صدور قطعنامه محکومیت جمهوری اسلامی ایران در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد

کشورهایی که چنین قطع نامه هایی علیه آنها صادر می گردند، حیثیت بین المللی شان خدشه دار می شود و علاوه بر این صدور چنین قطع نامه های حقوق بشری می تواند پیامدهای سنگین سیاسی و اقتصادی به ضرر کشوری که به توصیه های شورای حقوق بشر توجه نمی کنند داشته باشد. جمهوری اسلامی ایران یکی از بدنام ترین حکومت های جهان در نقض حقوق شهروندان خودش می باشد.

 

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در نشست دیروز خود- 4 فروردین 1396- پس از شنیدن گزارش مشروح خانم عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه حقوق بشر، با صدور قطع نامه جمهوری اسلامی ایران را به نقض شدید حقوق بشر محکوم کرد.
شورای حقوق بشر چگونه نهادی است؟
شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد یکی از مهمترین نهادهای سازمان ملل متحد است. این نهاد در سال 2006 تاسیس گردید و جایگزین کمیسیون حقوق بشر پیشین آن سازمان شده است. علت این جایگزینی ارتقای موقعیت حقوق بشر در جامعه جهانی، و ایجاد ساز-و-کار مؤثرتری در پیشرفت حقوق بشر در جامعه جهانی بوده است. در سازماندهی جدید، شورای حقوق بشر زیر نظر مستقیم مجمع عمومی قرار گرفت، که به معنای بالا رفتن جایگاه این نهاد در سلسله مراتب سازمان ملل متحد است.
شورای حقوق بشر 47 عضو دارد که از طریق رای اکثریت در مجمع عمومی انتخاب می گردند. از این تعداد 13 عضو از آفریقا، 13 عضو از آسیا، 6 عضو از اروپای شرقی، 8 عضو از آمریکای لاتین و 7 عضو از اروپا و دیگر کشورها هستند.
شورای حقوق بشر وضعیت حقوق بشر را در همه کشورهای جهان مطابق نظمی «یونیورسال پریودیک ریویو» مورد بررسی قرار می دهد. بر رسی های مشخص این نهاد در باره نقض حقوق بشر می تواند منجر به صدور قطع نامه هایی گردد. کشورهایی که چنین قطع نامه هایی علیه آنها صادر می گردند، حیثیت بین المللی شان خدشه دار می شود و علاوه بر این صدور چنین قطع نامه های حقوق بشری می تواند پیامدهای سنگین سیاسی و اقتصادی به ضرر کشوری که به توصیه های شورای حقوق بشر توجه نمی کنند داشته باشد. جمهوری اسلامی ایران یکی از بدنام ترین حکومت های جهان در نقض حقوق شهروندان خودش می باشد.
گزارشگر ویژه
شورای حقوق بشر در کشورهایی که اوضاع حقوق بشر در آنها اسفبار است، نظارت ویژه ای اعمال می کند. این نظارت ازطریق گزینش گزارشگر ویژه حقوق بشر انجام می شود. گزارشگر ویژه از کارکنان سازمان ملل متحد و یا نماینده دولت خاصی نمی تواند باشد، این به آن دلیل است که گزارشگر بتواند در بررسی های خود کاملا مستقل عمل کند. انتخاب گزارشگر ویژه پس از اعلام در رسانه های عمومی از میان واجدان شرایط توسط هیئتی برگزیده می شود.
سال هاست به جهت نقض گسترده حقوق بشر در جمهوری اسلامی، گزارشگرهایی برای پی گیری وضع حقوق بشر در ایران تعیین می گردند. آخرین آنها خانم جهانگیر است. جمهوری اسلامی با گزارشگران ویژه همکاری نمی کند، و اجازه نمی دهد که آنها به ایران سفر کنند. اما خرابی وضع حقوق بشر در ایران آنچنان وحشتناک است که گزارشگران بدون سفر به ام القرای اسلامی نیز می توانند گزارش های مستند و غیر قابل انکاری تهیه و به تصویب شورای حقوق بشر برسانند. پرونده نقض حقوق بشر در ایران – اعدام،شکنجه، زندان های بدون محاکمه، سیستم قضایی و حقوقی متعلق به عصر حجر، تبعیض های جنسی و مذهبی ، قطع اعضای بدن و مانند اینها- بسیار سنگین است. قطع نامه های نقض حقوق بشر آبرویی برای رژیم و کارگزاران آن باقی نگذاشته است.
رژیم برای جلوگیری از صدور قطع نامه ای که دیروز صادر شد، دست به دامن(لابی گری) کشورهای زیادی شد، تا شاید بتواند از صدور قطع نامه جلوگیری کند. با این وجود اکثریت اعضای شورای حقوق بشر رای به محکومیت جمهوری اسلامی ایران دادند. رژیم ایران بویژه دیپلمات های ورشکسته آن خیلی امید داشتند، پس از قرار داد با کشورهای 1+5 دیگر قطع نامه های حقوق بشری علیه آنها صادر نشود، تا بتوانند با چهره بزک کرده افکار عمومی جهان را بفریبند. در زیر نام کشورهای عضو شورای حقوق بشر که به سود جمهوری اسلامی رای داده اند، آورده می شود تا دانسته شود که چه کشورهایی پشتیبان نقض حقوق بشر در کشور ما هستند.
ترکیب آرا: 22 کشور به قطع نامه نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی رای مثبت دادند، و قطع نامه با چنین اکثریتی به تصویب رسید.
13کشور در رای گیری شرکت نکردند.
12 کشور به قطع نامه رای منفی دادند، به عبارت دیگر از ادامه نقض حقوق بشر در ایران حمایت کردند. این کشورها عبارتند از: بنگلادش- بولیوی- بروندی – چین- کوبا- مصر- هند- اندونزی- عراق- قرقیزستان- ونزوئلا.
احمد تاج الدینی
5 فروردین 1396

