امسال در حالی به استقبال روز جهانی کارگر میرویم که طبقه کارگر در ایران زیر فشار بیسابقهای از فقر، تورم، بیحقوقی و سرکوب قرار دارد. این وضعیت نه تصادفی، بلکه نتیجه مستقیم سیاستهای اقتصادی و سیاسی حاکمیتی است که بقای خود را بر استثمار نیروی کار و سرکوب هر صدای اعتراضی بنا کرده است. در این میان، زنان کارگر در خط مقدم این بیعدالتی ایستادهاند. آنان نه تنها از حقوق برابر با مردان برخوردار نیستند، بلکه با تبعیضی چندلایه مواجهاند: دستمزدهای پایینتر، نبود امنیت شغلی، فقدان امکانات اولیه در محیط کار، و نادیدهگرفتن ابتداییترین نیازهایشان.از جمله نبود لباس و تجهیزات ایمنی متناسب با زنان، محرومیت ازمرخصی کافی زایمان، و فقدان مهد کودکهای در دسترس، تنها بخشی از این تبعیض ساختاری است. زنان سرپرست خانوار، که ستونهای خاموش اقتصاد فروپاشیده جامعهاند، بیش از همه تحت فشار قرار دارند. تورم افسارگسیخته و پیامدهای جنگ و تنشهای سیاسی، زندگی کارگران و تهیدستان را به مرز فروپاشی کشانده است. در این میان، زنانی که از پیش نیز از حقوق برابر محروم بودهاند، بیشترین هزینه را میپردازند. فقر، بیثباتی و ناامنی، چهره روزمره زندگی آنان شده است. حاکمیت، بهجای پاسخگویی به این بحرانها، راه سرکوب را برگزیده است. سرکوب تظاهرات مسالمتآمیز در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ماه، تنها نمونهای از برخورد خشونت بار با مردمی است که خواهان ابتداییترین حقوق خود بودند. امروز نیز زندان، شکنجه و اعدام ابزارهای اصلی حفظ این وضعیتاند. خشونت علیه زندانیان سیاسی، و به ویژه زنان، به سطحی هولناک رسیده است. در چنین شرایطی، هرگونه مداخله نظامی خارجی یا تشدید تنشهای جنگی، نه در راستای آزادی مردم، بلکه در خدمت تثبیت فضای سرکوب وامنیتیسازی جامعه است. این جنگها، جنگ مردم نیستند؛ بلکه نزاع قدرتهایی است که هزینه آن را کارگران و فرودستان میپردازند. دربرابر این وضعیت، تنها راه، تشکل یابی مستقل کارگران واتحاد آنان با سایر نیروهای اجتماعی و مدنی است. هرچند سرکوب سازمانیافته، امکان فعالیت علنی را محدود کرده، اما تجربه نشان داده است که بدون سازمانیابی و همبستگی، هیچ تغییر پایداری ممکن نیست. روز جهانی کارگر، روز اعتراض است؛ روز یادآوری این حقیقت که بدون نیروی کار، هیچ جامعهای پا برجا نمیماند، و بدون عدالت اجتماعی، هیچ نظمی مشروع نیست.
زنده باد همبستگی کارگران، زنده باد مبارزه زنان کارگر، زنده باد زن، زندگی، آزادی
صدای زنان سوسیال دمکرات ایران
www.wepaw.org سایت ما :
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!