از مجید شریف واقفی تا مجید رضا رهنورد راهی طولانی طی شد!

صدها هزار در جنگ کشته شدند، ملیونها بی خانمان شدند، فساد هیئت حاکمه جمهوری اسلامی هستی و نیستی یک ملت را غارت کرد، هزار هزار در خیابان ها و حتی کوچه های بن بست به رگبار و تک تیر و تیر خلاص بسته شدند، فساد عجیب و غریب و سبعیت آخوند شیعهِ حکومتگر و اسلام سیاسی عالم گیر شد، کارگران و زحمت کشان ایرانی به گرسنگی و فقر مطلق کشانده شدند تا قهرمان های دیروز به ضد قهرمان تبدیل شوند و نسل بسیار جهاندیده تر و جهان شناس(۱) تر از نسل ۵۷ قهرمانان خود را به نمایش بگذارد!
دیروز وقتی روزنامه شرق از فقر کارگران نوشت و از سقوط ارزش واقعی در آمد کارگران ظرف ده سال از حدود ۱۵۰ دلار به ۶۶ دلار در ماه نوشت، اشک ازچشمانم جاری شد! باور نمی کردم چنین باشد، چگونه می شود با روزی و دو دلار و چند سنت زندگی کرد؟ چرا  دوستان چپ و مدعی پرچم داری و دفاع از ز حمت کشان سکوت کرده اند؟ کارگری که ده سال پییش هم زندگی نداشت، گرسنه و درمانده بود با حقوق ماهیانه ۶۶ دلار مگر می تواند ساکت بماند؟ با چنین دستمزدی مگر امکانی برای زندگی و زیست شرافتمندانه هست؟ او که آوازه سهم ۲۰ درصدی کارگران را در سود کارخانه ها پیش از ۵۷ شنیده است طبیعی است به گذشته چشم بدوزد.
ایا در اسلام رسم براین است که تنها ملایان و فرزندان و بستگانشان سیر باشند و بقیه مردمان گرسنه؟ ایات به غلط عظام که گوشه موی سرزنان دادشان را به هوا میفرستد، گرسنگی و مرگ تدریجی یک ملت برایشان بی اهمیت است؟ دهها هزار کشته شده در خیابان های تهران به اندازه مرگ حبیب ابن مظاهر در کربلای قرن هفتم اهمیت ندارد؟ 
نشستن در خارج از کشور و بدگوئی از این و ان نه عملی سیاسی است و در این شرایط خاص نه در خدمت جمهوری و نه مردم ایران! اگر شبانه روز از بدی های دوران پهلوی ها گفته شود، هرگز نمی توان گوی سبقت را صدا و سیمای اسلامی ایران ربود! دهها فرستنده و گوینده و خطیب و روضه خوان و دانشمند! و فیلسوف! اسلامی از این بدگوئی ها طی ۴۷ سال چه دست اوردی داشته اند؟ چه می توانید به آن بیفزائید؟ اثراتش را هم که می بینید! دختران دانشگاهی دنبال نام "فرح" هستند و پسران دنبال "آریا مهر"و آن پرچم شیر و خورشیدرا برمی افرازند و این یکی را به اتش می کشند! نگاه کنید و عبرت بگیرید! هیچ کس سرود ای ایران را در ۴۷ سال گذشته آموزش نداده است! همه میخوانند! ۴۷ سال است سرود جمهوری اسلامی را در مدارس آموزش داده اند، صدا و سیما تکرار می کند! کسی نمیخواند! 
چرا به اعمال و رفتارهای خود نمی اندیشند! وقتی گروه های جمهوری خواه شبانه روز از پهلوی ها هم آواز با حاکمان ایران اشغالی بد می گویند، وقتی همانند نظام اسلامی به جای نگاه به فلاکت ایرانیان و همدردی با آنها متوجه غزه و اسرائیلند، وقتی بیشترین موضع گیری هایشان شبیه فقهای حاکم است، وقتی نمی فهمند به گرسنگی و گدائی کشاندن نیمی از جامعه یعنی چه ؟چرا برایشان سخت است که اقبال عمومی به پهلوی ها  را هضم کنند؟  
شما جمهوری خواهان چه کرده اید که در انتظار همراهی مردمان نشسته اید؟ دشنام و بد گوئی و لجن پراکنی علیه پادشاهی خواهان که عملی سیاسی نیست؟ جامعه فلاکت زده و گرسنه و درمانده و به خون تپیده را که نمی توان با دشنام به پهلوی ها به طرف خود کشاند! نگاه کنید به کارنامه اتان! نگاه کنید به نوشته هایتان، کدام راه حل برای رهائی از این شرایط وخیم اقتصادی در آن هست؟ می شود باحکومت شمخانی ها و قالی باف ها  و مؤتلفه و صدها کاظم صدیقی راهی برای رهائی از فقر و گرسنگی یافت؟ در کارنامه شما مبارزه با انگلهای خون آشام حی و حاضر و زنده حاکم بیشتردیده می شود؟ یا همراهی با حکومت اسلامی در بدگوئی از شاهان مرده؟
دوران مجیدشریف واقفی ها سالهاست به انتها رسیده است، زمانه، زمانه مجیدرضا رهنوردهاست! دوران آیه و حدیث و امثالش که بوسیله ان مردمان و توده های مذهبی را به اطاعت و تسلیم میخواندند به پایان خود نزدیک شده است! مجید شریف واقفی ها قهرمانان روزهای دیگری بودند و امروز روز دیگریست! آن اندیشه ها در آرامگاه تاریخ مدفون شده اند و بجای آن صدها هزار ، ملیون ها مجید رضا رهنورد در خیابان ها، در دانشگاه ها جولان میدهند و اندیشه خویش می پراکنند!
باور ندارید نگاهی بیندازید به آنچه مجید رضا در سحرگاه ۲۱ آذر ۱۴۰۱ پای چوبه دار  گفت و ایران را تسخیر کرد! به فرهنگ اعتراض تبدیل شد، سخنانی که خط بطلان کشید بر اموزشهای هزار ساله فقها!
دوست ندارم گریه کنید! دوست ندارم نماز بخوانید! دوست ندارم قران بخونید! 
انعکاس آنچه را مجید رضا گفت و فراگیری آن را در رقص و پایکوبی و قران و نماز نخواندن نزدیک ۷۰۰۰ مراسم چهلم که می گویند بر گزارشده دیدیم!
(۱) به باور من با دسترسی به اینترنت هر بچه مدرسه ای بیش از مردان سال ۵۷ با جهان آشناست.