کنفرانس ورشو، جنگ ویا فروش کشور توسط حکومت،گزینه انقلابی ملی دمکراتیک؟

شرایط کنونی کشورمان ما را موظف می سازد که روی براندازی حکومت اسلامی متمرکز شویم و ثقل براندازی را به خیابان منتقل کنیم. ما می توانیم “جنبش اقدام در خیابان” را الویت نخست برای آماده سازی مردم و تدارک انقلابی هدفمند در دستور کار قرار دهیم. چاره رهائی ما در سازماندهی قیام ملی توسط مردم و برای مردم است.
 

حکومت اسلامی در ایران به بن بست کامل سیاسی – ایدئولوژیک و اقتصادی رسیده است. پان اسلامیسم شیعه نه تنها نتوانست نفوذ خود را از دایره شیعه فراتر ببرد، بلکه بزرگترین ائتلاف سنی زیر پرچم عربستان، علیه مردم و کشور ما ایجاد کرده است.

سیاست های رژیم بدکاره حاکم بر میهن ما، در عرصه ملی و بین المللی شکست خورده و حکومت در آخرین روزهای عمر جنایتکارانه و ننگین خود، دنیا را علیه ایران سکولار و لائیک ما برانگیخته است.

همیپمانان حکومت اسلامی روسیه، ترکیه و گروه های تروریستی اسلامی هستند که گوهر همسوئی و همیمانی آنها بر باجگیری از ایران استوار است. هرگاه آنها منافع خود را در جای دیگر جستجو کنند، بلافاصله پشت حکومت اسلامی ایران را خالی خواهند کرد. نوسان ها در مواضع سیاسی پوتین و اردوغان نسبت به شبکه های مافیائی حاکم بر ایران، اساسن ناپایداری و بسیار شکننده می باشد.

آنچه در معادلات حکومت اسلامی، قدرت های بزرگ و کشورهای همجوار کمرنگ است، همانا پتانسیل آزادیخواهانه و لائیک دمکراتیک موجود در کشور، و تحولاتی ست که در متن جامعه ایرانی جاری می باشد. در ایران ساز سیاست گونه ای دیگر کوک شده است. شهروند ایرانی در نتیجه 40 سال بیداد، غارتگری، چپاول، سرکوب و جنایات حکومت اسلامی، راه رهائی خود را در گسست کامل از اسلام سیاسی می جوید و برای رسیدن به این هدف، راهی جز یک انقلاب دیگر برای آن باقی نگذاشته اند.

در این شرایط تحمل ناپذیر برای شهروندان ایران و جامعه آماده یک انفجار مهیب، انقلابی ملی، لائیک (سکولار) دمکراتیک و سوسیال  پشت در ایستاده است. هر لحظه ممکن است جرقه ای حریق انقلاب را بیفروزد.

حکومت اسلامی با آگاهی از شرایط جامعه در آستانه انفجار، بنظر میرسد به تاکتیک های پان اسلامیستی (داعشی) استفاده از سپر انسانی (ملت ایران) برای حفظ سلطه اسلام و شبکه های مافیائی اسلامگرایان استفاده کند و با جنگ دیگری ویا پیشفروش کشور (معامله شبکه های مافیائی حاکم با امریکا و ..) تیر خلاص را به شقیقه ایران شلیک کند.

با توجه به مقدمه بالا و تاکید به اینکه ایران و منطقه آبستن حوادث بزرگ می باشد، نگاهی داریم به شرایط بسیار حساس و تعیین کننده ای که هر لحظه حکومت می تواند ایران را در گرداب جنگ ویا حراج قرار دهد.

-امریکا اصرار دارد سرکردگی و نفوذ امریکایی – صعودی را در منطقه استراتژیک خاورمیانه چیره سازد. از مدتها پیش در تدارک ایجاد ائتلاف بزرگ از سنی ها علیه ایران اسلامزده است. مایک پمپئو وزیر امور خارجه آمریکا چندی پیش گفت؛ ما قصد داریم که یک نشست مهم در سطح وزیران در تاریخ 13-14 فوریه در ورشو برگزار کنیم که در آن تعداد زیادی از کشورها، تقریبا از تمام قاره ها شرکت خواهند کرد. وی گفت در این نشست قرار است به بررسی مسائل مختلفی بپردازیم منجمله اینکه ما چگونه می توانیم ایران را به یک کشور عادی تبدیل کنیم. او از ائتلاف بزرگ و در حال رشد علیه ایران سخن گفت.

نشست ورشو کوششی برای ایجاد پیش زمینه های تسلیم خفت بار حکومت (با هزینه های کمرشکن برای ملت ایران) ویا اقدام نظامی ائتلاف سنی – امریکائی برای خاتمه دادن به ماجراجوئی های پان اسلامیسم شیعه در منطقه است.

