رفرم یا انقلاب!

پایگاه اجتماعی اصلاح‌طلبان و اعتدال‌گرایان در بین مردم زحمتکش باید شکسته و جدا شود. این کار به نفع انقلاب کمونیستی به‌خودی‌خود اتفاق نمی‌افتد. توهمات مردم رنجبر زحمتکش نسبت به هر یک جناح‌های این نظام ضد بشری را ما باید تغییر دهیم. اگر ما با رویکرد علم کمونیسم رادیکال تأثیر نگذاریم و مردم را جذب نکنیم امثال ستوده‌ و قائمی‌ها و بقیه روشنفکران اصلاح‌طلب شیک‌وپیک خرده‌بورژوازی مرفه چنین خواهند کرد! اگر ما رهبری را در عمل تحقق نبخشیم دیگران رهبری خواهند کرد. زمین را نباید واگذار کرد!

رویکرد کمونیستها و طبقه متوسط خرده بورژوازی مرفه به انتخابات دوازدهمین دور ریاست جمهوری و پنجمین دور شوراهای اسلامی شهر و روستا:

دو رویکرد، دو استراتژی و جهت‌گیری متضاد!

رفرم یا انقلاب!

 

خانم نسرین ستوده و آقای هادی قائمی مدیر "کمپین حقوق بشر در ایران" در یک مصاحبه با "کمپین حقوق بشر در ایران"1 گفته‌اند: «تا وقتی‌که به مسائل دهه ۶۰ رسیدگی نشود، صلاحیت رئیسی نباید تائید شود»!!!

آقای هادی قائمی و خانم نسرین ستوده، حقوقدان و عضو کانون مدافعان حقوق بشر در مصاحبه با کمپین حقوق بشر در ایران گفت که صلاحیت ابراهیم رئیسی نباید تائید شود. خانم ستوده گفت: «صلاحیت ایشان با هیچ منطقی نباید تائید شود تا وقتی دست‌کم به مسائل دهه ۶۰ رسیدگی نشده و ثابت نشده که ایشان در آن مسائل دست نداشته است. اما الآن ما یک فایلی از آقای منتظری در دست داریم که نشان می‌دهد ایشان در آن مسائل دستی دارد.»

آقای قائمی و خانم ستوده با گرایش  اصلاح‌طلبانه رفرمیستی از یک نظام ضد بشری توقع دارند از یکی از بازجویان قاتلش که برای تثبیت پایه‌های آن در استمرار عمری ننگینش در "هیئت مرگ 4 نفرِ" قتل‌عام هزاران تن از زندانیان سیاسی تابستان 67 را به‌حکم خمینی کلید زد، رد صلاحیت کند!
نظام ضد بشری و استبدادی جمهوری اسلامی ایران اگر چنین کند دیگر پیش برنده‌ی و حافظ ماشین دولتی و نظم دیکتاتوری "جمهوری" اسلامی علیه اکثریت طبقه زحمتکش رنجبر سراسر ایران نیست!

در دوازدهمین دور انتخابات ریاست جمهوری، خانم ستوده‌ها و آقای بقایی‌ها به دنبال جا انداختن یک  استراتژی رفرمیستی در میان مردم تحت ستم و به‌ویژه قشر تحتانی رنجبر فقیر ایران است که جمهوری اسلامی نظامی است که حاضر است نه‌تنها گذشته‌ی بلکه همچنین تمامی جنایاتی ازجمله اعدام‌ دائمی جوانان بیکار، ستمگری روزمره و سنگسار زنان و ستمگری و تحمیل تبعیضات در همه‌ی عرصه‌ای فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بر اقلیت‌های ملی ایران که در حال حاضر به‌طور روزمره انجام می‌دهد را نفی کند!

نظام ضد بشری و استبدادی جمهوری اسلامی ایران اگر چنین نکند دیگر پیش برنده‌ی و حافظ ماشین دولتی و نظم دیکتاتوری "جمهوری" اسلامی علیه اکثریت طبقه زحمتکش رنجبر سراسر ایران نیست

حقیقت این است که آقای قائمی و خانم ستوده با جهت‌گیری رفرمیستی وارد بازی‌ها و تضادهای درون حکومتی در دوازدهمین دوره ریاست جمهوری رژیم جمهوری اسلامی‌شده‌اند. به یک معنای واقعی سخنان آن‌ها آب به آسیاب جناح اصلاح‌طلب و اعتدال‌گرای حکومتی ریخته و تأییدی است برای انتخاب مجدد حسن روحانی است!

به یک معنای واقعی سخنان آقای قائمی و خانم ستوده تأیید انتخاب مجدد کلیددار این نظام، حسن روحانی است!
اما سؤال اساسی این است که: آیا زندگی و آینده اکثریت مردم تحت ستم و استثمار ایران باید به "رأی" گذاشته شود؟! 

