رفتن به محتوای اصلی
جمعه 22 اسفند 1404 - Friday, 13 March 2026

آیا ابعاد خطر را آن‌گونه که می‌بینیم، می‌شنویم و می‌خوانیم، واقعاً درک می‌کنیم؟

آیا ابعاد خطر را آن‌گونه که می‌بینیم، می‌شنویم و می‌خوانیم، واقعاً درک می‌کنیم؟

❗آیا ابعاد خطر  را آن‌گونه که می‌بینیم، می‌شنویم و می‌خوانیم، واقعاً درک می‌کنیم؟
دوست گرامی، منوچهر،مقصودنیا پرسشی مطرح کرد که مرا به تأمل واداشت.
پرسش ها/ سناریوی پیش رو 
««با این وسعتی که مردم در خیابانها هستند، نظام دو راه
ببشتر ندارد
1. عقب نشینی 
2. سرکوب خشن و کشتار. همبستگی و اتحاد ملی می تواند جلوی سرکوب خشن را بگیرد
 https://www.facebook.com/profile.php?id=100010744664811

قبل از پاسخ دادن به منوچهر, مایلم به نکات زیر اشاره کنم :
▪️ رژیم چون درنده زخمی و به‌دام‌افتاده به‌شدت خطرناک است . با دو انتخاب روبروست ،  بقا یا مرگ
▪️مردم تابحال گام‌های بزرگی برداشتند . آنها با امید فراوان برای پیروزی خیز برداشته اند. این امیدِ به عنوان حلقه اصلی همبستگی با نقش شاهزاده رضا پهلوی، به‌عنوان نماد این همبستگی، پررنگتر شده و  اهمیت مرکزی یافته است. 
▪️به جرئت میتوان گفت که بطور عمده،  نظرات اپوزیسیون مخالف نقش رهبری شاهزاده،  برای مردم اهمیت چندانی ندارد. به گمان من آنها خود دریافتند که چه راهی انتخاب کنند  . 
بخشی از اپوریسیون بجای روش خردمندانه و خونسردانه به تخریب او دامن میزنند،  ولی عمده شخصیت ها و اپوزیسیون رویکرد سکوت در رابطه با شاهزاده  را اختیار کردند. 
▪️توده های انقلابی در خیابان 
تصمیم توده‌ها باتجربه ۴۷ سال زیر ستم آخوندیسم ، بسیار شفاف در خیابان شنیده می‌شود . قطعا همگان رای خود را برای یک ایران دموکراتیک خواهند داشت . فریاد خیابان برای بزیر کشیدن مافیای اشغالگر الزاما همسنگ رای نهایی مردم نمی تواند باشد . همه روی این مسئله توافق دارند جز نیروی پهلوی ستیز،  که عملا مخربانه در کنار رژیم نکبت اسلامی به هراس افکنی دامن می زنند.‌ توده ها در خیابان ، همان توده های خام ۵۷ نیستند،  که عکس خمینی را در ماه میدیدند
 اپوزیسیون امروز اپوزیسیون  شیعه زده سالهای قبل و آستانه ۵۷ هم نیست ‌ .
فریاد توده ها 
امروز فریاد های نمادین «جاوید شاه » در مقابل «مرگ بر شاه» ۵۷ , و با خواست  «آخرین نبرده پهلوی برمیگرده»  در مقابل «دیو چو بیرون رود, فرشته در آید » ۵۷  شفاف ترین مرزبندی  بین دو دیدگاه، در طول کمتر از نیم قرن اخیر را نشان میدهد . دیدگاههای توسعه گرانه در مقابل دیدگاه ارتجاعی اسلامی و چپ سنتی 
»
اما پاسخ به منوچهر مقصود نیا 
۱. عقب‌نشینی رژیم؟
من چنین گزینه‌ای را نمی‌بینم. عقب‌نشینی، به معنای کلاسیک آن، در مورد مافیای اشغالگر صدق نمی کند . عقب‌نشینی معمولاً زمانی رخ می‌دهد که با قدرتی تقریبا متشکل،  دارای ساختار نرمال نه عشیره ای یا کاست مذهبی ، فرقه ای ....  روبه‌رو باشیم.
ساختار نرمال،  منظور آنگونه ساختاری است که یک قدرت حاکم کمترین خرد برای بقای خود در آستانه سقوط را بکار گیرد تا هم برای خود و هم برای مدعیان جدید کمترین هزینه داشته باشد . ج.ا با ساختار «خیمه‌ای» هیئتی/,فرقه ای خود چنین نیست . هنگامی که دکل عمودی خیمه بزرگ شکسته شود، کل سازه فرو می‌ریزد. 
در چنین سیستمی دیگر چیزی به نام عقب‌نشینی وجود ندارد؛ آنچه رخ می‌دهد یا فروپاشی مطلق است یا تسلیم مطلق.
۲. سرکوب خشن و کشتار؟
باید گفت که ما مدت‌هاست با آن مواجه هستیم. ج.ا پیش‌تر تجربه کشتار را به اشکال مختلف به نمایش گذاشته است. 
▪️کشتار کودتایی
 کشتارِ کودتایی،  شاید آلترناتیوی باشد که رژیم حاکم بدان فکر می کند تا به گمان خود، بتواند از این ابر بحران عبور کند. در اینجا ورود مستقیم ارتش منظم و یا سپاه پاسدار با تجهیزات سنگین در خیابان مورد توجه است .  در واقع کودتای نطامی علیه مردم ، که با ورود مستقیم تانک و مسلسل در خیابان‌ها امکانپذیر می گردد
🔸 خطری که شاهزاده به‌طور مشخص، با نام بردن از احتمال استفاده از ارتش مطرح کرده است، شاید از همین نگرانی سرچشمه می‌گیرد. حتی می‌توان گمانه‌زنی کرد که او به اطلاعاتی دست یافته که نشان می‌دهد رژیم ممکن است چنین مسیری را انتخاب کند؛ چرا که جمعیت میلیونی را تنها با یک ارتش منظمِ کودتایی می‌توان هدف قرار داد، و پیامد آن می‌تواند فاجعه‌بار باشد. خاموشی برق مسیر تظاهرات های خیابانی،  من را بیشتر به این آماده سازی ورود ارتش  توجه میدهد . 
 