تجربه تاریخی ما، حکایت از اشغالگری از سوی همسایه شمالی و دخالتگری های ویرانگرانه خارجی انگلیسی و امریکائی نظیر سازماندهی کودتا علیه دولت ملی مصدق، تدارک قدرتگیری اسلام سیاسی در ایران و .. دارد.

ما با سرلوحه گذاشتن سیاست برقراری روابط دوستی با همه کشورها و یاری به صلح و همزیستی کشورها و شهروندان این دهکده جهانی، نمی توانیم نسبت به نقش کشور دیگر بعنوان ناجی ویا انتصاب و اعزام یک ناجی توسط قدرت های بزرگ، دچار توهم شویم.

-پس از تدارک ائتلاف بزرگ اسلامی – سنی علیه ایران گروگان گرفته شده توسط مافیاهای اسلامگرا و بی اعتبار شدن خط مشی پان اسلامیستی اتحاد اسلامی علیه امریکا و اسرائیل، سران نظام همچنان با تشدید سیاست اسرائیل ستیزانه فرار بجلو، می خواهند بستر استفاده از سپر انسانی را از طریق ایجاد درگیری با کشورهای دیگر، عملی سازند. عزیز نصیرزاده فرمانده نیروی هوایی ارتش ایران که “بی صبرانه در انتظار نبرد با اسرائیل و محو آن از روی زمین به سر می‌برد”.

جهانیان می دانند که ملت ایران خواهان دشمنی، جنگ و خصومت با هیچ کشوری نیست و اهداف و سیاست های اسلامگرایان حاکم بر ایران، در تضاد ماهوی با خواست ملت سکولار (لائیک) و صلحدوست ایران است. ملت ایران در اندیشه و آستانه اقدام برای برون رفت از مدار  اسلام سیاسی و پیوستن به جهان لائیک، دمکرات و مدرن است. این گسست تاریخی ایران و ایرانیان اگر با اندیشه و سیاست لائیک دمکراتیک و سوسیال عجین گردد، می تواند صلح، رفاه، امنیت و آزادی به ارمغان آورد و بسود ایرانیان و مردمان خاورمیانه و جهانیان است.

اکنون اراده  قدرت های بين المللی بر آنست که دندان های زهرآلود افعی اسلام سیاسی را بکشد و آنرا وادار به تغییر رفتار سیاسی (در حالی که ملت ایران خواهان سرنگونی کلیت نظام اسلامی هستند) در منطقه کرده و منافع خود را تامین کنند. در این میان برخی محافل سیاسی موج سوار در اپوزيسيون حکومت اسلامی که تمرکزشان بر تغییر از بالا بوده و پندارشان بر تعیین کنندگی عامل خارجی ست، برآنند تا “پشتیبانی” و کمک نشست ورشو را جلب کنند و “ايران را به خانوادهء جهان متمدن برگردانند”. این جماعت می خواهند با نردبان ائتلاف امریکا – عربستان صعودی قدرت کسب کنند، در حالی که هر پله را باید با تضمین فروش بخشی از ایران هزینه کنند.

ما ایرانیان بر سر سه راهی 1) آزاد گذاشتن حکومت برای راه اندازی جنگی دیگر، 2) باز گذاشتن راه آن برای معامله با ترامپ و فروش کشور به امریکا، روسیه و ترکیه، ویا 3) تغییر ریل سیاست در ایران از طریق بمیدان آمدن ملت ایران، قرار داریم.

سرنگونی حکومت اسلامی بعنوان وظیفه ای آزادیخواهانه، دمکراتیک و ملی میهنی، گزینه اجتناب ناپذیر ما می باشد. اپوزیسیون واقعی حکومت اسلامی، آرایش سرنگونی را نه پشت درهای سفارت های کشورهای خارجی، ورشو …، بلکه در ایران و در خیابان ها تدارک می بیند. پاسخ ما به نشست ورشو، دعوت مردم به تشدید مبارزه در داخل کشور در دو راستای تبیین برنامه سیاسی شفاف و اقدام در خیابان در مسیر انقلابی هدفمند است.

نتیجه گیری می کنم؛ شرایط کنونی کشورمان ما را موظف می سازد که روی براندازی حکومت اسلامی متمرکز شویم و ثقل براندازی را به خیابان منتقل کنیم. ما می توانیم “جنبش اقدام در خیابان” را الویت نخست برای آماده سازی مردم و تدارک انقلابی هدفمند در دستور کار قرار دهیم. چاره رهائی ما در سازماندهی قیام ملی توسط مردم و برای مردم است. پیش شرط این مهم، همانا وفاق و مبارزه ملی – میهنی پیرامون برنامه سیاسی روشن ملی و لائیک دمکراتیک برای انقلاب است. زمان را دریابیم!

http://www.tribuneiran.org/%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B...

منبع: 
تریبون ایران
انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: