جامعه‌ای که هنوز دنبال منجی می‌گردد، چگونه می‌خواهد به دموکراسی برسد؟

آقای مرادی مینویسد: این دیگر صرفاً دفاع از پهلوی نیست، بلکه دفاع آشکار از اصل سرکوب سیاسی است. در واقع ایشان ناخواسته نشان می‌دهد نگرانی درباره بازتولید فرهنگ حذف و اقتدارگرایی، یک توهم یا اغراق نبوده است.
من ضمنا نوشتم که خلاص کردن تروریست ها از زندان و دادن فضای سیاسی به آنها توسط شاه ساده لوحانه بود. آن مار و عقرب هایی که از هلفدونی بیرون آمدند نیشی به ملت زدند که هشت میلیون آوره و جنگ و بدبختی نصیب شان شد. سخن شما پیرامون سرکوب نه تنها توهم نبود و اغراق نبود.. بلکه خیلی هم کم اغراق کردید. کلا نگاه ساده لوحان به آزادی سیاسی کار احمق هاست. چنانچه اکثریت ملتی مثل ملت ایران در سال 1299 که رضاخان کودتا کرد را بهش دمکراسی میدادید آخوندها حکومت ولایت فقیه شان را سر کار می آوردند. اگر این سخن مرا رد کنید نشان از این است که نه تاریخ معاصر تان را میدانید و نه اصلا سیاست و سیاستمداری میدانید چیست. در مقابل کسانی که احترامی برای دمکراسی قائل نیستند نباید متوسل به دمکراسی شد چون میبازید. اگر مردم ایران در سال 1299 قرار بود در یک رفراندم شرکت کنند مطمئنا آخوندها حکومتی را که حق نایب امان زمان میدانست از آن خود میکردند. رضاخان باید احمق میبود که به چنین دمکراسی میدان میداد. باید سرکوب میکرد. شاه باید اهل سیاهکل را سرکوب میکرد. شاه باید کسانی که میگفتند شاه باید سلطنت کند نه حکومت باید سرکوب میکرد چرا که در 12 سال پس از سقوط رضاشاه ایران دمکراسی بود و سه بار آخوند چپی قصد جانش را کردند و گلوله در بدنش نشاندند. شاه باید خیلی ابله و احمق باشد که به چنین جامعه ای آزادی سیاسی بدهد. باید سرکوب میکرد. باید دست ساواک را بازتر میداشت تا جامعه را از صدمه زدن به خودش مصون دارد. جامعه سال 57 مثل نوزاد تازه متولد شده که ناخن های تیزی هم دارد و اختیار انگشتان و دستانش را ندارد اگر به دستش دستکش نرم نکنید صورت خود را زخمی می کند. کاری که ایرانی کودک در سال 57 کرد و صورت خود را به دست خود خراشید. تازه امروز برخی مانند آقای مرادی هنوز دارند صورت شان را میخراشند در حالی که نسل تازه با بزرگداشت ساواک متوجه شده که منافعش کجاست و میزند توی دهن مخالفان ساواک. شاهزاده هدف مرا از 47 سال پیش دارد پیش میبرد وآن تشکیل مجلس موسسان برای تعیین قانون اساسی و نیز رفراندم تعیین نوع رژیم. ترس امثال آقای مرادی از همین است که میدانند ملت ایران بخاطر نوستالژی بسیار زیبایی که از ده سال آخر محمدرضاشاه دارند نظام ایران ساز پهلوی را دوباره روی کار خواهند آورد. من مطمئنم که شاهزاده نه اهل دیکتاتوری است و نه ملت ایران که هیولای جمهوری اسلامی را سرنگون کرده اند اهل سواری دادن به دیکتاتور جماعت. این یک حرف منطقی است که نباید مشکلی برای آقای مرادی ایجاد کند. و اگر آقای مرادی به این پارادایم ایراد دارد ریگی به کفش دارد و بس! و ما ایستاده ایم که مردم به صندوق های رفراندوم و انتخاب نماینده برای مجلس موسسان دست پیدا کنند. 57تی ها عقده میشود برایشان. این بزرگی و مردانگی را ندارند که بپذیرند که گند زده اند. مثل بقیه ما بزرگ ها و مردها.. مثل محسن کردی اسلحه بدست 57تی، مثل محققی چریک سیانور زیر زبان و مثل کیاننوش توکلی چریک مسلح زمان شاه و بقیه رفقا. انسان ها در طول تاریخ شان بارها زمین خورده اند مهم این است که درایت کافی برای درک اشتباهات شان داشته باشند و اسیر تابوها نباشند. این که یک تاریخ چریکی پشت سرت باشد و بتوانی به خودت تا دم مرگ ببالی اما اینقدر وجود و انسانیت داشته باشی که منیت خود را کنار بگذاری و بگویی که مهم نیست راهم اشتباه بود یا درست.. مهم این است که امروز از وسیله ای بنام رضاپهلوی باید استفاده کنم. فردا هم تبلیغ کنم که مردم به نظام جمهوری رای بدهند و نظام سلطنتی را به زباله دان تاریخ بفرستند. اگر کسی به این راضی نیست ریگی به کفش دارد و باید به دیده شک و تردید در او نگریست. اگر مسعود رجوی جای شاهزاده در دل مردم جای داشت هرچند از ریختش تنم کهیر میزنه اما از او حمایت میکردم. من همینجا که مدتی مجاهدین را زیر بار انتقاد گرفته بودند گفتم اگر مجاهدین سال 67 که در فروغ جاویدان به تهران رسیده بودند ما امروز کالکسکه مسعود و مریم را در خیابان های تهران گلباران میکردیم. رضا پهلوی شاه نشد؟ خب نشود. مگر من به سیاست آمده ام و عمری تلف کرده ام که شاهزاده شاه شود؟ که چی بشه؟ اگر همین را مسعود رجوی فراهم کند حتما از او حمایت میکنم. اما سیاست های بلاهت آمیز مسعود رجوی تخم کینه و نفرت در دل ایرانیان ایجاد کرده و برای همین هم بارها گفته ام که هرکس دم خروس اتحاد با مجاهدین از زیر بغلش بیرون بزند مردم از او متنفر خواهند شد و آن حرکت به زمین خواهد خورد. لذا.. فعلا تا اطلاع ثانوی شاهزاده محبوب مردم و پیشتاز است. فردا شما بجای این 600 نفر و آن دویست نفر مطرب که سر قبر ساعدی دف زدند چند صد هزار نفر ایرانی - نه کولی های رومانی و روس- به حمایت از فرخ نگهدار بیرون بکشید که بزند روی دست هواداران شاهزاده آن گاه من اینجا خواهم نوشت که نگهدار یا رجوی یا هرکس دیگری همسنگ شاهزاده است و چون مورد اقبال مردم است و کف خیابان نیرو دارد احترام به رای مردم ایجاب می کند که یک اتحاد با این جریان صورت بگیرد. فعلا این قضیه نشده و این عین بلاهت است که شاهزاده با اتحاد با آن 600 نفر و یا مسعود رجوی اعتبار خود را به صفر برساند.
در مورد سرکوب.. اگر به جان شاهزاده و یا پادشاه ایران آینده یا رئیس جمهور آینده ایران نیرویی سوء قصد کند باید سرکوب شود چرا که به رای مردم و دمکراسی احترام نگذاشته. لذا.. دمکرات هستم اما ساده لوح نیستم آقای مرادی. هرگاه به دمکراسی احترام گذاشتید باید توقع داشته باشید سرکوب نشوید. من هم اگر احترام گذاشتم نباید سرکوب شوم. اما همانطور که گفته شد.. من در حسن نیت شما تردید دارم. تردید و شک که نه... مطمئنم که بدخواه شاهزاده هستید و ادعای دمکراسی تان هم یک تاکتیک موقت و حرفهای قشنگ تان هم پیشکش خودتان. ما از پشت کوه نیامده ایم. برو این دام جای دگر نه.

