درباره نوشته خانم اشرف دهقانی تحت عنوان: مبارزه برای کسب قدرت سیاسی، تنها راه نجات کارگران

دو سال پیش در مورد دیدگاههای کلی خانم اشرف دهقانی در مورد مشی چریکی و تاریخ سازمان چریکهای فدایی خلق بحث شد

 (1). امروز دومین نوشتار از خانم اشرف دهقانی در ارتباط با خیزش دی ماه 1396 منتشر شده، تحت عنوان "مبارزه برای کسب قدرت سیاسی، تنها راه نجات کارگران" (2). تا آنجا که به طرح تئوریهای مارکسیسم - لنینیسم در نوشته ایشان مربوط می شود، بعد از به اجرا گذاشته شدن آن تئوریها برای یک و نیم قرن و به قدرت رسیدن آن برنامه ها در نیمی از جهان و عدم موفقیت در تأمین دموکراسی، عدالت اجتماعی و پیشرفت، و بالاخره سقوط کمونیسم، این مباحث نظیر هر گفتمان تئوریک پایه ای علمی فراتر از محدوده هر کشور معین قرار دارد، و به همین دلیل همزمان به دو زبان فارسی و انگلیسی، بحث شده اند (3). اما خانم اشرف دهقانی در این نوشته خود، در ارتباط با خیزش 96 می گویند:
"در عین حال دشمنان مردم در هیئت ظاهراً مصلحین جامعه، برای برگرداندن اوضاع به وضع سابق و حفظ اساس حاکمیت خود، لزوم یک رفراندوم را مطرح می کنند. علاوه بر این از طریق رسانه هائی که خود را ظاهراً بی طرف و حتی خیرخواه مردم جلوه می دهند، سعی در انحراف جنبش انقلابی توده ها به خصوص از طریق تبلیغ برای در چوب کردن روسری به علامت گویا اعتراض به ستم بر زن (که البته به روسری ختم نمی شود) شده اند و اقدامات دیگر از این قبیل تا بتوانند اوضاع فعلی در جامعه را به نفع خود تغییر دهند" (4).
در ارتباط با رفراندوم، هم طرح آقای حسن روحانی (5) و هم طرح جمعی پانزده نفره در اپوزیسیون (6)، بحث شده اند و واقعیت این است که امضاکنندگان چه در خارج و چه در داخل ایران اساساً نظاره گر خیزش 96 هستند نه رهبران این حرکت اجتماعی. همچنین سالهاست در مورد خطرات طرحهای گوناگون رفراندوم بحث شده است (7)، و در نتیجه "اختلاف بر سر طرح رفراندوم نه موضوعی و نه حقوقی است" و پیشنهادی نیز در ارتباط با "مجلس مؤسسان" مطرح شده است (8)، چرا که طرحهای رفراندوم به نتیجه ای نمی رسند. با اینحال هواداران خیزش 96 در میان ارائه کنندگان این طرح ها در داخل کشور بهتر است به اشکال مختلف از جمله از طریق حقوقی از فعالان این جنبش حمایت کنند که برخی از این دوستان در جنبش مدنی دارند این کار را انجام می دهند، و در خارج نیز علاوه بر اقداماتی نظیر تظاهرات در حمایت از خیزش مردم در ایران، تلاش برای جلب حمایتهای بین المللی شفاف بسیار با ارزش است، بجای اینکه چه در داخل و چه در خارج این تصور ایجاد شود که رهبری این جنبش هستند، که نیستند و این واقعیت شامل خانم اشرف دهقانی نیز می شود. همچنین در ارتباط با جنبش اعتراضی زنان به حجاب اجباری، درک خانم اشرف دهقانی که "در چوب کردن روسری" را "انحراف جنبش انقلابی توده ها" خوانده اند، بسیار نادرست است و تکرار اشتباهی است که رهبران سازمان چریکهای فدایی خلق در مورد تظاهرات 17 اسفند ماه زنان در سال 1357 مرتکب شدند و در نوشته پانویس در مورد این جنبش اعتراض به حجاب اجباری توضیح داده شده که امید است به آن توجه شود (9).
در پایان لازم به یادآوری است که به رغم این انتقادات از دیدگاه های خانم اشرف دهقانی، می فهمم که چرا ایشان و بسیاری دیگر از فعالین سیاسی و مدنی ایران در ارتباط با حرکاتی که توسط مدعیان رهبری "انقلاب 21 ایران" (10) می شود به شدت احساس بی علاقگی و ناگرایی دارند چون می دانند آن افراد در داخل یا خارج حتی تظاهراتی 100 نفره در هیچ شهر خارج یا داخل ایران نمی توانند برگزار کنند اما خود را در قامت رهبری این خیزش عظیم در ایران، معرفی می کنند. با این وجود این بی علاقگی و ناگرایی بهتر است مجرای سازنده پیدا کند و به پشتیبانی از خیزش مردم منتهی شود و نه آنکه از این جنبش قهر کنیم، چون از مدعیان دروغین آن ناراحتیم. منظور این نیست که خانم اشرف دهقانی و دیگر دوستانی که چنین احساسی دارند از این جنبش قهر کرده اند اما بسیاری کنشگران بی تجربه تر از این نقدها و ناگرایی ها به این نتیجه میرسند که چون آن کار سترگ دست اندرکاران انقلاب 21 ایران در کوچه و خیابان را نمی توانند بکنند، دنبال زندگی شان بروند. به هرحال حمایت از این خیزش مردمی در دستور کار همه ما در داخل و خارج ایران قرار دارد و اعتصاب امروز پزشکان در ایران نویدبخش آغاز حمایت بزرگی از این حرکت است (11) و البته هرکسی در حد بضاعت خود می تواند خدمتی کند، بویژه نه از طریق قهر کردن دنیا با ایران بوسیله تحریمهای بیشتر بلکه از طریق جلب حمایتهای شفاف بین المللی برای اپوزیسیون و جنبش مردم در ایران (12).
به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران
سام قندچی
سایت آینده نگر ایرانسکوپ
http://www.ghandchi.com
بیست و هشتم بهمن ماه 1396
February 17, 2018
پانویس:
1. درباره بحث اشرف دهقانی و ایرج مصداقی
http://www.ghandchi.com/1186-ashrafdehghani-vs-mes...
2. اشرف دهقانی: مبارزه برای کسب قدرت سیاسی ، تنها راه نجات کارگران
https://goo.gl/ckKNUH
http://www.gozareshgar.com
3. اندیشه مارکسیستی و مونیسم -یکتا گرائی
http://www.ghandchi.com/299-Marxism.htm
Marxist Thought & Monism
http://www.ghandchi.com/299-MarxismEng.htm
4. اشرف دهقانی: مبارزه برای کسب قدرت سیاسی ، تنها راه نجات کارگران
https://goo.gl/ckKNUH
http://www.gozareshgar.com
5. طرح همه پرسی حسن روحانی از زبان خود او
http://www.ghandchi.com/1934-giap.htm
6. چند کلمه درباره فراخوان پانزده نفر برای رفراندوم زیر نظر سازمان ملل
http://www.ghandchi.com/1933-farakhane-15-nafar.htm
7. چرا طرح های رفراندوم می توانند دیکتاتوری تازه ای به ارمغان آورند
http://www.ghandchi.com/1891-referendum.htm
8. اختلاف بر سر طرح رفراندوم نه موضوعی و نه حقوقی است و یک پیشنهاد
http://www.ghandchi.com/1935-referendum.htm
9. آیا اعتراض به حجاب اجباری در اسفند 57 و بهمن 96 حرکتی زودگذر بوده و هست
http://www.ghandchi.com/1925-hejab.htm
10. خیزش 96 گفتمان مرکزی جامعه ایران را عوض کرده است
http://www.ghandchi.com/1938-enghelabe21iran.htm
"انقلاب 21 ایران"
https://goo.gl/w5rMvF
11. بزرگترین اعتصاب تاریخ پزشکی ایران
https://ehterameazadi.blogspot.de/2018/02/blog-pos...
12. به جای تحریم علیه ایران، چگونه به اپوزیسیون کمک کنیم
http://www.ghandchi.com/1880-instead-of-sanctions.htm
Instead of Sanctions against Iran; How to Help Opposition
http://www.ghandchi.com/1880-instead-of-sanctions-...
متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: 

دیدگاه‌ها

تصویر بهمن موحدی(بامدادان)

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
{ " این که چه نوع حکومتی بر سر کار بیاید، اهمیتی به مراتب بیشتر از سرنگون کردن یک رژیم است. زیرا در صورت نا آگاهی، عدم تشکل و بی تجربگی ، حکومت به دست دشمنان دیگری خواهد افتاد"}
ولادیمیر ایلیچ لنین
تصویر بهمن موحدی(بامدادان)

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
{ " این که چه نوع حکومتی بر سر کار بیاید، اهمیتی به مراتب بیشتر از سرنگون کردن یک رژیم است . زیرا در صورت نا آگاهی ، عدم تشکل و بی تجربگی ، حکومت به دست دشمنان دیگری خواهد افتاد" }
باری ، هر سرنگونی باید مضمونی داشته باشد که برای تحقق آن مضمون، امر انقلاب و سرنگونی صورت پذیرد.
کار آینده ی انقلاب ایران را نباید فقط محدود به رفتن آخوندها و پاسداران کرد؛ طبیعتا آخوندها سد نخست در راه تبدیل شدن ایران به کشوری مستقل و پیشرفته و آزاد و سرافراز هستند، ولی باید حواسمان شش دونگ جمع باشدکه پس از سرنگونی آخوندها، رضا پهلوی ، میراثخوار رضاخان قلدر و محمدرضا شاه منفور، با کمک امداد های غیبی و غیر غیبی امپریالیستی، قدرت را قبضه نکند و سلطنت مطلقه را در ایران حاکم نکند. به فرض محال اگر رضاپهلوی قدرت را در دست گیرد، پای امپریالیستهای غرب را به ایران باز می کند و بدتر از این آخوندهای پلید...