داریوش به رضا پهلوی شلیک نکرد، بلکه به خودش!

 هر سخنی جایی و هر نکته مکانی دارد
نقدی بر سخنان آقای داریوش اقبالی در میان کنسرت

برای آقای داریوش اقبالی دانسته بود مردم با گرایشات سیاسی گوناگون با صرف زمان و هزینه  و سفر از راه دور و نزدیک برای شنیدن ترانه و صدای ایشان، میهمان کنسرت او هستند وسط کنسرت جای موضعگیری سیاسی علیه این یا آن نظرگاه سیاسی از جمله: «نه شاه - نه شیخ» نیست.
این اقدام ناسنجیده، غیر اخلاقی، بدور از پرنسیب‌های هنری، از قضا از سوی ایشان سنجیده انتخاب شده بود تا بیشترین بازتاب ممکن رسانه‌ای را داشته و البته بیشترین نیش و زخم را وارد سازد.

داریوش در میان کنسرت از لازمه دمکراسی و... سخن گفت و سپس موضع گرفت: «نه شاه، نه شیخ»
به طبع حق ایشان است نظر خودشان را داشته باشند و من به نظرشان احترام می‌گذارم. اما با سوء استفاده از کنسرت
که طیف‌ وسیع و متنوعی از مردم با دلبستگی‌ها و گرایشات سیاسی گوناگون حضور دارند و در واقع علاقمند صدای او و همچنین میهمان کنسرت ایشان هستند، کنسرت مکانی برای اعلام مواضع و تصفیه حساب علیه طیف بندی سیاسی درون جنبش نیست.
اگر آقای داریوش اقبالی بر علیه رژیم جمهوری اسلامی و خامنه‌ای موضع می‌گرفتید هیچ منافاتی با کنسرت ندارد بلکه ایرانیان استقبال می‌کنند اما وقتی شعار می‌دهند: «نه شیخ و نه شاه» ایشان هیچ احترامی به حضور بخشی از ایرانیان حاضر در کنسرت نمی‌گذارند، همان بخشی که به رغم اختلاف فکری و گرایش سیاسی با آقای داریوش، اما در صحنه هنر و بزم ایرانی در کنسرت ایشان شرکت می‌کنند. کما اینکه پس از این شعار «نه شاه - نه شیخ» بخشی از حاضرین در کنسرت کف زدند و بخشی علیه گفته ایشان و درحمایت از رضا پهلوی شعار دادند.

داریوش باید در انتخاب منافع و منویات خود و منافع و خواست ایرانیانی که برای شنیدن صدا و ترانه ایشان و حسّ و حال شادی و خاطره انگیز که خواننده محبوبی بودند به کنسرت آمده‌اند. ایرانیان نیامده بودند تا ایشان حال و شادی و روز آنها را خراب کنید و زهر به روح  آنها بریزد و آزرده خاطرشان ساخته و در یک رفتار شوک آمیز با صحنه تصفیه حساب سیاسی داریوش مواجه شوند.

نباید کنسرت هنری را تبدیل به میتینگ سیاسی و جبهه گیری علیه «این و آن» در درون جنبش ملی ایران بدل ساخت، این بی احترامی و توهین به بخشی از حاضرین در کنسرت و کار نسنجیده و غیر اخلاقی و خارج از پرنسیب‌های «دمکراتیک» است  که خود در ابتدای سخن آنرا «لازمه دمکراسی» می نامند و  این نشانه عدم رعایت احترام، شأن و مرتب حاضرین در کنسرت و عدم رعایت دمکراسی در کردار است مگر اینکه اقای داریوش پیش از اجرای کنسرت اعلام میکردند که من می‌خواهم موضعگیری سیاسی علیه «نه شاه و نه شیخ» انجام دهم تا همگان با آگاهی از این موضوع، در حضور و عدم حضور حق انتخاب داشته باشند. ایشان می‌توانستند همین سخنان و موضعگیری سیاسی علیه اقای رضا پهلوی را در یک مصاحبه با رسانه‌ها انجام داده و یا به شکل ویدیویی ارائه دهند.تکرار خطاهایی که ضرب المثل شده اند در شأن هنر و هنرمند وصد البته در عرصه سیاسی نیست.

 هر سخنی جایی و هر نکته مکانی دارد