مقاله اقای اسماعیل مرادی بیشتر خالی کردن عقده است تا پرداختن به مقاله آقای محققی. من هم مقاله آقای محققی را نخوانده بودم نه به دلیلی شبیه آقای مرادی بلکه به همان دلیلی که بیانیه های شاهزاده را هم نمیخوانم. همچنین مقاله های کسانی که مثل آقای محققی در امر سیاست با من فاصله ای ندارند یا فاصله اندکی دارند - البته از نظر من- امروز اما با دیدن مقاله آقای مرادی رفتم سروقت نوشته آقای محققی. دریافتم که اصلا اثری از «اتهامات» آقای مرادی در مقاله آقای محققی نیست. نوستالژیک است؟ آری! چرا نباشد؟ وقتی ایران به چنین وضعیتی گرفتار شده آیا حسرت و نوستالژیک ندارد؟ هرکس چنین دردی و چنین نوستالژی ندارد یا ایرانی نیست یا ذهنیتی دگم و جزم اندیش دارد. دین ضدیت و دشمنی با پهلوی ها دین جدیدی است که آفت آن دامن برخی حسرت به دلان قدرت امثال رجوی ها و سایر مخالفان 57تی را فرا گرفته است. با مرگ این نسل 57تی ضد پهلوی که خوشبختانه وجود نحس شان دارد کم و کمتر میشود ایران عزیز ما از این آفت در امان خواهد بود و بی بی سی دچار کمبود فرخ نگهدارها و رضا علیجانی ها خواهد شد. این نسل نحس میرود اما آیا پهلوی ها هم - چه آینده ایران پادشاهی باشد چه جمهوری- همراه 57تی ها خواهد رفت؟ همه ما فراموش خواهیم شد چه موافق و چه مخالف پهلوی. حتا تظاهر کنندگان میلونی هم فراموش خواهند شد. اما این یاد دوران درخشان پهلوی هرگز از یاد ایران نخواهد رفت و این دوران راهنمای ایران آینده خواهد بود. در آن دوران ساواک بود؟ بله بود و ما قدرش را نمی دانستیم. البته که شکنجه کردن قابل دفاع نیست و محکوم است اما بین بد ساواک که شکنجه میکرد و بدتر مخالفین شاه یعنی مجاهدو آخوند و فدایی من حاضر بودم چشم بر روی کارهای خلاف ساواک ببندم. به درک که تروریست ها شکنجه میشدند و کار احمقانه ای بود که سال 57 این دیوانه های زنجیری از زندان آزاد شدند و کار احمقانه ای بود که شاه فضای باز سیاسی داد. اگر این کارهای احمقانه نشده بود امروز ما هشت میلیون آواره نداشتیم و مثل مردم دوبی زندگی لوکس داشتیم و کلفت فیلیپینی و رفتگر پاکستانی داشتیم. دمکراسی نبود؟ به چس سگه که دمکراسی نبود. به درک که دمکراسی نبود. مگر مردمی که دارند در دوبی و قطر و کویت حال دنیا را می کنند دمکراسی دارند که آقای مرادی هی دمکراسی دمکراسی میکند؟ اگر در دوبی به همین جماعت 57تی زندگی لوکس بدهند و یک دفتر معاملات املاک در اختیارشان بگذارند - آخه کار دیگری بلد نیستند - اخ و تف خواهند کرد که دمکراسی نیست؟ دمکراسی را برای چه میخواهی؟ مگر برای رفاه و آزادی مردم نمیخواهی؟ خب مردم امارات و کویت و سنگاپور پر از رفاه هستند و دمکراسی هم ندارند. میخواهم چنین دمکراسی که خواستنش باعث نکبت جمهوری اسلامی میشود هفتاد سال سیاه نباشد.
مشکل بزرگ مخالفان شاه جزم اندیشی شان بود. حتا اگر شاه دمکراسی می آورد از نگاه آنان این دمکراسی ظاهر بزک کرده امپریالیسم بود و بازهم بمبگذاری میکردند و مبارزه مسلحانه. لذا دمکراسی و حقوق بشر را مخالف شاه نباید بر زبان بیاورد چون به آن اعتقادی نداشت.
