مسئله کرد، پروژه خاورمیانه بزرگ و نقش ترکیه

تشکیل یک منطقه کرد در شمال سوریه (منطقه حایل) همچنان که در مورد عراق با اعلام منطقه پرواز ممنوع در منطقه کردنشین شمال عراق عملی گردید. اگر این منطقه در سوریه تشکیل شود، این منطقه نمی تواند تحت کنترل ترکیه قرار گیرد، هرقدر هم حکومت اردوغان برخلاف منافع ملی ترکیه در کمک به تحقق اهداف آمریکا در این کشورها از جان و دل مایه گذاشته باشد! این منطقه با کمک آمریکا و متحدینش زیر کنترل PKK قرار خواهد گرفت. در واقع رقابتی شدید بین بارزانی و PKK برای کنترل منطقه کردنشین سوریه در جریان است، چنان که بارزانی رهبر “اقلیم کردستان عراق” پیشنهاد واگذاری منطقه “قامیشلی” را به طیب اردوغان داده است.

نظر رایج این است که سوریه به علت این که متفق ایران است مورد هدف آمریکا و متحدین اش قرار گرفته است، ولی در پشت پرده ی جنگ تبلیغاتی – روانی رسانه های غرب که قادرند در شکل دادن افکار عمومی جهان بسیار موثرعمل کنند، آمریکا با ایجاد جنگ مذهبی- قومی در سوریه به دنبال باز کردن پنجره ای در دریای مدیترانه برای طرح کردستان بزرگ خود است، زیرا در چارچوب طرح فوق حتی اگر شمال عراق و جنوب شرق ترکیه بهم متصل شوند قادر به ادامه حیات نخواهند بود. برای امکان ادامه حیات “کردستان بزرگ” آمریکا دو شرط اساسی لازم است: ـ تصرف حوزه های نفتی موصل ـ کرکوک در عراق و خارج کردن آنها از حیطه کنترل دولت مرکزی عراق. ـ باز کردن پنجره ای برای کردستان بزرگ در مدیترانه (بندر لاذقیه در سوریه). به همین دلیل بود که آمریکا در جریان اشغال عراق (2003) از دولت ترکیه درخواست کرد تا از بندر اسکندرون ترکیه (نقطه مقابل بندر لاذقیه در سوریه) تا مرز عراق، کریدوری به طول 600 کیلومتر و به عمق 100 را در اختیار نیروهای مسلح آمریکا قرار دهد (ظاهرا برای انتقال نیرو به شمال عراق). این درخواست به شکل لایحه ای توسط وزیر امور خارجه وقت ترکیه “عبدالله گول” (رئیس جمهور فعلی ترکیه) به “مجلس بزرگ ملت ترکیه” TBMM آورده شد، ولی علی رغم دفاع پرحرارت عبدالله گول از آن لایحه، لایحه با اکثریت آراء رد و طرح آمریکا نقش برآب شد. اگر این لایحه آن زمان تصویب می شد، امروز ترکیه با وضعیتی مانند وضعیت شمال عراق روبرو بود، یعنی تأسیس دوفاکتوی “اقلیم کردستان ترکیه” تحت کنترل PKK در جنوب شرق ترکیه. هدف آمریکا در سوریه سرنگونی رژیم بشار اسد و جایگزینی آن با دولتی تحت کنترل خود است، زیرا رژیم اسد را مانعی بر سر راه اجرای طرح کردستان بزرگ می داند. چنان که آمریکا قدم اول اجرای طرح کردستان بزرگ خود را قبل از اشغال عراق و بدون “جنگ و خونریزی” و با موفقیت در ترکیه نیز انجام داده و توانسته بود حزب حاکم کنونی ترکیه AKP را بر مسند قدرت بنشاند.