم تسلط بر نیروی کار، در دستور كار طبقات حاکمه قرار گرفت.

3-      همان گونه که در توضیح صفحه 125 کتاب آمده است:" چون در این نوشته هدف تاریخ نگاری نیست، وقایع تاریخی در آن به دقت بررسی نشده است. این وظیفه را به عهده ی محققان تاریخی واگذار می نماییم. وقایع تاریخی دراین نوشته بیشتر به صورت کلی مورد استفاده قرار گرفته است. به این مفهوم که آن وقایعی به عنوان سند ذکر شده  که به صورت مکرر و تقریبا بالاتفاق از سوی مورخین مورد تایید قرار گرفته و در صورتی که واقعه ای از تاریخ ، مورد اختلاف مورخان است حداکثر سعی شده تا از آن به عنوان تنها سند استفاده نشود..."

4-      در باره شیوه تحلیل در این كتاب توضیحاتی لازم است. می دانیم كه شیوه تحقیق با شیوه ارائه آن متفاوت است . در بررسی ساختار اقتصادی و اجتماعی جامعه ایران، ابتدا شرایط موجود مورد مطالعه قرار گرفته است، زیرا آنچه كه در ابتدا و بی واسطه به نظر می آید، تفاوت وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشورما با كشورها و مردم سرزمین های دیگر است. به طور طبیعی این بررسی اولیه ، هر تحلیلی را به ریشه ها و بنیان های متفاوت جوامع و شكل گیری ساختارهای اقتصادی و اجتماعی می كشاند . اما همان طور كه در كتاب ملاحظه می شود، بررسی بر بستری خالی از مناسبات سرمایه داری آغاز می شود. تحلیل از جایی شروع می شود كه نه سرمایه داری بود و نه استعمار. زیرا این نقطه آغاز می تواند مورد قبول همگان باشد، یعنی از نقطه ای كه كمتر در مورد آن اختلاف نظر وجود دارد و می توان گفت كه در یك بستر خالی از روابط سرمایه داری، شناخت ارتباطات اجتماعی، ساده تر و اختلاف نظر در باره آن حداقل و قابل اغماض خواهد بود.

تحلیل در این كتاب از آن جا آغاز می شود كه ایران دوره ی قبل از سرمایه داری را می گذراند و اروپا نیز همین دوره را طی می كند. پس از توضیح مشخصات این دوره و همسانی ها و ناهمسانی های آن، به آغاز سرمایه داری در شكل مركانتیلیسم و سوداگری می پردازد و تاثیر مستقیم آن را بر ساختارهای آن دوره در ایران (و تا حدودی كشورها و مردم سرزمین های همانند آن) و كشورهای مهد ظهور سرمایه داری بررسی می كند . سپس این بررسی و تغییرات را پایه ای برای بررسی تغییرات در دوره های بعد قرار می دهد. در این بررسی ریشه ی هر یك از پدیده های بعدی را در تحولات دوره قبل نشان داده وسپس تغییرات به وجود آمده در دوره مورد بررسی را مشخص می كند و در نتیجه از اثبات در هر دوره، به عنوان بستری برای دوره بعد استفاده می شود که پایه ای برای بررسی دوره بعد در ابعاد مختلف می شود. در نتیجه هر چند كه برای رسیدن به چنین تحلیلی از مسائل روز، از تاثیر مستقیم واقعیت های اجتماعی در ذهن آغاز می شود، اما در پروسه حركت ذهن از مشخص به مجرد ، ضروری است كه بسترهای حركت در تحول تاریخی مورد بررسی قرا گیرد .

 تفاوت میان وضعیت موجود در كشور هایی مثل ایران ، زندگی مردم و شكاف های طبقاتی موجود در آن با کشورهای متروپل، همواره دغدغه و مشغولیت فكری فعالان اجتماعی وهم چنین روشنفكران و دانشجویان علوم اجتماعی بوده است . اما برای پاسخ دادن به این دغدغه، ناچار باید به تاریخ اقتصادی - اجتماعی شكل گیری شرایط موجود پرداخت. همان گونه كه از نگاه به ظاهر یك كالا، نمی توان به شرایط تولید و مناسبات اجتماعی تولید آن پی برد و بررسی مناسبات اجتماعی تولید، روند دیگری را می طلبد، همچنان در شناخت مناسبات اجتماعی در كشورهایی مثل ایران نمی توان از نگاه به ظاهر موجود، به عمق روابط نابرابر، چه در میان طبقات و اقشار مختلف و چه در میان كشورهای مهد سرمایه داری و دیگران پی برد. باید به یك بررسی اقتصادی - اجتماعی در بستر تاریخی، هم از نظر زمانی وهم از دید منطقی، مبادرت كرد  تا ریشه های تفاوت موجود شناخته شود. در این صورت است كه می توان برنامه ی درازمدت و كوتاه مدت را برای تغییر مشخص كرد.

