جدایی بحرین، تجزیه ی «مسالمت آمیز» بخشی از خاک ایران

ٰبرای جداسازی بحرین از ایران هیچ همه پرسی ای از مردم بحرین انجام نشد، بلکه این جدایی با گزارش تشریفاتی یک مأمور سازمان ملل، پذیرش جدایی بحرین از سوی دولت ایران و اعلام استقلال شیخ بحرین صورت گرفت....محمدرضاشاه، به خواست دولت بریتانیا، با جدایی رسمی بحرین از ایران اعلام موافقت کرد و با این کار حق مسلم ملت ایران بر این بخش از خاک خود را از میان برد

 

سرزمین بحرین، در ۲۳ مرداد ۱۳۵۰، رسماً از ایران جدا شد و اعلام استقلال کرد.

هرچند بحرین، که از هزاران سال پیش بخشی از خاک ایران بود، در سال ۱۸۲۰ به اشغال بریتانیا درآمد و تحت الحمایه ی این دولت گردید، اما از نظر حقوقی تا زمان اعلام استقلال همچنان بخشی از ایران بود و حق رجوع دولت ایران به مراجع بین المللی برای درخواست خروج بریتانیا و برپایی دوباره ی حاکمیت ایران بر این سرزمین برجا بود.

از زمان خروج بحرین از کنترل دولت ایران، ایران بارها بر مالکیت خود بر بحرین تأکید کرده بود و از جمله مجلس ایران در سال ۱۳۳۶ بحرین را «جزء لاینفک ایران و استان چهاردهم کشور» شناخته و از سوی دولت ایران «مهدی فرخ» به استانداری بحرین منصوب شده بود.

با این حال، محمدرضاشاه، به خواست دولت بریتانیا، در سال ۱۹۶۹ با جدایی رسمی بحرین از ایران اعلام موافقت کرد و با این کار حق مسلم ملت ایران بر این بخش از خاک خود را از میان برد.

استدلال برخی از نویسندگان طرفدار رژیم محمدرضاشاه، که از جداسازی بحرین از ایران، به عنوان سیاستی برای دستیابی به سه جزیره ی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، جانبداری می کنند، پایه ی حقوقی، سیاسی و منطقی ندارد. زیرا:

۱ ــ مساحت بحرین بیش از ۳۰ برابر مساحت مجموع سه جزیره ی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک است [۱] و از نظر منابع اقتصادی و وضعیت زمین ــ راهبردی (ژئواستراتژیک) نیز بحرین ارزش و اهمیت بسیار بیشتری از مجموع سه جزیره ی نامبرده داراست.

۲ ــ سه جزیره ی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک نیز از دیرباز بخشی از سرزمین ایران بوده اند و گرفتن یک حق مسلم، هرگز مستلزم از دست دادن یک حق مسلم دیگر نیست.

برای جداسازی بحرین از ایران هیچ همه پرسی ای از مردم بحرین انجام نشد، بلکه این جدایی با گزارش تشریفاتی یک مأمور سازمان ملل، پذیرش جدایی بحرین از سوی دولت ایران [۲] و اعلام استقلال شیخ بحرین صورت گرفت و دولت ایران نخستین دولتی شد که استقلال بحرین را به رسمیت شناخت!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[۱] مساحت بحرین بیش از ۷۷۸ کیلومتر مربع و مساحت مجموع سه جزیره ی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک ۲۵/۱ کیلومتر مربع است.

[۲] گزارش دولت وقت ایران پیرامون بحرین و موافقت با جدایی آن از ایران در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۴۹ به مجلس شورای ملی ارائه و تصویب شد. 

 

 

 

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: 

دیدگاه‌ها

عنوان مقاله: 
جدایی بحرین، تجزیه ی «مسالمت آمیز» بخشی از خاک ایران
عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
برخلاف جناب تبریزی معتقدم که جداشدن بحرین بخاطر این نبود که مردم آنجا میخواستند جدا شوند بلکه بخاطر دستور انگلستان به شاه و نوکری شاه پیش اربابان انگلیسی و امریکایی بود. ملاحظه بفرمایید که اصلا از مردم بحرین پرسیده نشد که میخواهند جزو ایران باشند یا جدا از ایران. خود شاه بعد از اینکه انگلیس دستور داد گفت که با تجزیه بحرین مخالفتی ندارد و بعدهم یک نماینده سازمان ملل رفت بحرین و باچندشیخ خانواده آل خلیفه امیر دست نشانده انگلیس حرف زد و بدون اینکه با مردم عادی صحبت کند گزارش داد که شرایط برای استقلال مناسب است و بعد باز دولت ایران هم اعلام موافقت کرد. این حد از نوکری و بیغیرتی نسبت به تمامیت ارضی کشور در جهان کم سابقه است و درکشور ما متاسفانه هم شاهان ننگین قاجاری و هم محمدرضاپهلوی خاک ایران را بخشیدند و الان هم جمهوری اسلامی خیانتکار دارد با دریای کاسپین همین کاررا میکند. تف بر همه شان
تصویر تبریزی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
چرا در زمان رژیم پهلوی بحرین از ایران جدا شد؟ پاسخ دیوانه بازی های محمدرضا پهلوی است! مردم بحرین کشتار کمونیست ها را در آذربایجان و کودتای بیست و هشت مرداد و پانزده خرداد را دیدند، به باد دادن پول های گزاف برای برگزاری جشن تاجگزاری اعلیحضرت همایونی شاهنشاه آریامهر را هم به همراه دیوانه بازی های دیگر شاه شاهان دیدند و از ایرانی بودن خودشان پشیمان شدند و بحرین از ایران جدا شد! ساده ترین پیامد جدا نشدن بحرین از ایران این بود که شاخه ای از سازمان اطلاعات و امنیت کشور (س.ا.و.ا.ک) در بحرین آغاز به کار می کرد و مردم بحرین مانند دیگر ایرانیان در زندان آریامهری گرفتار می شدند! از این روی هنگامی که در یک کشور رژیمی گندکار و گندخیم و زورگو و ناکارآمد و ستم پیشه فرمانروائی کند کسانی پیدا شده و خواستار جدائی بخشی از خاک آن کشور می شوند(به لینک زیر نگاه کنید)

http://iranglobal.info/node/16550