(1) طرح “اقلیم کردستان” در شمال سوریه هدف آمریکا از هر دو جنگ خلیج (2003- 1991) تشکیل دولت تحت قیمومت خود در شمال عراق و نهایتا جدا کردن آن دولت از عراق و اعلام استقلال آن است. حکومت ترکیه با این خیال، که در چارچوب طرح کردستان بزرگ آمریکا از طریق بارزانی می تواند شمال عراق را کنترل و از غارت نفت آن توسط شرکت های بزرگ نفتی غربی سهمی برای سر و سامان دادن به وضعیت اقتصادی و پرداخت به موقع بهره قرض های کمر شکن خارجی خود ببرد، حکومت “اقلیم کردستان عراق” (بارزانستان) را از هر لحاظ مورد حمایت خود قرار داد. این حمایت بعد از خروج آمریکا از عراق جزو وظایف اصلی ترکیه محسوب شد! حتی به قیمت از دست رفتن کرکوک و الحاق عملی آن به اقلیم کردستان عراق که جمعیت عمده آن را ترکمانان عراق تشکیل می دهند، که متحد سنتی ترکیه محسوب می شوند.(2) امروز ترکیه با وضعیتی روبرو شده است که شمال عراق به پایگاه اصلی و حیاتی PKK تبدیل شده و نشانه های الحاق جنوب شرق ترکیه به “کردستان بزرگ” هر روز آشکارتر می شود، و این وضعیتی است که سوریه از دولت سر ترکیه با آن روبرو شده است. در واقع نتیجه عملی سیاست دشمنی با عراق و دشمنی با سوریه نهایتا به دشمنی با خود ترکیه منجر شده است و خود ترکیه را در آستانه تجزیه قرار داده است!(3) روند احتمالی اجرای طرح “اقلیم کردستان سوریه” مرحله اول: تشکیل یک منطقه کرد در شمال سوریه (منطقه حایل) همچنان که در مورد عراق با اعلام منطقه پرواز ممنوع در منطقه کردنشین شمال عراق عملی گردید. اگر این منطقه در سوریه تشکیل شود، این منطقه نمی تواند تحت کنترل ترکیه قرار گیرد، هرقدر هم حکومت اردوغان برخلاف منافع ملی ترکیه در کمک به تحقق اهداف آمریکا در این کشورها از جان و دل مایه گذاشته باشد! این منطقه با کمک آمریکا و متحدینش زیر کنترل PKK قرار خواهد گرفت. در واقع رقابتی شدید بین بارزانی و PKK برای کنترل منطقه کردنشین سوریه در جریان است، چنان که بارزانی رهبر “اقلیم کردستان عراق” پیشنهاد واگذاری منطقه “قامیشلی” را به طیب اردوغان داده است. این پیشنهاد در مطبوعات ترکیه انعکاس یافته است.”روزنامه یئنی چاغ” Yeni Çağ (11 آوریل 2012) محتوای و تفسیر کوتاه این پیشنهاد چنین است: 1ـ در سوریه مداخله کنید و کنترل کردهای “قامیشلی” را به ما واگذار کنید. 2ـ منطقه قامیشلی نیز بایستی مانند اقلیم کردستان عراق دارای وضعیت حقوقی ویژه باشد. آمریکا از این واقعیت آگاهی دارد که اگر منطقه قامیشلی از کنترل دولت مرکزی سوریه خارج شود نمی تواند منطقه بارزانی شود، زیرا با موافقت قبلی آمریکا تحت کنترل PKK قرار خواهد گرفت. امکان کنترل این منطقه توسط ارتش ترکیه نیز وجود ندارد، زیرا اکثریت اهالی آن کرد و بخشا عرب اند و ترکمان ها مانند ترکمان های عراق در این منطقه در اقلیت هستند.