5-       اولین كاستی این كتاب مربوط به پایان دوره ی تاریخی بررسی است كه به دهه ی 50 می رسد. در آن زمان مساله جهانی سازی نبود و هنوز قطب بندی جهانی و اردوگاه سوسیالیسم وجود داشت. از آن زمان تا كنون بیش از سی سال می گذرد و تغییراتی در سطح جهان و نظام سرمایه داری حاكم بوجود آمده است كه من بخشی از آن را در مقاله ایران و جهانی سازی (چاپ شده دركتابی به نام "مقالاتی در مورد جهانی سازی " نوشته ام.

هم چنین كتاب دیگری با نام "جهانی سازی و ایران" شامل 12 مقاله نیز نوشته ام كه آن مقالات به بررسی دوران سی ساله ی اخیر و وضعیت ایران درعصر جهانی سازی پرداخته است، اما به دلیل حاکمیت سانسور بر فضای فرهنگی امکان انتشار آن وجود نداشته است. این كتاب به نوعی جلد دوم كتاب "سیر تحولات استعمار در ایران" محسوب می شود. بعضی از این مقالات در مجله توقیف شده ی "راه آینده" و نیز در برخی سایت های اینترنتی منتشر شده است. این مقالات عبارتند از: "بحران سرمایه داری و نیروی كار"، "انسان یا سود"،‌"چرا طرح تعدیل اقتصادی به این سرعت تصویب شد"،  "اقتصاد انگلی و جنبش ضد سرمایه داری" و...

 مطالب كتاب به گونه ای است كه ساختار اقتصادی و اجتماعی ایران را پس از تعویض رژیم درایران نشان داده می شود و همانگونه كه ذكر شد، بعضی آمارها تا سال 1371 به آن اضافه شده است، بدون آنكه ساختار كلی تحلیل تغییر كند .

6-      بخش اقتصاد دوره ی پهلوی می توانست بیشتر مورد بررسی قرار گیرد و مساله قرارداد نفتی 1312 كه در دوره رضا شاه بسته شد، باید بیشتر و مفصل تر شكافته شود. به خصوص كه در یكی دو ساله ی اخیر سلطنت طلبان و حامیان رژیم پهلوی دم از پیشرفت در دوران سلطنت این خاندان می زنند، با بوق و كرنا و با امكانات فراوانی كه دارند، از گذشت زمان استفاده می كنند و دوران پهلوی ها را دوران طلایی جلوه می دهند. امری كه متاسفانه از طرف برخی افراد نا آگاه به آن دامن زده می شود. هر چند عملكردهای مخرب و ویرانگر بعد از پهلوی مجوز این تبلیغات را به آنان داده است، اما نباید ضربات مهلكی را نادیده گرفت كه توسط رژیم قبل به سیستم اقتصادی - اجتماعی ایران وارد شد. این ضربات ایران را در بست در اختیار سیاست های سلطه طلبانه امپریالیسم در آن دوران قرار داد که در قسمت های مختلف كتاب به آن پرداخته شده است.

عدم شناخت شیوه های استعمار سبب می شود تا هر نشانه ای از مدرنیسم را به جای گسترش و پیشرفت سرمایه داری  مشاهده كنیم . استعمار و سرمایه داری دو همزاد هستند كه در یكی نیروهای مولده پیشرفت می كند و در دیگری جلو پیشرفت نیروهای مولده  گرفته می شود. این اشتباه را حتا بعضی تحلیل گران با حسن نیت هم مرتكب شده اند، آن جا كه می گویند: "با همه این احوال كشور ایران در دوره پهلوی در مسیر پیشرفت سرمایه داری قرار گرفت " (مراجعه شود به ص6 کتاب، زیر نویس) . شناخت شیوه های نوین استعمار یا ترفند های جهانی سازی كه ادامه همان شیوه ها با اشكال نوین است، به تحلیل گران كشورهایی مانند ایران كمك می كند تا راه برون رفت از شرایط كنونی خود را بیشتر بشناسند. به همین جهت ضرورت تدوین برنامه درازمدت برای تغییر ایجاب می كند تا روابط كنونی میان كشورهای متروپل با سایر بخش های جهان وهمچنین تغییرات به وجود آمده در دهه های اخیر در جهان سرمایه داری، به خصوص پس از تك قطبی شدن جهان مورد بررسی قرار گیرد. هم چنین ظهور جنبش های ضد سرمایه داری، مانند جنبش اشغال وال استریت و رابطه آن با كشورهایی مانند ایران از اهمیت فراوانی برخوردار است كه باید در این تحلیل ها به آن توجه شود. زیرا كه در شرایط كنونی جهان و درهم تنیدگی روابط اقتصادی - اجتماعی كشورهای مختلف، نمی توان برنامه ی آینده و تغییرات اقتصادی و اجتماعی مردم یك بخش یا منطقه را جدا از مردم سایر مناطق در نظر گرفت. در نتیجه پیوستگی های اقتصادی - اجتماعی كارگران و زحمتكشان و اقشار تحت حاكمیت سرمایه در كشورهای مختلف ، هم سرنوشتی و نیز تفاوت های آنان، یعنی گسست ها و پیوست ها ، می تواند راهنمای تدوین برنامه ی تغییر باشد .

7-      در مورد وضعیت کارگران و مبارزات آنان درچند قسمت بحث شده است . اما در این زمینه هم بررسی های مفصل تر می توان ارئه داد . تحلیل کلی شرایط و مبارزات کارگران در صفحات 248 به بعد، به طور مختصر بیان شده که صحت آن در مبارزات کارگری ایران بارها به اثبات رسیده و در دور جدید مبارزات کارگران و تشکل های کارگری ، با حضور تشکل های حامی مبارزات کارگران در کنار تشکل های کارگری بار دیگر به اثبات رسید. ضرورت وحدت طبقاتی میان زحمتکشان، مزد و حقوق بگیران اعم از کارگران صنعتی و فروشندگان نیروی کار بطور کلی برای تغییر ساختار، در سراسر کتاب مورد بحث قرار گرفته، امری که امروزه بسیاری از کارگران و فعالان کارگری به آن واقفند .

به خصوص در ده ساله ی اخیر که فعالیت های مستقل کارگری بار دیگر گسترش یافته، تفاوت و اختلاف خواسته های کارگری در ایران با جوامع کلاسیک سرمایه داری نمود بیشتری یافته است. در این جا فعالان کارگری و نهادهای مستقلِ آن باید مسیری طولانی و پر رنج و شکنج را برای رسیدن به حقوق اولیه ای طی کنند که سرمایه داری در سطح جهانی برای کارگران به رسمیت شناخته است. دستگیری، زندان و تحمل سختی ها و رنج های فراوان برای رسیدن به ابتدایی ترین حقوق، آن چنان مشکلاتی را بر سر راه فعالیت های مستقل کارگری ایجاد کرده که پیوند مستقیمی میان این خواسته ها و نیازهای اولیه برای آزادی های اجتماعی اجتناب ناپذیر است. در نتیجه پیوند میان خواسته های کارگران که در درجه ی اول آزادی تشکل های صنفی است، با خواسته سایر اقشار همانند آزادی های اجتماعی، حقوق برابر برای زنان، کودکان و آزادی اولیه تشکل های دانشجویی و ... امری ضروری است. فعالان کارگر و طرفداران حقوق کارگران نه تنها به مساله افزایش حقوق و یا مبارزه برای حداقل زندگی باید بپردازند، بلکه باید مقدم بر آن، حق اعتراض را برای همگان از جمله  کارگران به دست  آورند و این مساله ، بر  پیچیدگی خواسته های به حق  کارگری و اجتماعی می افزاید و بین آن ها پیوندی ناگسستنی بوجود می آورد.

 

8-      لازم به ذکر است که نثر نوشته مربوط به سی سال قبل است و از اصطلاحاتی استفاده شده که اکنون استفاده نمی شود یا غلط  محسوب می شود. مثلا در تمام کتاب از عبارت "برعلیه" استفاده شده که باید با عبارت "علیه " جایگزین شود و... که در صورت چاپ مجدد حتما باید بازنویسی شود. در جدول زیر بعضی غلط های املایی در كتاب اصلاح شده  كه بهتر است قبل از مطالعه  در نظر گرفته شود .

9-      و در انتها، همان طور که در مقدمه ی کتاب نوشته شده است: "این نوشته حاضر را تنها به عنوان آغازی در بررسی همه جانبه ی مسایل و مشکلات جامعه ی ایران می دانیم. با امید به آن که این شروع، زمینه ی بحث را در آینده باز کند."

10-  کتاب را می توانید از اینجا دانلود کنید.

کتاب در فرمت پی دی اف

 اصلاحات

 

 

انتشار از: 

افزودن نظر جدید

لطفا نظر خودتان را فقط یک بار بفرستید. کامنتهای تکراری بطور اتوماتیک حذف می شوند و امکان انتشار آنها وجود ندارد.

CAPTCHA ی تصویری