دولت مدارانی بر آمده از دل این دولت سرکوب که از نظر آقای نگهدار توان گذار مسالمت آمیز دارند!!

1- آقای پورمندی ادّعا کرده است که شاهزاده رضا پهلوی، شخصی «کم تجربه» است. این حرف یعنی اینکه آقای پورمندی و أمثال او، معدن بی نهایت وسیع از «تجربه های پخته و اندیشیده شده» هستند. محصول ادّعای مزخرف و بی اساس آقای پورمندی – نکبتکاری عصر چریکی او فعلا بماند - حسب نیم قرن مشقنویسیها و هارت و پورتهای بی پایه اش در شبکه های اجتماعی و مطبوعات همین بس که تمام عمرش تا همین الان که ملاحظه میفرمایید به علمگردانی برای اصلاح طلبان حکومتی مختوم شده است. یعنی اصلاح طلبانی که ادّعای «حقیقت ازلی -ابدی» را دارند. آقای پورمندی آن شهامت را ندارد تا با رادمنشی به همگان اعلام کند که مشاور مستقیم حکومت گیوتینداران فقاهتی است. کسی که هنوز نمیتواند تمییز و تشخیص دهد که «حقیقت» را چگونه میتوان اصلاح کرد، نیک است اگر «خردلی» از تجربه، فهم دارد، توضیح دهد که چگونه میتوان «حقیقت الهی» را اصلاح کرد؟. این گوی و این میدان.
2- آقای پورمندی هر ارگان خبری را که مطابق نیّات و مقاصد و سبک و سیاقش نباشد، حسب یک عمر دروغگویی و دروغزیستی که از عصر چریکبازی تا امرزو برای تسخیر قدرت مطلق و جاه طلبی سرسام آورش به تن خویش خرید، تصوّر میکند که هر ارگان خبری، «امپراطوری دروغ» است و از نظر ایشون و أمثال ایشون، «امپراطوری راستگویی» فقط دم و دستگاه حکومت فقاهتی و اصلاح طلبان حکومتی هستند. ایشون حتّا ارگانهای خبری همعقیده و همسخن خودش را در کنار امپراطوریهای «دروغ» میگذارد و بر این عقیده قاطع هستند که منبع و ماخذ اعلام حقیقت، همانا سلسله خلقای الله هستند با تمام أعوان و انصارشان. دروغ در مغز و ایدئولوژی مخرّب آقای پورمندی، گزاره ای منطقی نیست؛ بلکه مقوله ای اخلاقیست که طبق آن معنایش میشود، هر کس با من و اصلاح طلبان رفقای مفتخر به برادر شده به نام «فرّخ نگهدار و فانی یزدی و امثالهم» نیست؛ صد در صد، علیه من و ما است و تابع امپراطوری دروغ!. خوش بود گر محک تجربه آید به میان ...... تا سیه رویی شود هر که در او، غِش باشد. کاش آقای پورمندی که اینقدر اهل راستی آزمایی هست، لطف میکردند و در باره میزان دروغهایی که تمام عمرش از عصر چریکبازی به نام پرولتاریا و مبارزه طبقاتی شایع و رایج کرده، دو خط حرف انتقادی حساب مینوشت تا مردم به ادّعاهای اتهامی او، اعتقادی؛ ولو سطحی بیاورند. این گوی و این میدان.
3- آقای پورمندی ادّعا کرده اند که شاهزاده رضا پهلوی، «گز نکرده، پاره کرده است». به ایشان باید گفت که «کل اگر طبیب بودی، سر خود دوا نمودی». شمایی که ادّعای «صاحب اندیشه و اقیانوس اقیانوس تجربه های خارق العاده پُرمایه اندیشیده شده» دارید، در فاصله نیم قرن، کدام رفتار و گفتار و عملتان، «گز کرده» بود که الان ادّعا داشته باشید، «افراد بی تجربه» باید قبل از اقدام به هر کاری، حتما محاسبه تمام جوانب را بکنند و گرنه همچون جنابعالی با شصت سال مبارزه شبانه روزی در عرصه بسیار مزخرف شده سیاست وطنی، همچنان با آخرین نفسهایتان سُرنا را از سر گشادش مینوازید و و فقط در کنار گیوتینداران فقاهتی و اطلاح طلبان مکّارش می ایستید و به این توهّم به شدّت خانمانسوز مبتلایید که مثلا شعور تمیز و تشخیص آن را دارید که بفهمید چگونه و چطور باید «گز کرد» و سپس پاره کرد چلواری قدرت را. شمایی که اینقدر مَزَنه دستتان است، آیا میتوانید توضیح دهید که چرا نیم قرن سیطره حکومت فقاهتی را نتوانستید گز کنید و پارچه بی مقدر جاه طلبیهای سرسام آور و نفرت کمپلکسی خودتان را پاره کنید؟.
