کشور نپال با جمعیت حدود ۲۹ میلیون نفر، برای رسیدن به یک حکومت دموکراتیک تاکنون هزینههای زیادی متحمل شده است. هرچند این کشور دارای ساختار فدرالی و دموکراسی پارلمانی است، اما فساد دولتی و بیتوجهی به خواست مردم، بهویژه جوانان، موجب شده که مطالبات اجتماعی در حال تغییر باشد.
در این دوره، نسل Z که ۴۳ درصد از جمعیت نپال را تشکیل میدهند نقش برجستهای ایفا کرده و با بهرهگیری از سوشیال مدیا توانسته است ارتباطات مؤثر برقرار کرده، نیروهای خود را بسیج کند و رهبران جوانی را معرفی نماید. از ویژگیهای متمایز این جنبش، تمرکز بر مبارزه علیه فساد دولتی و تکیه بر قدرت جمعی به جای تمرکز بر افراد خاص است.
«جنبش جوانان علیه فساد دولتی» در عرض چند روز، هزاران جوان را به خیابانها کشاند، رهبران جدید را معرفی کرد و با وجود سرکوب دولتی، کوتاه نیامد. نخستوزیر عزل شد، بخشی از نیروهای پلیس دستگیر و خلعلباس شدند، و در واکنش به محدودیت اینترنت، جوانان به جای پذیرش فیلترینگ، به خیابانها آمدند و خواستار پایان فساد در دولت شدند.
این جنبش بار دیگر نشان داد که خیابانها همچنان مؤثرترین ابزار برای تغییر اجتماعی و سیاسی در نپال هستند. آیا جنبش اخیر جوانان نپالی میتواند درسی برای جوانان ایرانی باشد؟
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!