دو پیام "از کنشگران سیاسی درونمرزی و برونمرزی ایران"

پس از بیانیه 5 فوریه 2018 "گروهی از کنشگران سیاسی درونمرزی و برونمرزی ایران"، در تاریخ 13 فوریه 2018 ، پانزده فعال سياسي مدني طي بيانيه اي خواهان برگزاري رفراندوم براي تعيين نوع حكومت در ايران ،زير نظارت سازمان ملل شدند. پیگرد آن رسانه های خارج از کشور و امضاء کنندگان از نخستین بیانیه مشترک کنشگران داخل و خارج کشور سخن گفتند (حسن شریعتمداری- گفتگو با رادیو فرانسه). از آنجا که در دو هفته گذشته دو بیانیه مشترک کنشگران درونمرز و برونمرز منتشر شده، دو سیاست را بازتاب می دهند، آنها منتشر میشوند

تا خوانندگان ایرانگلوبال امکان مقایسه دو منش سیاسی در برخورد با نظام جنایت پیشه حاکم بر ایران را در از لابلای مشی و ادبیات سیاسی مدافعان بیانیه ها، رصد کنند.

********************************

 

پیام گروهی از کنشگران سیاسی درونمرزی و برونمرزی ایران

دوشنبه, فوریه 5, 2018
بیانیه جمعی از فعالین سیاسی ومدنی در حمایت از اعتراضات اخیر
مردم ایران با خیزش در دیماه 96 نشان دادند که کارد به استخوانشان رسیده است.
طی چهل سال فرصتهای گوناگونی به حکومت دادند .اما حکومت در پاسخ به اعتماد و صداقت مردم چه کرد؟
نخست آنکه در دهه 60 به نام حفاظت از انقلاب ، هزاران مرد و زن را آشکار و نهان اعدام کرد.
سپس موذیانه و در خفا به غارت دارایی های مردم پرداخت که به مرور باعث گسترش فقر و سپس فحشا گردید.
با نمایشی موهن ، مردم را به انتخاب بین بد و بدتر مجبور کرد. حکومتی که چوبه های دار را در کوی و برزن برافراشته و هر روز خون جوانی را بر زمین ریخت، با وعده های دروغین و شعبده بازی های رنگ به رنگ کاسه صبر مردم را لبریز کرد .
بی کفایتی اش در حل بحرانهای معیشتی مردم ، همزمان با اختلاسهای نجومی باعث شکاف عمیق طبقاتی شد. به عبارتی جمهوری اسلامی در مدتی کمتر از چهل سال فقر را در سراسر سرزمینمان گسترد.
اینک مردم ایران یکصدا و هماهنگ فریاد میزنند که حکومت اخوندی نمیخواهند .
شیران دلیر در خیابانهای سراسر ایران میغرند و میگویند تحت هیچ شرایطی این حکومت خونریز که همه خانواده های ایرانی را به شکلی داغدار عزیزانشان کرده نمیخواهند.
اینک مادرانی که عزیزانشان دستگیر شده اند با شهامت و قدرت پشت زندانها ایستاده و آزادی بی قید و شرط فرزندانشان را فریاد میزنند .
هر پیکر بی جانی که تحویل خانواده شده و به خاک سپرده میشود صفیر و سوتکی است برای سرود آزادی . دیگر سیاست النصر بالرعب جانیان حکومتی کارایی ندارد . مردم ایران متحد شده و میخواهند دامن میهن خویش را از لوث وجود نحس حکومت اسلامی پاک کنند .
در چنین شرایطی ما امضا کنندگان این نامه به عنوان بخشی از مردم ایران به مردم جهان میگوییم:حاکمیت جمهوری اسلامی نماینده مردم ایران نبوده و مشروعیت خود را نزد مردم از دست داده است .
میدانیم که مردم شریف جهان با فشار به دولتهای خویش از قیام آزادیبخش مردم ایران حمایت خواهند کرد .