4- دست آخر بر یک نکته تاکید کنم. قبلا هم در سایت ایران امروز در دوران جنبش مهسا به شما بارها گفتم که وقتی میخواهید حرف بزنید، ششدانگ حواستان را جمع کنید که تف سر بالا نیندازید. گفتم وقتی میخواهید موضع بگیرید باید دو نکته مهم را مدام در پیش چشم خودتان داشته باشید تا بفهمید که چه باید گفت و چگونه باید نوشت. گفتم یکی حرف «خلخالی» را باید در نظر داشته باشید که گفت: «آخوندها، هزار سال حکومت خواهند کرد» و دیگر اینکه گفتم «سیّد علی خامنه ای» علنا گفت که: «به میمنت توفیقات الهی، جمهوری اسلامی ایران، قرنهای قرن دوام خواهد آورد». من تاکید مبرم کردم که حواستان را به این دو جمله باید خوب جلب کنید و بر روی میز تحریرتان بگذارید آنها را تا بدانید و بفهمید که چگونه باید مبارزه کرد و فقط از روی بخار معده مصدر زر زیادی زدن نشد.
5- در پایان بگویم که یک فرد فسیل شده ای به نام «شهریار آهی»، در علم سیاست مزخرف شده وطنی، نه سر پیاز است، نه ته پیاز است نه حتّا پوسته پیاز. صحبتهای ایشون که برخاسته از ذهنیّت محافظه کارانه و پوسیده و مصلحتی و در پسزمینه اش «جاه طلبی» ریشه گرفته اند، دورانشان برای همیشه و ابد سپری شده است. سیاست امروز و فردای ایران بر بُنمایه های «جوانی و جستجو و دلاوریهای ماجراجویانه در آینده های مجهول و روبرو» ریخته و تمام پیرپاتولها به کنار گذاشته خواهند شد. همین که دور و بر شاهزاده رضا پهلوی، چنین پیر پاتولهای فرسوده و جاه طلبی وجود ندارند، خودش نشانه های عالی از آینده با شکوه ایران است.
شاد زیید و دیر زیید!
فرامرز حیدریان

این حکومت به هر طریق که شده است باید تا قبل از بیست و دوم بهمن ماه همین سال جاری، سرنگون و متلاشی شود و عاملان کشتار نیز بازداشت شوند و در دادگاهی عمومی محاکمه شوند. من شخصا به ریختن خون آنها اعتقادی ندارم؛ زیرا خونشان، زمین را آلوده و مسموم و به شدّت کثیف خواهد کرد. به جای مردم ایران و آنانی که قربانی داده اند، قضاوت نیز نمیکنم. چیزی که برای من اهمیّت دارم، فققط نابودی حکومت فقاهتی و برچیدن بساط اسلامیّت؛ آنهم از نوع شیعه گری کینه توز در ایران است. روز سقوط حکومت فقاهتی باید روز منسوخیّت و متلاشی شدن اسلامیّت باشد و دقیقا به سان همان روزی شود که مردم اسپانیا در بیرون راندن اسلامیّت از میهنشان هر ساله جشن میگیرند. در ایران پس از سقوط و متلاشی کردن حکومت فقاهتی باید شبانه روز به رقص و پایکوبی و شادخواری همّت کرد تا بتوان زخمهایی را نم نم التیام داد که در فاصله نیم قرن در تحت سیطره حاکمان گیوتینی الله متعفّن و کریه منظر و جبّار اقتلویی به داغان کردن یکی از کهنسالترین و دارندگان ژرفمایه ترین فرهنگ و تاریخ مردم جهان مختوم شد.