(4) در اواخر ماه آوریل هیئتی همراه “گولتن کاشاناک” Gülten Kaşanak رهبر BDP (بخش قانونی PKK در مجلس ترکیه) برای مذاکره با مقامات آمریکائی در واشنگتن بود، مضمون مذاکرات آن هیئت با مقامات آمریکا در مطبوعات ترکیه انعکاس وسیعی داشت.گولتن کاشاناک در مصاحبه با روزنامه “رادیکال” صریحا گفته است: “از آمریکا طلب وظیفه (نقش) کرده ایم”. روزنامه رادیکال – Radikal (3 مه 2012) در مذاکرات فوق آمریکا به هیئت کردی توصیه کرده است که صبور باشند. این توصیه را قبلا آمریکا به PKK نیز کرده بود. مرحله دوم: قیام در شهرهای جنوب شرق ترکیه. همزمان در امتداد خطوط شمال سوریه و برقراری کنترل کامل براین مناطق و ایجاد وضعیت “مستقل” قیام در شهرهای جنوب شرق ترکیه نیز آغاز خواهد شد و حوادثی مانند Ulu dere در ترکیه و قتل عام هائی نظیر El Houle که در سوریه اتفاق افتاد، در ترکیه به میدان خواهد آمد و آن زمان آمریکا با ترکیه همان معامله را خواهد کرد که با سوریه امروز می کند و چنگال های واقعی خود را نشان خواهد داد و از قیام کردهای جنوب شرق ترکیه با به اصطلاح “اسم رمز” “حقوق بشر”، “دموکراسی” … دفاع خواهد کرد! (5) “آیسل توغلوق” Aysel Tuğluk از رهبران BDP طی مصاحبه مفصلی که با روزنامه “اؤزگور گوندم” Özgür Gündem کرده از هماهنگی سیاست های مشترک آمریکا - PKK در رابطه با ترکیه در دور آینده به تفصیل سخن گفته است: “اگر اوباما در ماه نوامبر دوباره انتخاب شود ترکیه و AKP را روی میز خواهد خوابانید، (دقت کنید نمی گوید پشت میز مذاکره خواهد نشاند) این یک طرح (دیزآین) خواهد بود. این طرح چیست؟ آمریکا راه حل خود مختاری ـ فدراسیون را معقول و قابل قبول ارزیابی می کند. در این طرح نقش مهمی به PKK محول خواهد شد”. او می افزاید: “چند ماه بعد در سوریه، عراق و ایران تحولات مهمی صورت خواهد گرفت، اتحادها و توازن های جدیدی در دستور کار قرار خواهند گرفت. در سوریه کردها مطلقا به وضعیت جدیدی دست خواهند یافت”. او از مصاحبه خود چنین نتیجه گیری می کند: “ترکیه با کی و هم زمان در چند جبهه خواهد جنگید؟ ترکیه دنبال چه می گشت و چه به دست خواهد آورد”؟ روزنامه اؤزگور گوندم – Özgür Gündem (29- 30- 31 مه 2012) چنان که آشکار است بزرگترین آرزوی PKK مداخله مستقیم ترکیه در سوریه است. به زبان دیگر رهبران کرد برای رسیدن به وعده “کردستان بزرگ” آمریکا امید خود را تماما به جنگ های منطقه ای که آمریکا در راستای منافع استراتژیک خود ایجاد خواهد کرد بسته اند! استراتژی رهبران کرد BDP/PKK را می توان چنین خلاصه کرد: 1ـ ترکیه دشمن اصلی است 2ـ آمریکا بزرگترین متحد کردهاست. برای رسیدن به هدف، گرفتن وظیفه و ایفای نقش در چارچوب طرح کردستان بزرگ آمریکا در منطقه یک ضرورت است. 3ـ فرصت بزرگ برای کردها درگیر شدن ترکیه همزمان در چند جبهه جنگ است. در آینده خط مشی مبارزه BDP/PKK را استراتژی بالا تعیین خواهد کرد. بدین معنی که: * همراه آمریکا مداخله ترکیه علیه