همه باید بدانند که ایرانیان دیگر اجازه غارتگری به ظالمان نداده و از این پس زیر بار هیچ قرارداد اقتصادی و سیاسی که به امضای مقامات جنایتکار جمهوری اسلامی رسیده باشد نخواهند رفت . تنها فرصتی که برای ضحاک زمانه و نوچه هایش مانده این است که در زندانها را باز کرده و فرزندان مردم را به آغوش خانواده هایشان برگردانده و بساط خویش را جمع کند .
بی شک تک تک مقامات در دادگاهی صالح و عادل محاکمه خواهند شد . زمان پاسخگویی فرا رسیده است .
مردم ایران یکدل و یکصدا با اتحاد و همبستگی کامل ، اراده کرده اند که قاتلین فرزندانشان را به زباله دان تاریخ سرازیر کنند .
مزدوران دون پایه حکومت نیز باید سلاح و باطوم را بر زمین گذاشته و به آغوش مردم بازگردند . در غیر اینصورت دچار قهر مردمی خواهند شد که پاسخ مشت را با مشت خواهند داد .
ما با تمام امکانات و توان خویش از خروش و خیزش مردم ایران در شهرهای کوچک و بزرگ حمایت میکنیم . چرا که تنها امیدمان به دستهای پر توان مردم است . مردمی که یکصدا فریاد نه به حکومت غیر مردمی اسلامی سر داده اند . خون هزاران سیاوش بیگناه پشتیبان درفش دادخواهی خواهد بود .
ما با تکیه بر یکدیگر پرچم آزادی را در قلب سرمینمان خواهیم نشاند. دیکتاتور باید به پایان خویش بنگرد.
شهین مهین فر و ایرج تاجمیر ( مادرو پدر امیرارشد تاجمیر). شعله پاکروان (مادر ریحانه جباری ). شهناز اکملی و محمد کریم بیگی ( مادر و پدر مصطفی کریم بیگی ) راحله راحمی پور (خواهر حسین راحمی پور). معصومه نعمتی و حسین دائمی ( مادر و پدر آتنا دائمی) سیمین عیوض زاده (مادر امید علیشناس). فرنگیس مظلوم(مادر سهیل عربی) مرجان داوودی (مادر زانیار سهرابی). جلیله جعفری (مادر بزرگ ریحانه جباری ) . سید هاشم خواستار (نماینده ی معلمان ازاده ی ایران) .محمد رضا بیات( زندانی سیاسی دهه ی شصت و معلم اخراجی) زنجان. بهنام ابراهیم زاده (عضو کمیته پیگیری ایجاد تشکل کارگری و فعال حقوق کودک).سعید آزادی (معلم)
————————————————————————————-
پوران ابراهیم زاده، گلی ابراهیمی، میترا اعتضاد، اقبال اقبالی، هما البرزى، شکوفه آذر، مینو بهادری، مانیا بهادری، نسرین بهمن پور، فاطمه پروانه حاجیلو، رضى جعفرزاده، شفيقه جعفرزاده، لیلا جمشیدی، نرگس جوانبخت، کاوه جویا، سیدهاشم خواستار، مرجان داوودی، اسفنديار درفشى، اعظم دفين، يزدان سردشتى نيا، پويان سردشتى نيا، پدرام سردشتى نيا، ندا سلطانى، زانیار سهرابی، سارا سیاهپور، منوچهر شكورى، نسترن شكوهى، عباس صداقت، سیمین عیوض زاده، كوروش فرزین، داود فرهادپور، نسرين فرهومند، پرويز قنبرى، جهانگیر لقایی، محبوبه مرادى، ناهيد مرادى، فريده مرادى، امیرعلی مرادی، رضوان مقدم، فائقه ملک محمدی، مريم منشيان، پروین نخستین، احمد نصيرى، معصومه احمد عالی نژاد نعمتی
لینک برای امضای این بیانیه:
https://www.change.org/p/ant%C3%B3nio-guterres-%D9...
منبع: ایرانگلوبال

*****************************

پانزده فعال سياسي مدني ايران طي بيانيه اي خواهان برگزاري رفراندوم براي تعيين نوع حكومت در ايران ،زير نظارت سازمان ملل شدند.
بیانیه فراخوان برگزاری رفراندم جهت تعیین نوع حکومت آینده ایران