من دلیلی نمیبینم که بخواهم به ترّهاتگویی حقیرانی مثل «تگهدارها» بپردازم؛ زیرا اینها مردگان پوسیده ای هستند که تمام وجودشان از روز اول با خیانت و رذالت و بی وجدانی شکل گرفت تا توی گور که در چند قدمی آنهاست. اینگونه رکابداران حکومت فقاهتی که سبکبالان ساحلها هستند و سلول به سلول وجودشان از عقده های جاه طلبی و خودنمایی انباشته شده اند، خوشبختانه هیچ جایی در قلب و حافظه مردم ایران ندارند. همینطور آنهایی که به اینگونه بی وجدانان بهایی میدهند و میدانی. تاریخ فرهنگ ایران، حقگزار است و دادورز.
در آخر تاکید کنم که تا میتوان باید در اجتماعات خارج از کشور شرکت کرد و با فریاد از ته دل خواست که بساط حکومت فقاهتی برچیده شود. مردم جهان باید به فریاد این ملّت برسند و ما وظیفه داریم در این کار، بیشترین تلاشها را بکنیم.

شاد زی و دیر زی!
فرامرز حیدریان

فردا روز که ایران آزاد شد اگر مقاله این بچه پررو را جلویش بگذارید میدانید چه جوابی خواهد داد؟ خواهد گفت: شما دیگه چه جور آدمهایی هستید؟ همه تلاش من برای پرهیز از خشونت و کشته نشدن مردم در ابعاد هزار هزار بود! من نیت خیر داشتم.
پاسخ این است: بچه پرو، سابقا چریک، مگر زمانی که تو سیانور زیر دهنت گذاشته بودی اگر کسی به تو نصیحت میکرد که خشونت را بگذار کنار به حرفش گوش میکردی؟ تازه آن زمان کار تو به ناحق بود که خودت هم بارها اعتراف کردی که حرکت مسلحانه کاری بغایت نابخردانه بود. امروز اما کار گذار از این رژیم را نابخردانه نمیدانی. اما وسیله خشونت را رژیم به مردم تحمیل کرد. مگر مردم مسلمت آمیز به خیابان نیامدند؟ تو اگر به آن جوانی که به خیابان رفت بگویی کشته میشوی نرو.. آن جوان به حرف تو می می کند؟ آن جوان آگاهانه با قبول ریسک مرگ به خیابان رفت و نیازی به دلسوزی تو نداشت. تو اما با این دلسوزی ها و آواز خروس بی موقع ات فقط داری خاک به چشم مردم می پاشی. برو همان گریه ات را برای حسن نصرالله سر بده که به اندازه مادر برایت عزیز بود و برایش گریستی. آقای محققی بدرستی اشاره کرد که اشاره ای نکردی که این رژیم بود که کشتار کرد و شاهزاده را مسئول دانستی. مسئول کشته شدن مردم اول خود مردمی بودند که با آگاهی از خطر به استقبال مرگ آگاهانه رفتند و دوم خامنه ای و سرکوبگرانش که مردم را کشتند. این وظیفه شاهزاده بود که فرمان بدهد مردم برای احقاق حق شان به خیابان ها بریزند و قدرت را تسخیر کنند. یا خیال میکنی خامنه ای با روبوسی این قدرت را به نوریزاد و نرگس محمدی یا جنابعالی تقدیم خواهد کرد؟
فرخ نگهدار یک رسوای تاریخ معاصر است. متاسفانه نامش در میان نیروهای چپ عکس العمل می آفریند. حتا من هم نمیتوانم خودم را نگه دارم و پاسخی ندهم.
پس از سرنگونی رژیم بسیاری از ما در سالهای آینده در گمنامی خواهیم مرد. اما در آخرین لحظات با خودمان چند چند هستیم؟ کدام مان شایسته ایم که بگوییم شایسته دسته گلی بر مزارمان هستیم که اگر هم اشتباهی هولناک کردیم سالها در جبرانش کوشیدیم. فرخ نگهدار اما جایی در کنار مریم رجوی، مسعود رجوی و غلامحسین ساعدی بیشتر نخواهد یافت.