این روزها دوباره شاهد هستیم که برخی گروهها و دستههای بازمانده از تفکرات سال ۵۷، به جای همراهی با صدای واقعی ملت، مشغول پروژهسازی و تفرقهاندازی هستند. این افراد با در کردن شعارهای ساختگی در فضای مجازی، تحت عنوان «نه سلطنت، نه رهبری» که ساختهی ذهن آنهاست، سعی دارند اراده مردم را مصادره به مطلوب کنند. باید صراحتاً پرسید:
این «نیروهای مردمی» که از آنها دم میزنند، دقیقاً چه کسانی هستند و چه ارتباطی با کف خیابانهای ایران دارند؟
اینکه آنها آرزو میکنند شعاری فراگیر شود یک بحث است، اما اینکه آن را به نام «مردم» فاکتور کنند، بحثی دیگر. واقعیتِ میدانی با توهمات محفلی این عده کاملاً متفاوت است؛ کافی است نگاهی به ویدئوهای همین چند روز اخیر بیندازید تا ببینید از هر ۱۰ شعاری که در شهرهای مختلف شنیده میشود، اکثریت قاطع آنها در حمایت از «پهلوی» است.
گویا ما با دو تعریف متفاوت از «مردم» روبرو هستیم: ۱. مردم واقعی: همانهایی که در کوچه و خیابان هزینه میدهند و شعارشان لرزه بر تن استبداد میاندازد. ۲. مردمِ خیالیِ این ۵۷یها: که فقط در پستهای فیسبوکی حضور دارند و شعارهای دستساز آنها را تکرار میکنند.
در آخر باید گفت: اگر صدای مردم ایران به گوشتان نمیرسد، مشکل از فرستنده نیست، قطعاً مشکل از گیرنده است. فرافکنی و برچسب زدن به خواست اکثریت مردم تحت عناوین واهی، نه تنها تفرقهاندازی در صف مبارزه است، بلکه توهین به آگاهی و اراده همان مردمی است که ادعای همراهی با آنها را دارند. به جای دیکته کردن شعار به پیشگاه پیشروان میدان، بهتر است کمی گوشتان را به صدای واقعی خیابان بسپارید.
#ایران #اتحاد #صدای_مردم #نه_به_تفرقه
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!