ورود کشورهای عربی خلیج فارس به جنگ خواسته کیست؟

دروود بر آقای فرّخی گرامی،
تحشیه ای اضافی!

مردمان، آنگاه که از «دیگری» سخن میگویند، در حقیقت از حدود فهم خویش پرده برمی‌دارند. مسئله نه در «اعراب» است و نه در «ایرانیان»؛ مسئله در ناتوانی ما برای درک پیچیدگی تاریخی و درهمتنیدگی سرنوشتهاست. ایران، تنها یک جغرافیا نیست؛ بلکه لایه‌هایی از زمان است که در هم تنیده‌اند. همانگونه که جهان عرب نیز صرفاً مجموعه‌ای از کشورها نیست؛ بلکه تجلّی تجربه‌ای دیرپا از زیستن، سنت، و تداوم فرهنگی است. آنکس که یکی را بدون دیگری میفهمد، در حقیقت هیچکدام را نفهمیده است. در تاریخ، دشمنیها اغلب ساخته‌ روایتها بوده‌اند، نه ضرورتهای ذاتی. آنچه امروز به‌عنوان خصومت عرضه میشود، بسیاری اوقات بازتاب ترسها، ایدئولوژیها و احتیاج به تعریف «خود» در برابر «دیگری» است. اما حقیقت، در مرزها سکونت ندارد. جنگ، پیش از آنکه در میدانها رخ دهد، در ذهنها شکل میگیرد؛ در جایی که انسان، به جای فهم، به ایمان کور پناه میبرد. ایمانهایی که از دل ایدئولوژیها برمیخیزند، اغلب خودشان را به ‌صورت «بدیهیات» عرضه میکنند، بی‌ آنکه تاب پرسش داشته باشند. سخن گفتن از «توطئه» یا «همپیمانی»، اگر از دل فهمی ژرف برنیاید، صرفاً جا به جایی واژگان است، نه کشف حقیقت. تاریخ، نه به سادگیِ دوستیهای مطلق است و نه دشمنیهای ابدی؛ بلکه شبکه‌ای از منافع، ترسها، امیدها و سوء‌تفاهمهاست.
مردمان ایران با اعراب، هیچ مشکلی ندارند. مشکل فقط آنانی دارند که نه ایران و تاریخ و فرهنگش را میشناسند. نه اعراب و زبان عربی و نقش مناسبات ایران و اعراب را در پروسه تاریخ چند هزار ساله. اعراب کشورهای خلیج فارس به هیچ جنگی متمایل نیستند به دلیل روحیه و سنّتهای کهنی که داشته اند و همچنان طبق آنها تا امروز زیسته اند. در این جنگ، حضور برخی از کشورهای ناتو، محتمل است، امّا قطعی نیست؛ زیرا آمریکا و اسرائیل، مایل نیستند که به اروپائیان مماشات کن و فضول و آخوند پرست، امتیاز بدهند. بنابر این، صحبتهای شما، پرتگویی هستند و با واقعیّتهای جاری هیچ سنخیّتی ندارند. کلّ حرف شما از مبتلا بودن به «تئوری توهمی توطئه» ریشه میگیرد . شما هنوز متوجّه نشده اید که «کشور اسرائیل و یهودیان جهان» از بزرگترین همپیمانان تاریخی و فرهنگی ایرانیان هستند؛ نه دشمن ایران و ایرانیان. شما هنوز در همان جبهه ای ایستاده اید که آخوندها و چپهای ایدئولوژیکی ایستاده اند و اسرائیل و یهودیان را خاصم می انگارید. باعث تاسفه. تا همین جا بسه.
شاد زی و دیر زی!
فرامرز حیدریان