سوریه را با طرح ها و توطئه های گوناگون تحریک خواهد کرد (مانند قتل عام های داخل سوریه که به وسیله سیا و متحدین اش انجام می گیرد، سرنگونی هواپیمای ترکیه، بمباران احتمالی مناطق مرزی و یا کمپ های “پناهندگان” سوری). علاوه بر آن PKK نه تنها علیه ترکیه بلکه علیه سوریه و ایران نیز تحریکاتی از این دست را در چارچوب آن طرح ها جزو وظایف خود قلمداد می کند و حاضر به ایفای نقش های محوله است. * در جریان تجزیه سوریه وظایفی را که آمریکا به او محول کرده است ایفاء خواهد کرد. در شمال سوریه در منطقه ای که به دریای مدیترانه منتهی می شود به عملیات نظامی علیه حکومت مرکزی سوریه مبادرت خواهد کرد. * در صورت درگیری ترکیه در جبهه های مختلف (ایران، سوریه، عراق ..) تحت حمایت آمریکا در جنوب شرق ترکیه دست به قیام خواهد زده و اعلام استقلال خواهد کرد. * اگر نقشه آمریکا موفق شود، از کرکوک تا دریای مدیترانه تاسیس یک دولت کردی تحت حمایت همه جانبه آمریکا و اروپا آغاز خواهد شد. از آنجائی که شانس بارزانی در برقراری اوتوریته روی کردهای ترکیه و سوریه تقریبا محال است، لذا آمریکا از نامزد رهبری کردستان بزرگ خود PKK دفاع خواهد کرد. پانویس ها: 1- “راند کورپوراسیون” که یکی از نهادهای جنبی سازمان اطلاعات آمریکا “سیا” است در سال 2006 یعنی شش سال قبل از روی کار آمدن حکومت AKP گزارش داده بود که آمریکا قصد دارد اردوغان را نخست وزیر و عبدالله گول را وزیر خارجه ترکیه کند! در تاریخ 15 مارس 2004 در کانال تلویزیونی “D” ترکیه در برنامه Teke Tek طیب اردوغان این جملات را به زبان آورده است:”این پروژه خاورمیانه بزرگ هست ها، در آن پروژه “دیاربکر” می تواند یک ستاره شود. می تواند یک مرکز گردد”. طیب اردوغان در 36 مورد دیگر در مقابل دوربین های تلویزیونی، در مصاحبه های مطبوعاتی، سخنرانی ها و حتی در مجلس ملی ترکیه بارها نظراتی از این قبیل را به زبان آورده است. از جمله: “یکی از همصدرهای پروژه خاورمیانه بزرگ هستیم، به ما این وظیفه داده شده و ما این وظیفه را انجام می دهیم”. ـ علاوه بر آن رئیس جمهور فعلی ترکیه عبدالله گول در تاریخ 3 مارس 2003 هنگامی که وزیر خارجه ترکیه بود یک قرارداد محرمانه با “کالین پاول” وزیر خارجه وقت آمریکا امضاء کرد. این قرارداد به دنبال اسارت یازده سرباز ارتش ترکیه در سلیمانیه عراق به دست نیروهای آمریکائی و در نتیجه دیدارهای محرمانه حکومت ترکیه با آمریکا صورت گرفت. این قرارداد در واقع خواست ها و تحمیلات آمریکا است که مدت های طولانی آمریکا در پی تحقق و تحمیل آن به ترکیه بود. ـ عبدالله گول در مصاحبه ای که با خبرنگار روزنامه “وطن” (سدات سرت اوغلو) داشته است به این قرارداد و محتوای آن اعتراف کرده است. ـ در زیر خلاصه ای از قرارداد نه ماده ای که به طور مفصل در مطبوعات آن زمان ترکیه درج شده است آورده