در عوض انقلابیون کمونیست هیچ سازشی و هیچ تعاملی با تیم دشمن غدار ندارد.

ما خانم نسرین ستوده، آقای بقائی و امثالهم این نمایندگان طبقه متوسط مذبذب نیستیم که به یک جناح از هیئت حاکمه ایران باج بدهیم! و آینده و منافع درازمدت اکثریت زحمتکشان رنجبر سراسر ایران به "رأی" گذاشته، آن را طاق زده  و  بر سر آن معامله پایاپای نماییم!

پایگاه اجتماعی اصلاح‌طلبان و اعتدال‌گرایان در بین مردم زحمتکش باید شکسته و جدا شود. این کار به نفع انقلاب کمونیستی به‌خودی‌خود اتفاق نمی‌افتد. توهمات مردم رنجبر زحمتکش نسبت به هر یک جناح‌های این نظام ضد بشری را  ما باید تغییر دهیم. اگر ما با رویکرد علم کمونیسم رادیکال تأثیر نگذاریم و مردم را جذب نکنیم امثال ستوده‌ و قائمی‌ها و بقیه روشنفکران اصلاح‌طلب شیک‌وپیک خرده‌بورژوازی مرفه چنین خواهند کرد! اگر ما رهبری را در عمل تحقق نبخشیم دیگران رهبری خواهند کرد. زمین را نباید واگذار کرد!

درعین‌حال ما نیاز داریم مردم زحمتکش اقشار تحتانی جامعه را به این واقعیت قانع کنیم که این کافی نیست تا فقط انتخابات را تحریم کرد. باید ضرورت سرنگونی این رژیم برای شمار فزاینده‌ای از اقشار فقیر تحت ستم و استثمار جا بیفتد و اینکه چرا ضروری است این رژیم را سرنگون کرد و چرا این هم امکان‌پذیر و هم ضروری است! چنین هدف استراتژیک کمونیست‌های انقلابی در این عرصه و میدان مبارزه طبقاتی یعنی در دوازدهمین دور انتخابات ریاست جمهوری نظام ضد بشری جمهوری اسلامی از وظایف حیاتی و اساسی ما است. جهت‌گیری استراتژیک مبارزه در این میدان و در حال حاضر که دوازدهمین دور انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر و روستا در جریان هست، از سوی کمونیست‌های انقلابی باید ناظر بر چنین ضرورتی باشد و بر آن تأکید برجسته شود. 

هر جناح از هیئت حاکمه ی این رژیم چه اصولگرا و چه اصلاح‌طلب و اعتدال‌گرا به مردم یک‌چیز را می‌گویند  که همه‌ی آن‌ها یک تیم مشترک جمهوری اسلامی را تشکیل می‌دهند و برای بقای آن با رویکردهای مختلف تلاش می‌کنند.  و این مهم است که ما (بله ما! چون ما نمایندگان آگاه و پیشرو منافع آن‌ها هستیم) یعنی توده‌های تحت ستم و رنجبر جا به این درک برسیم که ما در یک تیم مختلف از این نظام ضد بشری هستم! تیمی که در مخالفت اساسی با تیم آن‌هاست. 

تیم ما تیم آن‌ها نیست.

هدف تیم ما با تیم آن‌ها در تضاد اساسی است. این تضاد اساسی خصمانه است. 

ما هیچ‌گونه تعامل و همگونی بین هدف تیم خود و تیم آن‌ها نمی‌بینیم.

هدف ما شکست و خورد کردن تیم آن‌ها یعنی ماشین دولتی‌شان است. و نباید به طبقه متوسط خرده‌بورژواهای مرفه رفرمیست اجازه داد که بلندگوی مردم تحت ستم و استثمار رنجبر سراسر ایران و همه اقلیت‌های ملی باشند.

نه!

در انتخابات شرکت نمی‌کنیم.

آری به انقلاب کمونیستی!

سرنگونی نظام جمهوری اسلامی یک ضرورت است.

 

برهان عظیمی

۲۷ فروردین ۱۳۹۶ مصادف با ۱۶ آوریل ۲۰۱۷

 
توضیحات:

۱- لینک مصاحبه خانم نسرین ستوده

:
http://www.dw.com/fa-ir/%D9%86%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D...

بخش: 

انتشار از: 

افزودن نظر جدید

لطفا نظر خودتان را فقط یک بار بفرستید. کامنتهای تکراری بطور اتوماتیک حذف می شوند و امکان انتشار آنها وجود ندارد.

CAPTCHA
حروف را با خط فارسی و بدون فاصله وارد کنید.
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را بدون فاصله وارد کنید.