وقتی کله ای بوی قرمه سبزی بدهد و هرچه از سازندگی ایران بگویی بگوید این رژیم یک کلام امپریالیستی و بخواهد بدون آن که نمایندگی مردم را داشته باشد سرنگونش کند جایی بجز زندان جایش نیست. یادش بخیر.. در مقابل چشمان حیرت زده من مناظره بابک زهرایی و بنیصدر را از تلویزیون میدیدم. بنیصدر 13 مشخصه برای اقتصاد ایران بر شمرد و نوبت بابک زهرایی شد که همه رشته های بنیصدر را سیفون کشید و گفت اقتصاد ایران یک مشخصه دارد و آن امپریالیستی بودن آن است. مزارع را اشتراکی کنید و کارخانه ها را بدهید دست شورای کارگران تا اقتصاد درست شود. یادم هست بنیصدر از این حرف وحشت کرد و گفت آقا شما دارید در مقابل دوربین تلویزیون و میلیونها بیننده این صحبت ها را می کنید و این حرفها از یک تلویزیون ملی میتواند به یک آشوب اجتماعی منجر شود. بابک زهرایی ها و مجاهد خلق و چریک فدایی خلق و ... اهل دمکراسی و این سوسول بازی ها نیستند و آن را بزک چهره مخوف امپریالیسم به حساب می آوردند. لذا.. برای من صحبت از دمکراسی نکنید به شما نمیاد. صحبت از دمکراسی به خدابیامرز شاه می آمد که میخواست فضای باز سیاسی بدهد و دمکراسی برای جامعه ای بیاورد که گل سرسبدهایش بابک زهرایی ها و خمینی ها که اقتصاد مال خر است بود و فرخ نگهدار ها و... آخه اینها را چه به دمکراسی و کلا اینها را چه به سیاستمداری و ادعای مدیریت کشور ایران؟ آخه بابا به شعورت، به کلاس ات، به سوادت؟ به تجربه زندگی ات؟ آخه به چی تو باید کشور را شاه دست تو میداد؟ جوانهای امروز چیزهایی می بینند که ما آن موقع نمیدیدیم. چیزهای خیلی ساده که امثال اسماعیل مرادی ها هنوز هم نمی بینند. مثلا استیل و لباس پوشیدن شاه، کلاس او، . بله .. دقیقا لباس پوشیدن افراد نشان تفکر امروزی بودن آنهاست. جوان امروز وقتی تیپ شاه را کنار مخالفانش میگذارد خیلی راحت تا ته اش را میخواند که مخالفانش چقدر واپسماند بودند. بله فقط از روی لباس پیچش مو را جوان امروز می بیند. جوان امروز از حرفی که از دهان تو در می آید تا ته ات را میخواند و تو را به گوشه ای تف میکند و پرچم ساواک را بدست میگیرد. چون جوان امروز به منافع خودش، منافع ملی می اندیشد. او اسیر جزم اندیشی و نگاه ضد امپریالیستی نیست بلکه نگاه میکند کجا شغل، رفاه و ثروت و آینده نهفته است و چون تابو ندارد بر خلاف نظر شاهزاده پیراهن مارک ساواک به تن می کند تا توی دهن امثال اسماعیل مرادی بزند. روزی که نسل 57تی بمیرد این جوانها رقص شادی و آزادی و رفاه بر گور نحس 57تی ها خواهند کرد. آینده نوش جان شان. ما نفهمیدیم که گور خود را در جوانی کندیم اما نسل جوان ایرانی بلاهت نسل ما را ندارد.
نویسنده این مطلب هم گرفتار همان ذهنیتی هستی که چپ اروپایی. این چپ هفت اکتبر و کشتار یهودیان را بیاد ندارد اما 40 سال است برای فلسطین یقه میدراند. همه شان از یک قماشند. چپ اروپایی 47 سال کشتار و کشتار 40 هزار نفره ظرف دو روز در ایران را نمی بیند اما مقابل شاهزاده با خبرنگارانش او را مامور موساد میخواند. آی کفرم در آمد وقتی این حرف را شنیدم.
