ترانه علیدوستی که هنوز آتش مغان برخاسته از جنبش مهسا درونشان شعله می کشد

بعد دیدن مستند ترانه علی دوستی از خود می پرسم  آیا جنبش مهسا پایان یافته؟ آیا انقلابیون جوان ونوجوان .پس از دادن صد ها کشته وزخمی. هزاران زندانی وبه جنبش در آوردن لشگری ازایرانیان مهاجر زیر شعارزیبا،بیاد ماندنی وبسیج گر "زن ،زندگی ،آزادی" که نظیر آن دیده نشده  !شعاری که حمایت وسیع اکثرهنرمندان ،سیاست گران وقهرمانان ورزشی جهان را بدنبال داشته.می توانند آرام بگیرند؟
آیا جنبشی که نه تنهابدرون خانه هر ایرانی!  بلکه بدرون خانه غنی وفقیر جهان راه یافته. برتفکرزنان در پنج قاره جهان تلنگر زده. توانائی تغیرنشان داده، صفحه ای زیبا از رشادت،  قهرمانی ومرگ در میدان دختران وپسران ایرانی برای آزادی را در برابر دیدگانشان گشوده است. سستی میگیرد؟ از خاطره ها می رود؟ 
هرگز تاریخ ایران چنین حمایت وسیع مردمی وجهانی را بیاد نمی آورد. جنبشی که ترانه ساخته شده توسط هنرمندی جوان برای خواسته هایشان! بیکی از تاثیر گذار ترین ترانه های جهان بدل گردیده.ده ها هنرمند سرشناس جهان تکرارش کردند. میلیون ها جوان در سرتا سرگیتی با آن هم نواگشتد .ترانه ای که اکنون بسرود انقلابی یک جنبش بدل گردیده است.
دختری زیبا ،مظلوم ،سرشار از شور زندگی،با شادی برای گردش بتهران می آید گزمگان حکومتی بجرم زیبائی که دشمن جمهوری اسلامیست دستگیرش می کنند.ساعتی بعد پیکر غرق در خون اوکه بکمای ابدی رفته علم دادخواهی ملتی می شود با نام او "مهسا امینی" 
نیم قرن است مشتی عقب مانده تاریخی  که هرگز درکشان از جهان معاصر، از آداب طهارت بالاتر نرفته وبقایشان را در جنگ ،ویرانی وزندان کردن هر مخالف واعدام او می دانند. براین ملت رنج دیده حکم می رانند. این تحجر ،این جنگ طلبی ، این استبدادسخت مذهبی ، نابرابری، این فساد گسترده ، این فرهنگ بیمایه ، این مداحی،بی محتوا ،خواست این نسل نیست.
نسلی که میخواهد با سیمای انسان خرد ورز قرن حاضر در صحنه ظاهر شود. این دولت اونیست! دولت اودولت عشق است.آزادی است وزندگی. 
دولتی که برای برپائی آن جوان ترین فرزندان این آب وخاک که شناسنامه این خیزش پایدار تا سرنگونی جمهوری اسلامی اند.جان بر کف در مبارزه ای سخت نا برابراما شجاعانه جنگیده وخواهد جنگید
در برابر قساوت پیر مردی ،علیل ،رنجور. مستبدی  ترس خورده که هرگز نه بمردم فکر کرده ونه خدائی که ادعای نماینده گیش را دارد.
او نه مهسا امینی میشناسد. نه حدیث ، نه آرش و نه نیکا .مردی خشم گرفته حتی برکودک دهساله ای که خدایش نه خدای خون ریز او بل خدای رنگین کمان بود.
جنبشی تاریخی آمیخته با دلیری وپیام شادی برای آیندگان . جنبشی که گرد دلیرش با دستی شکسته وچشمانی بسته .محاصره شده درمیان حرامیان. در پای چوبه دار شادی برای همگان آرزو می کرد. "بر من نماز نخوانید ،قران  نخوانید!شادی کنید!"
جنبش "مهسا" جنبش حماسه هاست ،جنبش  رفیقی است که تمامی شب برجنازه کشته شده رفیق خود گریست .سحرگاهان رودر روی قاتلان رفیق ،همراه با مردم جان بر لب رسیده فریاد مرگ بر دیکتاتور سر داد . ساعتی بعد پیکر گلوله باران شده اش همراه مونس دوشین بخاک سپرده شد.
دختری جوان، پزشگی که مخفیانه به مداوای زخمیان می شتافت! باخبرازعقوبت سخت این یاری. سرانجام درکمین گاه جنایت پیشه گان حاکم گرفتار می گردد.شکنجه می شود.پیکر بیجانش که نشان ازمهر ومسئولیت اودارد.در کوچه ای رها میشود.
شما بگوئید .آیا جنبشی با چنین جان های زیبا ،جوان ، عاشق،پرشورغرق در قدرت جوانی! می تواند خامو ش شود واز خاطره ها زدوده گردد ؟جنبش مهسا زنده است . 
کدام پسرمی تواندلحظات نابی را که دست در دست دختری که  هم رزم او بود و سرود می خواند ویشارت آزادی می داد ؟فراموش کند؟
کدام جوان سرشارازآرزو،هدف،توانمندی ،مومن به نیروی جوانی خود که کوه ها را در هم می شکند.قادر است دست از مبارزه ای چنین هدف مند وشیرین بردارد؟ حتی اگر برای مدتی در محاق رود .
زمان برای حاکمیت جور! سپری گردیده.تمامی عناصر در کارند که از اریکه قدرتش بزیر کشند.
نه داغ ،نه درفش ،نه زندان ونه مرگ قادر نبوده و نیست.یک نسل را که برای رسیدن به آزادی قدم در راه نهاده از رفتار باز دارد! 
این قانون میدان است .اگر تنها یک بارقهرمانانه جنگیده ای! از سویدای دل با تمامی وجود فریاد آزادی کشیده واوج گرفته باشی دیگر راه برگشتی نیست.
هیچ لحظه زیبا تراز پروازی نیست که بافریاد آزادی که اکسیژن زندگیست از زمین کنده شوی ! اوج بگیری ! سینه بر طوفان بسپاری! سخت راه ها در نوردی !پس آنگاه سرفراز، سربلند برچمن زاردلکش حاصل از تلاش ومبارزه یک ملت که تو برای رسیدنش جانانه مبارزه کرده ای فرود آئی .
ما با دیگر اوج خواهیم گرفت. تن به طوفان ها خواهیم سپرد.برچمن زار آزادی فرود خواهیم آمد.چرا که قلب ملتی با ماست !وهنوز دستگاه خون ریز جمهوری اسلامی با صلات هر نمازی آزاده ای رابر دار می کشد.قصابان حکومتیش دست با خون جوانان می شورند 
برمن عیب نگیرید که در پیرانه سری از پرواز خود درکنار جان های آزاد جوانان این سرزمین می نویسم . از دیدن مستند ترانه علی دوستی بوجد می آیم ،سرشار از غرور می شوم غرور سرزمینی که چنین جان های عزیزی در آن می زیند ومی رزمند وفریاد آزادی سر می دهند . به عاشقانی چون من وهزاران هزار عاشق دیگر که رویای  عدالت و آزادی بر سر دارندیاد آور می شود که هیچ چیز پایان نیافته وپایان نخواهد یافت . چرا که هنوز آتش مغان در دل میلیون ها ایرانی شعله می کشد !
"آتشی که نمیرد همیشه دردل ماست "
ابوالفضل محققی