خانم ترانه علیدوستی را نرجانیم، اورا به خدمت ایران و جنبش ملی گرائي ایران در آوریم

این خانم ترانه علیدوستی نیست ایرنه پاپاس هنر پیشه یونانی است که بسیاری نامش را شنیده اند و شاید اورا در فیلم زوربای یونانی و یا در نقش هنده جگر خوار دیده اند.
ایرنه  یونانی است، اهل کشور فیلسوف خیز و اروپائی یونان است، کشوری که روزگاری در چنگال سرهنگان مستبد اسیر بود، بسیار فقیر بودو در حال آشفتگی و ویرانی و در آستانه جنگ های داخلی.

تصویر

ترانه مانند ایرنه هنر پیشه است، اما در موقعیت بدتریست، چهل وهفت سال است در کشورش هرگونه توسعه ای متوقف شده، حکومتی سیستماتیک بر خلاف عقربه های زمان میخواهد جامعه را به قرن هفتم میلادی برگرداند تا به سبک همان دوران حکومت کند،  در کشور نفت خیز و ثروتمندی بدنیا امده است،  به جای فیلسوف شاعر دارد، اسیر استبداد سیاه مذهبی است، حتی این شانس را ندارد که در زندگی فردی و خصوصی آزاد باشد، اجازه ندارد به میل خویش زندگی کند، حتی نمی تواندبه میل خود لباس بپوشد ،بخورد و بیاشامد.
ایرنه پاپاس به جنبش ضد دیکتاتوری یونان پیوست، جنبشی که به سرعت پیروز شد،وضع یونان را با پیوستن به اتحادیه اروپا دگرگون کرد، فقر را ریشه کن کرد ،وسالهاست به ارامی و بدون انقلاب و استبداد جریان حکومت قانون در آنجاادامه دارد و هزارن هموطن ما انجا را ایستگاهی برای فرار بسوی آزادی انتخاب می کنند.
ایرنه همراه با چند هنر مند دیگر به انقلابیون پیوست، پس از پیروزی مردم بر سرهنگ ها همچنان هنر پیشه ماند، در طول انقلاب و پس از آن مورد احترام بود و بااحترام زیست.
ایرنه پاپاس خوشبخت بود، مردم یونان از ایرانی هاهم خوشبخت تر بودند و هم دانا تر  ،سرزمین ارسطو و افلاطون و سقراط و اپیکور و فیثاغورث و هومر  با کشور خاورمیانه ای آخوند زده متفاوت است. در جریان مبارزه هیچ کس از ایرنه انتقاد نکرد که چرا دوستان متعددی داشته! از روابطش با مارلون براندو کسی نپرسید، از ثروتش سخنی نرفت، یونانیها مبارزه اش را پاس داشتند ،عکسش را در قهوه خانه ها و میخانه ها و رستورانها بدیوار زدند و بعنوان قهرمان آزادی نامش جاودانه شد! دولت لیبرال بعدی هم حرمت هنرپیشه ملیونر، اما سوسیالیستِ ملی گرای آنروزها را نگهداشت، هیچ کس اورا برای گذشته سیاسی و خانوادگی و شخصیش نکوهش نکرد! چون مردمان بافرهنگ میدانند که مبارزه سیاسی با هم افزائی به نتیجه میرسد نه با خنثی کردن سایر مبارزین.
به سایبری های رژیم کاری ندارم، آقائی به نام فرضی مثلا مرتضی که دهها حساب کاربری در فضای مجازی بنام های مختلف دارد از ترانه حمایت می کند،  همان مرتضی با نام و حساب  دیگری چندین دشنام به ترانه میدهد و از رضاپهلوی حمایت میکند، ودوباره خودش چند فحش ناموسی نثار ترانه می کند...طرفداران دو دسته خونشان به جوش می اید و وارد جنگ و دعوا می شوند.جنگ ودعواهائی شرم آور که حاصلش شده ماندگاری رژیم اسلامی.
روی سخنم با انهاست که از رنج مردم ایران در رنجند، انها که به چشم خویش میبینند که زادگاهشان ویران شده است، بدنام شده است، دخترکان کم سن و سال ایران در امارت و عمان و استانبول و هر کران و گوشه دنیا به تن فروشی افتاده اند، غرورهائی که پایمال می شود، فقر بسیاری مردان و زنان ایرانی را به دزدی و هرزگی و کلاه برداری و سیاهی لشکر حکومت شدن کشانده است،کمی بیندیشیم! اگر با دشنام رژیم ها ساقط می شدند یا پا برجامیماندند، یا ممکن بود بزور فحش جلوی الترناتیو شدن کسی را گرفت، یا آلترناتیو ساخت  ،جمهوری اسلامی به جای هزینه دهها میلیارد دلاری (۲)و پول پاشی بین روشنفکران خریداری شده که با متانت و صغری کبری چیدن در خدمت ارتجاعند(۱)و بجای عملیات چند لایهِ ایجاد تفرقه و ترور و پروپاگاندای رادیو و تلویزیونی،  تنها به استخدام فحاش سایبری اکتفا می کرد!
خانم ترانه علیدوستی را نرجانیم، اورا به خدمت ایران و جنبش ملی گرائي ایران در آوریم،با سایبری ها همراه نشویم ،آدمها ماهی ساردین یک رنگ و یک شکل نیستند، از یکجا هم صید نمی شوند، نمی توان همه را در یک قوطی چپاند.
(۱) اینکه از هر کسی بر حسب مورد و یا موضوع روز نقدی شود یک چیز است،اما اینکه یک آقا و یا خانم دشنام و بدگوئی به پادشاهی شغل سازمانیشان شود و کار روزانه، چیز دیگریست.
(۲) در پست فردا شرحش خواهد آمد

--------------------------------------------------