دیدگاهها

انتخابات به زبان ساده در هر کشوری به معنای وجود چند گزینه و انتخاب آزادانه مردم به رای خود از میان آنهاست .اینروزها شاهد گرم شدن دوباره تنور نمایش انتخابات فرمایشی یا بهتر است بگوییم انتصابات در ایران هستیم .
«انتخابات» کاذب را هرچه یکصدا تر تحریم کنیم !
آیا چنین انتخاباتی را می توان جز یک نمایش شعبده چیز دیگری شمرد؟....شرکت مردم در چنین شعبده ای باید تحریم گردد؛ ....جای هیچ تردیدی نیست که این روش، چنانکه در کشورهای دیگری دیده شده است، با ادامه کاری و مبارزه ی پیگیر نتیجه ی سیاسی خود را نیز دیر یا زود به بار خواهد آورد
در نظام های دمکراسی مردم اراده خود را برای قانونگذاری و یا شیوه اداره کشور، استان ، شهر و یا روستای خود به دوصورت اعلام می دارند. یکی رای گیری مستقیم یا رفراندوم و دیگری غیر مستقیم، با دادن وکالت و نمایندگانی به افرادی که در طول مدت معین به جای آنها تصمیم بگیرند و یا قانونگذاری کنند. قانونگذاری بوسیله مجلس نمایندگان و یا شوراهای محلی، روش مرسوم و معمول در اکثر دمکراسی های امروزی است.
در طول تاریخ بشریت شاهد روی کارآمدن حکومت هایی بود ،که نظم سیاسی خود را بر پایه دیکتاتوری و توتالیتر بنا نهاده بودند. که البته هیچکدام از آنها دوام نداشته و در بین راه محکوم به سرنگونی از طرق های مختلف (از درون و یا دخالت دیگر کشور ها) شدند، که مانند آن را در فاشسیم هیلتر،موسیلینی رهبر ایتالیای فاشیستی،صدام حسین و قزافی و ... میتوان دید. و همینطور نظام های ایران نیز از این قاعده مستثنا نبودند، نمونه آن قیام سال ۵۷ علیه حکومت پهلوی.
خاطرات زندان رسول بداقی
سیمای این انسان جاندار، درزیرآثار مشت و باتوم ولگد پنهان شده بود، لحظه ای به چشمان خودم شک کردم،اما نه! چشم هایش دیده نمی شد، بینی اش شکسته بود، فک وصورتش کبود شده بود، تنها جایی که در زندان و انفرادی و بازجویی اندکی تنم لرزید، همین صحنه بود....مردانی(رئیس زندان رجایی شهر) گفت: مگر نیامده ای بمیری؟ پس هرچه زودتر بهتر! مثل سگ بمیر!.... زندانیان عادی ای که با زندانیان سیاسی ارتباط برقرار می کردند، به شدت مجازات می شدند
نه به انتخابات در حکومت اسلامی و بایکوت انتخابات در این نظام نکبتبار، نمی تواند منفعلانه باشد.
با صدای بلند اعلام کنیم که انگشتمان را با رای به حکومت اسلامی و انتخابات مردمفریبانه اش الوده نمی کنیم.
در محله، کوچه، خیابان، اتوبوس، مترو، ماشین و ... هرجا هستیم، انگشت خود را بلند کنیم و نشان دهیم که ما رای نمی دهیم، انگشتمان آلوده نیست!
جنبش انگشت های ناآلوده، آلترناتیو بایکوت منفعلانه است! بعنوان قطب آزادیخواه و ایراندوست، در متن جامعه، مرزهای خود را با قطب مدافعان حکومت اسلامی صراحت دهیم!
این سوپاپ اطمینان- انتخابات- در برخی موارد نیز نتیجه ای معکوس به بار می آورد. در نمونه های بسیاری دیده می شود که در حول و حوش همین انتخابات های فرمایشی آنچنان ثبات سیاسی بهم می ریزد که دیکتاتور در چشم بهم زدنی سقوط می کند. در ایران با توجه به طولانی شدن عمر استبداد و افشای چهره آن برای مردم ، قراین زیادی دلالت بر احتمال فروپاشی ناگهانی نظام دارند. آیا اپوزیسیون دمکراسی خواه آمادگی قبول مسولیت در چنین لحظات خطیری را دارد؟ تاخیر تا کی.
کشورهایی که چنین قطع نامه هایی علیه آنها صادر می گردند، حیثیت بین المللی شان خدشه دار می شود و علاوه بر این صدور چنین قطع نامه های حقوق بشری می تواند پیامدهای سنگین سیاسی و اقتصادی به ضرر کشوری که به توصیه های شورای حقوق بشر توجه نمی کنند داشته باشد. جمهوری اسلامی ایران یکی از بدنام ترین حکومت های جهان در نقض حقوق شهروندان خودش می باشد.
سى و هشت سال است كه تمام دستگاههاى ادارى، آموزشى، امنيتى، اطلاعاتى، نظامى، شبه‌نظامى، مساجد، تكايا،حسينيه‌ها، فاطميه‌ها، زينبيه‌ها، هيئت‌ها، انواع بسيج دانشجوئى، دانش آموزى، كارگرى، كارمندى در بخش خصوصى و عمومى مشغول ترويج اخلاق اسلامى ومراقبت از "عفاف" زنان وپوشش آنان هستند.... به گفته ی صادق زیبا کلام، نزديك شش هزار ميليارد تومان از بودجه ی ساليانه ی کشور صرف "عفاف وحجاب" می شود!
آیا میان قانون اساسی مشروطه ـ که دست سلطان مستبد و روحانی مستبدتر را از امور حکومت کوتاه می کرد، ملت را منشاء همه ی قوای مملکت اعلام می داشت و پایه ی آن اصل حاکمیت ملی(ملت) بود و در نتیجه ی آن هر قانونی تنها به نام ملت و از طرف نمایندگان منتخب آن می توانست وضع شود ـ و قانون اساسی جمهوری اسلامی ـ که در آن حاکمیت و حق قانونگذاری منحصر به خداوند است، که چون نمی توان چراغ برداشته به دنبالش گشت، باید از نماینده ی او در زمین اطاعت کرد ـ می توان کمترین شباهتی یافت؟

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - دیدگاهها