می شود: ـ 1ـ ارتش ترکیه شمال عراق را تخلیه خواهد کرد و به عملیات در خارج از مرزهای خود خاتمه خواهد داد. ارتش ترکیه در صورت عملیات نظامی علیه پ – ک – ک از آمریکا کسب اجازه خواهد کرد. ـ2ـ ارتش ترکیه بدون اطلاع نیروهای مسلح آمریکا و کسب اجازه از آن در داخل مرزهای حاکمیت ترکیه نمی تواند علیه پ- ک- ک عملیات نظامی انجام دهد، در غیر این صورت مواجه با تحریم نظامی- اقتصادی خواهد شد. عکس العمل نظامی حقی محفوظ برای نیروهای مسلح آمریکا خواهد بود. ـ 3ـ ترکیه تعهد می کند که از عملیات نظامی آمریکا در خاورمیانه و ایران به شکل فعال پشتیبانی کرده و به آن کمک کند. ـ4ـ ترکیه تعهد می کند نفرات و تسلیحات ارتش خود را مطابق نظر آمریکا کاهش دهد. ـ5ـ حکومت شمال عراق توسط ترکیه به رسمیت شناخته خواهد شد. ـ6 ـ به اعضای پ – ک – ک/ کادک عفو عمومی داده خواهد شد. ـ7ـ به شهرداری های جنوب شرق ترکیه خود مختاری داده خواهد شد و ترکیه قدم به قدم به سوی فدرالیسم خواهد رفت. ـ8 ـ در قبرس رئوف دنکتاش کنار گذاشته خواهد شد و برنامه کوفی عنان با تغییرات جزئی تحقق خواهد یافت. در دریای اژه نسبت به مطالبات یونان با انعطاف برخورد خواهد شد. ـ9ـ پیش شرط های روابط با ارمنستان برطرف و محدودیت ها علیه ارمنستان برچیده خواهد شد. تقریبا تمامی “تعهدات” حکومت ترکیه در مقابل آمریکا که در رابطه با تغییرات آینده منطقه بوده است تا به امروز مو به مو اجرا شده است. انجام تعهدات حکومت ترکیه با دور زدن اراده مجلس ملی ترکیه که خود در آن “اکثریت” دارد صورت پذیرفته است. درحالی که هیچ کدام از تعهدات فوق نه به اطلاع رسمی و نه به تصویب مجلس ملی ترکیه رسیده است. 2ـ“اؤزجان پهلوان اوغلو” Özcan Pehlivanoğlu رئیس “مرکز تحقیقات استراتژیک ترکان روملی بالکان” Rubsam در مقاله ای تحت عنوان: “من این را رشوه می نامم” می نویسد: “طبق آمار بانک مرکزی جمهوری ترکیه طی 10 سال حکومت AKP (2012- 2002) خارجی ها 114.396 میلیارد دلار در ترکیه درآمد داشته اند. از این مقدار 60.854 میلیارد دلار بهره قرض هائی است که به حکومت داده اند. 33.169 میلیارد دلار سود سوداگران “پول داغ” Hot Money در ترکیه بوده است. 19.332 میلیارد دلار سودی است که به خارج انتقال یافته، و 1.041 میلیارد مقداری است که به شکل حقوق پرداخت شده است. این ارقام وحشتناک اند”! {مجموع قرض های ترکیه 800 میلیارد دلار است. یعنی در عرض 10 سال حکومت AKP قرض های ترکیه بیش از 3 برابر شده است}! پهلوان اوغلو نتیجه گیری می کند که: ” 114.396 میلیارد دلار رشوه ای است که حکومت ترکیه برای ماندن در حکومت از جیب ملت ترکیه به صاحبان سرمایه های خارجی پرداخت کرده است”. او می افزاید خارجی ها به دو دلیل این قرض ها را به ترکیه می دهند: “سود غیر قابل باوری که از این معامله می برند، به خاطر حمایت از AKP که هرگونه امتیازی را برای چپاول ترکیه به آنها ارزانی می دارد. یعنی برای تداوم حکومت AKP و ادامه سیاست های اقتصادی وی، و این چیزی نیست جز رشوه دادن برای ماندن در حکومت. کسی نمی تواند آینده این کشور، فرزندان آن و نسل های آینده را این چنین به خطر اندازد”. 3- Ertuğrul Özkök ستون نویس روزنامه “حریت” Hürriyet در این رابطه در مقاله ای تحت عنوان The Arab Spring Transformed into the Kurdish Spring که به زبان انگلیسی ترجمه و در “حریت ” انگلیسی Daily Hürriyet چاپ شده می نویسد: “یک هفته قبل با کردها 400 کیلومتر مرز داشتیم، اکنون مرزی به طول 800 کیلومتر به مرزهای قبلی اضافه شدند.. و هم اکنون ما با کردها دارای یک مرز 1200 کیلومتری هستیم”! او می افزاید:”ما شعارهای ترسناکی همچون “مسیحی ها به لبنان، علوی ها به تابوت” را که در آن مناطق (سوریه) فریاد می کشند می شنویم”. (27 جولای 2012) سئوال این جاست اگر سوریه تجزیه شود معنی آن برای ترکیه چه خواهد بود؟ اشاره گذاشتن به خانه های علوی های شهرهائی همچون “ارضروم” “هاتای” “آدی یامان”…در ترکیه خبر از توفان می دهد. حکومت AKP با دست خود به منازعات بی پایان مذهبی- قومی در ترکیه دامن می زند! در گذشته تعویض دادن در اصل “لائیسیسم” توسط حکومت های ترکیه سبب قتل عام های “چوروم”، “ملاطیه”، “ماراش”، “سیواس” شد. امروز ترک اصل “لائیسیسم” و تغییر محتوای آن در قانون اساسی پیشنهادی حکومت AKP چه نتایجی به بار خواهد آورد؟ 4- تحت امر و کنترل آمریکا، ترکیه و PKK در اسلو پایتخت نروژ گرد هم آمدند و در 95% اختلافات به “توافق” رسیدند. این توافق هم از طرف حکومت و هم رسانه های وابسته به آن تا این اواخر از افکار عمومی ترکیه پنهان نگاه داشته شده و حتی وجود چنین توافقی نیز انکار می شد! 5- حادثه “اولو دره” Ulu Dere حادثه بمباران “اشتباهی” قاچاقچیان کرد شهروند ترکیه در مرز عراق است. این حادثه بر اثر اطلاع رسانی “اشتباه” اطلاعاتی – امنیتی آمریکا به ارتش ترکیه صورت گرفت. یک روز بعد از این حادثه BDP ارتش ترکیه را در نزد دادگاه بین المللی لاهه به “جنایت علیه بشریت” متهم کرد. ستاد ارتش ترکیه رسما اعلام کرد که این حادثه بر اثر اطلاع رسانی نادرست اتفاق افتاده است. مبادله اطلاعات امنیتی در چارچوب قرار داد های اطلاعاتی ـ امنیتی ترکیه و آمریکا صورت می گیرد. بعد از این حادثه افکار عمومی ترکیه به این قضاوت رسیده است که این حادثه دامی عمدی برای بی اعتبار کردن ارتش و ضربه زدن به روحیه عکس العمل سریع ارتش ترکیه در مقابله با تروریسم PKK به وسیله آمریکا و PKK طرح ریزی شده است. 5 آگوست 2012 * علی قره جه لو، نویسنده و مترجم مستقل ساکن تورنتو، دارای دکترای علوم سیاسی، در حوزه ی مسائل سیاسی ملیت های ایران بویژه ترک ها و مسائل سیاسی ترکیه و آذربایجان و ارمنستان می نویسد.