بخش: 

انتشار از: 

دیدگاه‌ها

نظر: 

جناب تاج الدینی ، جمهوری اسلامی و آخوند های جنایتکار از روز نخست حیثیتی نداشتند که خدشه دار شود ، تازه گی ها اردوغان و پانطورک ها هم بهشان اضافه شدند.

نظر: 

اقای اقبالی دو کامنت زیر تا انجا که من بخاطر میاورم از ان yaradiciliq نامی نیست وایشان سرقت ادبی کرده اند .

نظر: 

اگر بخواهیم از همه این رویداهاومطالب و نوشتار ها نتیجه گیری کنیم واقعیت این است که جریان روشن فکری از ترک ایرانی وعرب بازی و تسخیر قدرت سیاسی ر ا به جریانی بنام اخوندسالوسانه باخته و این همه داستان است . انچه اکنون گفته و نوشته میشود نامی جز نوحه خوانی ندارد . جریان روشن فکری همچو کودکی یتیم بی سرپرست است . انچه میگوید اعتبار تاریخی وتوان گذر از یک بحران اجتماعی ندارد و همچنان ضیعف برای پذیرفتن اندیشه و قالب دیگری برای اینده میباشد .کشف تاریخی این افراد شناسائی دشمنی بنام پارس و زبان انها و نظام حاکم را نمانیده این گروه از مردمان قرار دادن است .با این تصور بدوی ازجهان از انچه وجود دارد راهی به شاهراه وجود ندارد .جریان روشنفکری مدعی هنوز به صورت مستقل و با هویت متولد نشده و انچه در نظر میاید نوزادی چند سر بیش نیست .

نظر: 

من آواره ام! چون متولیان« خدا»، حامیان و شریک های « الله» و عمله های الهی زنده ماندن را بر من روا نمی دارند و هرآینه اگر بر من که اندیشه ام با ذهنیت آنان در تضاد است دست یابند، سرنوشت همان جوانان در انتظارم خواهد بود.
من آواره ام. من از خانه ی پدری رانده شده ام. من زندگانی را دراین دربدری باخته ام...
مرا کنون هم زنده مپندارید. من در فراق آن خاک کم حاصل، آن هوای خشک تابستان وآن سرمای شلاقزن زمستان، مرده ام. اگر زمانی زنده بودم، اکنون ملزم به زندگی ام. اگر گویا و سرزنده بودم، اکنون جماد و میّت شده ام. اگر در اقلیمی ساکن بودم، کنون سرگردانم. اگر سالم و به سامان بودم، حال خسته و پریشانم.
من پریشان از دست بیداد رفته بر میهنم. من ویلان در غربت غربم. هیهات که من در این بهشت روی زمین غریبم... آخر من کوچیده ام، من میهن رهاکرده ام، من بی وطنم.

افزودن نظر جدید

لطفا نظر خودتان را فقط یک بار بفرستید. کامنتهای تکراری بطور اتوماتیک حذف می شوند و امکان انتشار آنها وجود ندارد.

CAPTCHA
حروف را با خط فارسی و بدون فاصله وارد کنید.
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را بدون فاصله وارد کنید.