هموطنان عزیز!u
قریب چهاردهه از تاسیس جمهوری اسلامی مى گذرد، حکومتی که سودای اسلامی کردنْ جائی برای جمهوریت آن باقی نگذاشته است. در این ۴۰ سال نه تنها از رنج و آلام اقشار مختلف کاسته نشده، بلکه با ایجاد زندگی دوگانه‌ و تشویق مداوم تظاهر به دینداری، در عملْ زندگی مردم دستخوش بحران‌ها و رنج‌های‌ متعددی شده است. مسئولان امر به علت جهالت و ناکارآمدی ساختاری و فساد نهادینه از حل مشکلات زندگی روزمره و عادی جامعه عاجزند. تبعیض، فساد و اختلاسهای نجومی بیداد می‌کند. محتواى بسیاری از قوانين ظالمانه، مولد تبعيض و مروج خشونت است. قوه قضائیه بجای اجرای عدالت و همين قوانين ناقص، مجری منویات سیاسی زمامداران شده است.
افراد مختلف از زنان، وکلا، روزنامه‌نگاران، معلمان، دانشجویان، کارگران و کنشگران سیاسی و اجتماعی به اتهام انتقاد از مسئولان، روشنگری افکار عمومی، دعوت دولتمردان به جدایی نهاد دین از حکومت، و درخواست لغو حجاب اجباریِ زنان، تحت آزارهای مداوم قرار گرفته، بازداشت و با احکام سنگین روانه زندان شده‌اند.
مجموعه تجربیات ۴۰ ساله حاکی از اصلاح ناپذیری نظام جمهوری اسلامی ایران است، چرا که نظام با پناه گرفتن در پشت مفاهیم الهی، استفاده ابزاری از دین، پیشه کردن دروغ و تزویر و عدم شفافیت، به هیچ گرفتن افکار عمومی، پشت پا زدن به حکومت قانون و موازین حقوق بشر، نقض نهادینه آزادی و حقوق ملت، ناتوانی مفرط از حل بحرانهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، و انسداد کلیه طرق نظارت قانونی و اصلاح مسالمت‌آمیزِ امور به مانع اصلی پیشرفت و رهایی ملت ایران تبدیل شده‌است.
به عقيده امضاکنندگان این بیانیه، راهكار برون رفت از اين مشكلات بنيادين، گذار مسالمت آميز از نظام جمهورى اسلامى به يك دموكراسى سکولار پارلمانى مبتنى بر آرای آزاد مردم، رعايت كامل حقوق بشر و رفع همه تبعيض هاى نهادينه بخصوص برابرى كامل زنان، قومیت‌ها، ادیان و مذاهب در همه زمينه هاى فرهنگى، اجتماعى، سیاسی و اقتصادى مي‌باشد.
ما امضا کنندگان این بیانیه، با تکیه بر حق تعیین سرنوشت ملتها، خواهان برگزاری رفراندوم جهت تعیین نوع حکومت تحت نظارت سازمان ملل متحد هستیم، تا ملت ایران بتواند با تعیین نحوه حکومت مطلوبْ خود مسئولیت سرنوشتش را بر عهده گیرد و برای رفع بحران‌های موجود تلاشی موثر و همگانی به عمل آورد.
نسرین ستوده، شیرین عبادی، نرگس محمدی، پیام اخوان، جعفر پناهی، محسن سازگارا، محمد سیف‌زاده، حسن شریعتمداری، حشمت‌الله طبرزدی، ابوالفضل قدیانی، محسن کدیور، کاظم کردوانی، محسن مخملباف، محمد ملکی، محمد نوری‌زاد

منبع: ایرانگلوبال

منبع: 
ایرانگلوبال
بخش: 
انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: 

دیدگاه‌ها

عنوان مقاله: 
دو پيام از "كنشگران سياسى درونمرزى و برونمرزى ايران"
عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
به نظر من فراخوان به برگزارى رفراندوم جهت تعيين نوع حكومت اينده ايران، اگر چه با توجه به واقعيات جارى و نوع رژيم حاكم، سرابى بيش نيست، ولى طرح اين شعار به خودى خود بيانگر عبور از شعبده اصلاح طلبى حكومتى و همچنين عدم شركت در انتخابات اتى حكومتى است، از اين منظر طرح اين شعار حركتى رو به جلو و در جهت عبور از جمهورى اسلامى ميباشد. از طرف ديگر مى پذيرم كه شعار رفراندوم بواسطه اينكه بهاء كمترى را از شعار دهنده طلب ميكند، ميتواند در سطوح گسترده ترى مطرح و نيروى بيشترى را در جامعه را فعال نمايد.
اما من سرنگونى طلب در اين ساليان و با اين رژيم اموخته ام، كه هر گردى گردو نيست و اب هم در دست رژيم جهل و جنايت تبديل به سراب ميگردد.