تولد استبداد در آغوش مادر/ پادکست دوم

پارادوکس مادری: میان پیوند همزیستانه و همدستی با پدرسالاری
در زبان روزمرهٔ ایرانی، «قربانت بروم» صرفاً یک تعارف نیست، بلکه فرمول فشردهٔ یک اقتصاد روانی است که در آن مرزهای «من» و «دیگری» به نفع یک وحدت عاطفی عمیق، منحل می‌شود. این عبارت، که اغلب از زبان مادر خطاب به فرزند شنیده می‌شود، دروازه‌ای است به سوی درک یک پیوند بنیادین که روان‌کاوی آن را «همزیستی» (Symbiosis) می‌نامد؛ وضعیتی که در آن مادر و کودک نه به عنوان دو فرد مجزا، بلکه به مثابه یک «واحد ذوب‌شده» (symbiotic mother-child dyad) عمل می‌کنند.
عبدالرضا اژدری

روان‌درمانگر (روان‌شناس ارشد)
روان‌کاو (عضو IPA – DPV – DGPT)

روان‌درمانی تحلیلی کودکان و نوجوانان