برگرفته از: 
شهروند
انتشار از: 

دیدگاه‌ها

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سلام اقای سهند مشکل اینجاست که شما نه فارس رو نه کرد رو قبول داریدکردها که حق و حقوقی از شما نخواسته اند سرزمین کوردستان ازچالدران تا دهلران که هزاران سال از تاریخ حیات این مردم یعنی مادها که همان کردها باشند میگذرد شما که همراه با لشکرکشی مغولها از ولایت ترکستان مانگولیا به اینجا امده اید میتوانید درخواستهایتا را از مغولستان بگیرید شما مردمی هستید که دستانتان به خون این ملت اغشته است مثل خامنه ای و لعنت الله خلخالی و... حسنی و............بهتر انست که شما بیشتر به مسایل ملی خودتان توجه داشته باشید تا اشاعه تشیع

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
تنها کشوری که تجزیه نخواهد شد همین تورکیه است البته به خاکش اضافه خواهد شد
ضمنا در تورکیه خود کردها علافه ای به زبان کوردی و استقلال ندارند این های و هویها هم مطمئنا فروکش خواهد نمود

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
آقای راما واقعأ جای امیدواری است که لااقل متوجه شدید که در ایران غیرفارسی هم وجود دارد.مطالبه حق خواندن به زبان مادری در بین آذربایجانیها حداقل به سال 1324 می رسد و قبل از آن صدها اثر ادبی به زبان ترکی آذربایجانی نوشته شده و بعد از رضا خان مساله آسیمیله غیر فارسها شروع شد.کتابهای تاریخ ایران مدرن و ایران بین دو انقلاب به قلم یرواند آبراهامیان را توصیه میکنم.باید به مساله جامعتر نگاه کرد.در ضمن کتاب جنبش کردها نوشته ادگار ابالاس را هم میتوانم توصیه بکنم.در این کتاب، کشته شدن کردها توسط گروههایی که خود را مدافع کردها قلمداد میکنند اشاره شده.دراین مورد دهها کتاب و گزارش است. کتاب گذشته چراغ راه آینده را هم توصیه میکنم.حداقل دسترسی به حقوق اولیه انسانی حق همه ملتها است.در ضمن اگر ترکی،جک ترکی تعریف میکنه این عیب کسانی است که موجب شده اند انسانها به موجودیت خود و انسانهای دیگر حقارت کنند.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
دوست عزیز شما باید یکم به مسایلی که در خاورمیانه در حال وقوع است واقع بینانه تر فکر کنید

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
با سلام
با تشکر از پاسختان و ادعای باسوادی تان که در آن ناسزا و انگ و تهمت موج می زند! بنده فقط به بازماندگان زلزله آذربایجان تسلیت می گویم و شما آقای کرد و یا پان فارس را هم به خدا می سپارم! موفق باش!

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
ترکمن عزیز من نمیدانم مشکل تو چیست اما واقعا تو انقدر مغرض و عنصری هستی که نمی توانی واقعیات را ببینی و تحمل کنی از خودت تجزیه وتحلیلهای خیلی بی ربط و نابجا میکنی ویکتور هوگو گفته کع ادم بیسواد نه سوادی دارد که بتواند حرف بزند و نه اینکه اگر حرف هم نزند شعور داشته باشد که ساکت بماند.و اما شما عزیز جان باید بدانید ملتی که هزاران سال است برای ازادی خود بارها انفال و شیمیایی و کشتار دسته جمعی مثلا در درسیم شمال کردستان و اعدامهای دسته جمعی زنانیان سیاسی و مردم عادی در شرق کردستان و یا کشتار مردم در قلابلان و روبوسکی و یا قتل کودک 12 ساله اوغور کایماز در شمال کردستان و.....ایا اینها دلایلی نیستند برای ازادی و رهایی خلق کرد.شما فکر میکنید ترکیه در همان دوران عثمانی به سر میبرد و به کشور گشایی باید ادامه دهد ترکیه مهره ی سوخته ایت که دیگر در خاورمیانه جایی ندارد برای همه ثابت شده.جنانجه در اویل

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
تركمن جان:
درسته‌ موافقم ( گروههای کردی در ترکیه و عراق و سوریه به دنبال ماهی گرفتن از آب گل آلود بوده اند)
امــــــــــــــــا:
این بار بـــه‌كــــــوری چـــشـــم بــــــــــــــــعــــــــــضــــــــــیـــــــــهــــــــــا ماهی نه‌ نــــهـــنـــگ شكار میكنیم.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
در طول سالهای اخیر گروههای کردی در ترکیه و عراق و سوریه به دنبال ماهی گرفتن از آب گل آلود بوده اند. تحلیل بالا نمونه ای از اهداف رهبران گروه های تروریستی را بیان میدارد. کردها امروزه رفتار تاریخی خود را در سیاست را که همانا سوئ استفاده ازمشکلات دیکران است باز به نمایش کذاشتند. اما گروه های تروریستی ترکیه و سوریه و عراق نباید فراموش کنند که مسائل جاری روزی تمام خواهد شد و به فرض این که این کشور کردستان بزرگ با حمایت امریکا تشکیل هم شود آن موقع همسایگان اصلی این کردستان بزرگ اعراب و ترکها خواهند بود! یعنی همسایه هایی که در حال حاضر کردها در حال سو استفاده از مشکلات انها هستند!

افزودن نظر جدید

لطفا نظر خودتان را فقط یک بار بفرستید. کامنتهای تکراری بطور اتوماتیک حذف می شوند و امکان انتشار آنها وجود ندارد.

CAPTCHA ی تصویری