«نایب الإمام» دشمن سرسخت بهائیان بود

در حالی که مسؤولین جمهوری اسلامی ایران منکر ظلم و ستمی هستند که بر بهائیان نموده و می نمایند، سایت شیعه آنلاین اعترافی را منتشر کرده است با عنوان: «نایب الإمام دشمن سرسخت بهائیان بود».

در حالی که مسؤولین جمهوری اسلامی ایران منکر ظلم و ستمی هستند که بر بهائیان نموده و می نمایند، سایت شیعه آنلاین اعترافی را منتشر کرده است با عنوان: «نایب الإمام دشمن سرسخت بهائیان بود». مطلب در مورد شیخ آیت الله سیّد نورالدّین حسینی شیرازی است. این سایت از جمله می نویسد: «در ۱٣٣٤، آیت الله بروجردی از شاه خواست که از نفوذ بهائیت در کشور، بویژه در عرصه سیاسی جلوگیری کند. شاه نیز به استانداران خود دستور داد که مانع فعالیت های بهایی ها شوند. این مسأله سبب شد تا در همان سال و همزمان با ورود شاه به شیراز، آیت الله سید «نورالدین شیرازی» دستور تخریب مرکز بهائیان شیراز را صادر کند. مرکز بهائیان شیراز در حالی تخریب می شد که خود آیت الله شیرازی در صحنه حضور داشت.»(۱)

امّا حقیقتی که شیعه آنلاین و «دشمنان سرسخت» دیانت بهائی از آن غافل بوده و هستند این است که خداوند به رغم تمام تلاش هایی که چنین دشمنانی برای ریشه کن کردن نهال این دیانت بدیع کرده و می کنند، آن را نه تنها حفظ می کند بلکه روز به روز بر شاخ و برگ و طراوتش می افزاید. به عنوان نمونه شاید برای شیعه آنلاین جالب و سبب تنبّه و بیداری باشد که بداند از قلب دستگاه همان شیخ نورالدّین، عاشق دلداده ای بیرون آمد که پس از انقلاب اسلامی در ایران، سر در ره آئین بهائی فدا نمود و به خون خویش آیات عشق و وفا و عبودیت بنگاشت. وی حبیب الله اوجی است.

و جالب تر خواهد بود که سایت مزبور بداند ایشان در بساط قدرت مذهبی- سیاسی شیخ آیت الله سيدنورالدين حسيني شيرازي، چنان تقرّبی داشت که شیخ از شدّت محبّت او را فرزند خواندۀ خود می دانست و نظر به این تقرّب، شیخ و اطرافیان وی را «مؤمن حبیب» خطاب می کردند. وی به خدمت شیخ قائم بود و از جمله جانماز او را پهن و جمع می کرد و پشت سرش نماز می خواند.(٢) از آنجا که شیخ در بهائی ستیزی ید طولایی داشت، «مؤمن حبیب» نیز در ظلّ او از صواب و ثواب آزار و ستم بر بهائیان بی نصیب نبود! چه که شیخ و مقتدای «مؤمن حبیب»، مانند بعضی شیوخ بهائی ستیز در عصر قاجار و پهلوی، به دروغ به او تلقین کرده بود که بهائیان دشمن دین و امّت اسلام اند و آزار و اذیّت و حتی کشتن ایشان سبب تقرّب درگاه الهی و رفتن به بهشت موعود است. این خصومت چنان در قلب وی محکم گشته بود که، همان طور که شیعه آنلاین هم اشاره کرده، در سال ۱۳۳۴ هجری شمسی و همزمان با جریان ضوضاء فلسفی علیه بهائیان ایران، از جمله در تخریب خانۀ حضرت باب در شیراز که از اماکن مقدسه و زیارتی بهائیان است، شرکت کرد و برای کارگرانی که به دست شیخ مأمور تخریب خانه بودند، بیل و کلنگ و شربت و آب خنک می آورد.(٣)

آری به ارادۀ الهی از دستگاه «نایب الإمام»ی که دشمن سرسخت بهائیان بود، «حبیب»ی بیرون آمد که از مولایش حضرت بهاءالله آموخت که بجای تخریب باید آباد کرد و در برابر زهر دشمنان سرسخت آئین بهاء، باید شهدِ مهر و وفا داد. و چنین بود که آن شهباز اوج عشق و عرفان، در رَهِ وحدت عالم انسان که هدف اصلی زندگانی اش شده بود، جان شیرین نثار نمود. جانم فدایش باد.

حامد صبوری

٤/۹/۱٣٩۰

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- http://shia-online.ir/article.asp?id=20998&cat

مرکزی را که شیعه آنلاین ذکر کرده در حقیقت خانۀ حضرت باب از اماکن مقدسۀ دینی بهائیان سراسر دنیا است که هم در رژیم پهلوی و هم در رژیم جمهوری اسلامی ویران گردید.

٢- به مقاله ای که نگارنده قبلاً با عنوان «بهائیان و عاشورای حسینی» نوشته است مراجعه شود:

http://new2.noghtenazar.org/node/868

http://khandaniha.eu/items.php?id=1012

نیز: http://ir3.vaselan.org/va-biography/201-131.html

٣- همان.

انتشار از: