برگزاری رفراندوم در جهت تثبیت قدرت سیاسی خانوادگی یا استقلال اقلیم کُردستان

واقعیت آن است کە در حال حاضر با وجود گرفتاریهای اقتصادی و سیاسی و بلوک کردن حقوق مردم اقلیم کُردستان از سوی حزب بارزانی، افکار عمومی آمادگی شرکت در هیچ انتخاباتی و لو رفراندوم سراسری برای استقلال را نداشته و دغدغه اصلی آنها آینده عراق و تغییر در وضعیت معیشتی و مطالبات قانونی است...

بطور یقین آقای مسعود بارزانی علیرغم داشتن سوء پیشینه خانوادگی، سابقە یک دھە رھبری بظاهر مشروع و قانونی بر اقلیم خودمختار کُردستان عراق را در کارنامە خود دارد. اما بعد از تمدید دو سال دیگر برای ریاست ایشان با توافق حزب متحدش اتحادیە میھنی کُردستان، مدت یکسال است که با اتمام آن وقت اضافه هم مواجه شده و به هیچ وجهی حاضر به کنارگیری از پُست رهبری اقلیم کُردستان نیست و با انتخاب راە دوم، یعنی تعطیل پارلمان و بیرون کردن مخالفین خود از اربیل روی آورده است.

از ھم اکنون بیشتر از دو ماە بە برگزاری رفراندوم پیشنهادی آقای بارزانی نمانده است و بخش بزرگی از مردم، سیاسیون و اعضاء سابق و كنونی پارلمان کُردستان با انجام ھمە پرسی عمومی و رفراندوم سراسری به كلی مخالف اند. با تمام این وجود بارزانی و حزبش اینک با تب و تاب زیاد می كوشند گروههای سیاسی کُرد در کُردستان عراق را برای همه پرسی کە قرار است بە سلطه دولت مركزی عراق بر اقلیم كُردستان، كه بعد از سقوط نظام بعثی صدام حسین از سوی عشایر محلی بارزانی و طالبانی اداره می شود، پایان دهد. شکی نیست یگانه مقصود ایشان تدارك برنامه ای سیاسی با مختصات گسترده تری بنام دولت مستقل عشایری در اقلیم کُردستان عراق است و نه استقلال کُردستان از عراقی پر از هرج و مرج و منازعات و کشمکش های سیاسی.

رفراندومی کە برخلاف ادعاهای طرفداران آقای بارزانی ھنوز توانستە نشدە غیر از تاریخ دقیق برگزاری آن در ماه سپتامبر امسال، چگونگی وضعیت مشروعیت بخشیدن به آن، بدون نقش مستقیم پارلمان منحل شده و احزاب مخالف از جمله احزابی همچو جنبش گوران (تغییر) و جماعت اسلامی کُردستان و حزب آینده و اکثریت مردم ناراضی روشن شود. در این روزھا مسٲله برگزاری رفراندوم بە دلیل منحل کردن پارلمان کُردستان از سوی حزب دمکرات کُردستان عراق و شخص بارزانی، بیشتر قضیەای رسانەای و تبلیغاتی شدە و یقیناً هم قرار نیست غیر از شور و هیجانی زودگذر در منطقه به مرحله ای نھایی و شدنی برسد.

همه شواهد حکایت از آن دارد که برنامه رفراندوم بارزانی تنها برای تثبیت قدرت سیاسی و اقتصادی خانوادگی و آیندە حزب دمکرات کُردستان بە ریاست مسعود بارزانی در عراقی پر از ناملایمات سیاسی است، چرا که فقط نیمی از رهبری حزب اتحادیە میهنی و طرفداران آن، که اینک در غیاب جلال طالبانی به چندین جناح مختلف تقسیم گشته اند با نظر بارزانی همسو و موافق هستند.

در این میان، نگرانی‌های بارزانی و حزب دمکرات کُردستان عراق بیش از سایر گروه‌های کُرد دیگر است، زیرا از یک سو نصف رهبری حزب اتحادیە میهنی-شریک در حکومت بارزانی-تصمیم گرفتە در رفراندوم فورمالیته بارزانی شرکت نکنند. آنها بر این باورند قبل از انجام همه پرسی و مشروعیت بخشیدن به آن، اول باید تکلیف نامشروع بودن پُست رهبری اقلیم که شخصی مسعود بارزانی است، روشن گردد و مطابق قوانین پارلمان کُردستان عراق هم تنها مرجع تصمیم گیرنده در این باره و عهده دار برگزاری رفراندوم نیز پارلمان قانونی اقلیم کُردستان است.
آری، خوف از تمدید نکردن و یا اصلاح قانون رھبری اقلیم کُردستان بود که بارزانی و حزبش را واداشت تا با اکثریت پارلمان ھمسویی نکنند و به منحل کردن آن روی بیاورند. زیرا اکثریت کوشیدند تا مانع مسعود بارزانی برای نیل بە مقصود شوم او شوند. از جانب دیگر و تاکنون حضور بارزانی در رٲس قدرت اقلیم کُردستان در هالەای از ابهامات سیاسی داخلی و مورد انتقاد خارجی هم قرار گرفتە است.

هر چند بارزانی ها، از رویە جدید سیاسی همپیمان دیرینشان - یعنی اتحادیە میهنی- و انشقاقات درونی آن نگرانند، اما فراتر از آن، ابهام در وضعیت معلق و پر مخاطره ریاست اقلیم کُردستان و عدم مشروعیت قانونی آن است که به دغدغه و نگرانی اصلی مسعود بارزانی و خانواده اش مبدل گشته است.

طبق قانون حاکم بر اقلیم کُردستان عراق، هر نفر تنها ٢ دورە ٤ سالە حق ریاست اقلیم کُردستان را خواهد داشت، با این حساب مسعود بارزانی- رئیس حزب دمکرات - کە دو بار و در سالهای ٢٠٠٥ و ٢٠٠٩ میلادی با کسب آرا بە این سمت انتخاب شدە است، و در دو سال اخیر ھم با توافق احزاب کُردستانی و پارلمان توانست بر کرسی ریاست اقلیم کُردستان باقی بماند، اکنون انتخاب ایشان با چالشی عظیم عدم مشروعیت و وجاهت قانونی روبەروست.

واقعیت آن است کە در حال حاضر با وجود گرفتاریهای اقتصادی و سیاسی و بلوک کردن حقوق مردم اقلیم کُردستان از سوی حزب بارزانی، افکار عمومی آمادگی شرکت در هیچ انتخاباتی و لو رفراندوم سراسری برای استقلال را نداشته و دغدغه اصلی آنها آینده عراق و تغییر در وضعیت معیشتی و مطالبات قانونی است.

با این منوال قضیه رفراندوم تنها یک تبلیغات سیاسی در کُردستان عراق بوده و سابقه عملکرد بارزانی در سال ۲۰۰٥  و فروش نتیجه رفراندوم آن زمان به مبلغ یک میلیارد و اندی به دولت مرکزی و تقسیم آن مبلغ بین حزب خود و حزب متحدش در قدرت، یعنی اتحاد میهنی، نمونه زنده ای است که نشان می دهد کسانی که امید به شروع و نتیجه مثبت رفراندوم ماه سپتامبر آتی دارند، هیچ درک صحیحی از وضعیت موجود در فضای سیاسی اقلیم کُردستان ندارند.

پس اگر باز هم بارزانی در برگزاری رفراندوم و بە دست گرفتن قدرت مطلق خانوادگی در اقلیم کُردستان بصورت مصرانە تلاش کند، گمانی نخواھد بود کە بە شکل دیگری پاسخ آنرا از سوی اکثریت مخالف اعم از سه حزب موجود و مردم کُردستان عراق دریافت خواهد کرد

انتشار از: 

         

 

دیدگاه‌ها

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
درود بر شرفت آقای عارف عزیز، همچنانکه کامنت قبلی هم اشاره دارد، اکثر مردم کورد خواهان استقلال هستند، بویژه مردم اقلیم کردستان عراق. اما مسعود بارزانی با حمایت از سیاست اردوغان و حملاتش به کانتونهای روژآوا و کندن خندق و همچنین دشمنی با حزب انوشیروان مصطفی در استان سیلمانیه هم هیچ طرفداری ندارد. باید پارلمان کردستان با فعالیت دوباره روز دیگری را برای همه پرسی معین کند.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
همه و يا أكثريت ٩٩ درصد مردم كورد خواهرت استقلال هستند و جند سال بيش هم رأي استقلال از عراق را دادند، اما اكنون بارزاني بطور يكطرفه إعلام رفراندوم داده است، او بطور غير قانوني در سر كار است و حق إعلام رفراندوم را ندارد، رفراندوم را بايد بشارلمان كردستان إعلام كند و بطور قانوني بروسه استقلال را طَي كرده و إعلام استقلال كند، همه احزاب بايد در اين مورد تفاهم و همكاري داشته باشند اما حالا نه بشارلمان هست و نه احزاب تفاهم دارند،
بارزاني بر ضد كردستان كار ميكنند او نوكر تركيه و اردوغان شده است، بارزاني مردم را در مقابل عمل انجام شده قرار داده است، يعني اكر مردم در رفراندوم شركت بكنند به ضررشان است و به نفع بارزاني تمام ميشود، اكر مردم شركت نكنند باز به ضرر شان و به ضرر كردستان تمام ميشود و كشورهاى همسايه و جهان خوانند كفت كه كوردها استقلال نمي خواهيد، به نظر من مردم نبايد