دیدگاهها

بر کسی پوشیدە نیست کە بسیاری از ایرانیان در فرودگاهها و یا شهرهای ترکیە تحقیر میشوند و تورکها چون خوب میدانند کە سفارتخانە و کنسولگریهای ایران از آنان حمایت نمیکند هیچگاە هیچگاە بچشم انسان بە ایرانیان نمینگرند. متاسفانە بواسطە سلطە رژیم مذهبی فعلی ایرانیان جایگاە خود را از دست دادەاند اما میتوان با بایکوت آن کشور پایانی بر این تحقیرها داد.
جناب پیمان عارف، ۲۱ آذر شربت سینه نیست که هر وقت صرفه ات گرفت یک قلپ از آن بخوری، قتل عام بیش از یک درصد جمعیت آنموقع آزربایجان شوخی نیست
جالب این است کە تضاد و تعارض قهرمان گرائی مدرنیستی و سنتی با قهرمان گریزی پسامدرنیستی علنا با تسلط خصلت قهرمان گریزی ادامە دارد و جامعە دیگر وارد فاز و یا نگاە قهرمانان نمی شود. دیگر کمتر کسی از شنیدن نام قهرمانان شوری آنان را فرا می گیرد و متاثر از آنان درصدد ادامە راهشان بر می آیند.



سالم‌سازی نظام اجتماعی و سیاسی ایران مهم ترین مقوله ای است که پس از دوران گذار باید با ان چالش کرد . به تمامی مشکلات موجود در کشور نباید با نگاه سیاسی نگریست . بنیان پاره ای از مشکلات جامعه ما فکری - فرهنگی است . باید در پی این باشیم تا اندیشیدن و فرهمگ مردم اصلاح شود .
هدف این نوشته ی کوتاه هرگز با داشتن عقیده و باورِ باورمندان ِهیچ دین و مذهبی ستیز ندارد. بل بیشتر دعوت به چالش و گفتمانی همفکرانه، اخلاقی و بیطرفانه می باشد برای بررسی و شناخت تضادها و تناقض های احکام اسلام،
نام حیدر عمو اوغلی در جنبش کارگری و کمونیستی ایران و در تاریخ خونین مبارزات دموکراتیک و آزادیخواهانه خلق های این کشور، نامی بس پر افتخار و حماسه آفرین است.
هایدگر با فلسفه «حضور»انسان در جهان و اندرمعنای «دازاین» او شهره است. اما می توان پرسید، برای حیوانات هم اصلا «دازاینی» مطرح است؟ و یا به بیانی دقیق تر، با تعرض دازاین انسان به «جهان» حیوانات و تبدیل آن ها به خادمان خود و منقادکردنشان به مناسبات درونی خویش، یعنی همان مناسبات قدرت و سلطه، هرچند به معنای سلبی و بیرون کشیدن حیوانات از قلمروجهان طبیعی خود، آیا چیزی به نام دفاع از «دازاین» آن ها مطرح است؟!
اخیرا یکی از فعالان سیاسی اپوزیسیون اعلام کرده است که بعد از ۴۰ سال از فعالیت سیاسی کناره گیری می‌کند. هم لحن عصبانی و ادبیات خشم آلود او در اعلام این کناره گیری و هم دلایلی که ایشان برای این اقدام خود بیان کرده است گویای نگاه خاصی به نقش و جایگاه اپوزیسیون است. این نوع نگاه که خود می‌تواند یکی از دلایل نتیجه‌ای باشد که این فعال سیاسی را به این نتیجه رسانده است، منحصر به طیف سیاسی ایشان نیست و از همین رو بررسی آن مهم است.
تصویری که هموطن گرامی آقای دکتر عبدالستار دوشوکی از اپوزیسیون بیمار خارج از کشور ارائه میدهد و او را نسبت به این اپوزیسیون ناامید و ناگزیر به کناره گیری از آن کرده است تصویری است حقیقی، هموطن بلوچ ما آقای دوشوکی مینویسد : "درعرض قریب به دو دهه گذشته، برای پیوستن به شوراها، کنگره‌ها، حرکت‌های جمعی، اتحادها و ائتلاف‌های متعدد اپوزیسیون دعوت شده بودم و با حسن نیت به برخی از آن‌ها پیوستم به امید اینکه شاید در همسویی و همگرایی اپوزیسیون بر محور «حداقل مخرج مشترک» فرجی حاصل شود. اما دریغ و هیهات که
در واقع و با این ترتیب نوعی افشاء گری بعمل آمده تا فردی که ممکنست داوطلب تکیه زدن بر مسند ریاست جمهوری آینده و ربودن اراء جامعه میلیونی جوان در گیر چکنم باشد را تضعیف نماید