▪️چه باید کرد 
آلترناتیو سوم: حمله پیش‌دستانه مردم برای تصرف مراکز تصمیم‌گیری و آمادگی برای مقاومت مسلحانه.
🔸 اینجاست که نقش شاهزاده به‌غایت دشوار می‌شود، زیرا عواقب چنین مسیری قابل پیش‌بینی نیست.
▪️وظایف آپوزیسیون 
همه نیروهای اپوزیسیون باید اختلافات را کنار بگذارند. چاره‌ای جز همکاری وجود ندارد.
در شرایط کنونی، بدون هیچ اما و اگر، باید از شاهزاده به‌طور رسمی حمایت کرد؛ نه الزاماً به‌عنوان رهبر نهایی، بلکه به‌عنوان نماینده‌ای مشترک که بتواند صدای یک اپوزیسیون متحد از همه طیف‌ها را به جهان منتقل کند.
هدف روشن است: افزایش امکان تأثیرگذاری بر ترامپ تا متقاعد شود که یک اپوزیسیون متحد خواهان آن است که او در برابر خون‌خواران حاکم بایستد و اجازه قتل‌عام مردم را ندهد.
واقعیت این است که امروز، برای رساندن صدایی مؤثر در این سطح، جز پهلوی امکان دیگری در اختیار نداریم.
مردم را نجات دهید

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

هوشنگ اسدی

تصویر

تصویر

تصویر

توجه داشته باشید کامنت‌هایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!