حالا آقای اسماعیل مرادی هم به کاهدان زده است. آنچه من در ایران می بینم همان است که ایرج میرزا زمانی سرود:
زراعت نیست صنعت نیست ره نیست... امیدی جز به سردار سپه نیست.
یعنی جامعه ای که برای دمکراسی و مجلس انقلاب مشروطه را براه انداخته بود اصلا غمش دیگر دمکراسی نبود بلکه در به در به دنبال همان نظم پر از ظلم قاجاری میگشت و این رضاخان سردار سپه بود که امید مردم شده بود. امروز البته تفاوتش با دیروز این است که دیروزی ها از دمکراسی سر در نمی آوردند اما امروز ما میفهمیم دمکراسی چیست و به چه کار می آید. ولی وضعیت شبیه 100 سال قبل است. البته امروز شاهزاده نمیتواند سردار سپه باشد چون نیروی قزاقش را ندارد اگرنه میشد. تفاوت ما با آقای اسماعیل مرادی در این است که ما شاهزاده را ابزاری برای سرنگونی رژیم و رسیدنی به دمکراسی می بینیم اما آقای اسماعیل مرادی خواسته یا ناخواسته در راه منویات وزارت اطلاعات رژیم تلاش می کند شاهزاده و هرکس که اسم و رسمی دارد و میخواهد از ابزار شاهزاده استفاده کند که رژیم سرنگون شود سنگ بیاندازد. من نمیگویم که اسماعیل مرادی حقوق بگیر وزارت اطلاعات است اما آیا وزارت اطلاعات از این مقاله اسماعیل مرادی شاد میشود یا ناراحت میشود؟ اگر وزارت اطلاعات رژیم چنین مقالاتی را برای بقای جمهوری اسلامی مفید بداند یعنی این که اسماعیل مرادی بی جیره و مواجب دارد برای رژیم قلم میزند و این نهایت گم کردن سوراخ دعا و انحراف از راه ملت است. اسماعیل مرادی ها بخاطر کینه ورزی با شاهزاده، در صف جمهوری اسلامی ایستاده اند.
مرادی مینویسد: «شکل اصلی زمانی آغاز می‌شود که به جای توجه به نهادهای مدرن، قانون، شایسته‌سالاری و مشارکت آگاهانه مردم، دوباره نگاه‌ها به سوی تمرکز قدرت، قهرمان‌سازی و بازگشت به الگوهای ناکام گذشته می‌رود.». در اینجا هنوز کشوری از دست جمهوری اسلامی ازاد نشده او دارد سر شاهزاده را میبرد. تا زمانی که رژیم سقوط نکند آیا میتوان سخن از «شکل اصلی» کرد؟ گذشته ناکام پهلوی برای آن بود که امثال تو را از هلفدونی باز کردند و در جامعه رها کردند. مشارکت آگاهانه؟ آیا تظاهرات صدها هزار نفر ایرانی در خارج از کشور مشارکت آگاهانه نیست؟ البته که این صدها هزار نفر بر باطل هستند و یک نفر قهرمان و آگاه است آن هم اسماعیل مرادی! خوشبحال موشتبا مقوا با چنین مخالفانی. خدا شانس بده. بیچاره شاه! جامعه از گذشته درس گرفته است که پیرهن ساواک به تن می کند و میزند به دهن اسماعیل مرادی.. مشکل این است که اسماعیل مرادی ها اهل درس گرفتن از گذشته شان و گندی که در 57 ببار آوردند نیستند.
جامعه امریکا را با ایران مقایسه میکند. آقا.. آمریکا کشوری تازه تاسیس بود که ناچار بود خود را با ملت تازه تاسیس اش که از کره دیگری به کره زمین آمده بودند وفق بدهد. همچی از بهره گیری آمریکا از استعدادهایش میگوید که انگار پهلوی ها ترک ها و کردها و بلوچ ها را به دانشگاه ها راه نمیدادند. اگر حرف از تحصیل و بهره گیری از استعدادها میزنید کجا پهلوی ها جلوی استعدادهای کشور را گرفتند؟ اگر زبان فارسی در کشور رواج داشت و این مانع بهره گیری از استعدادهای کشور بود ما که ندیدیم و اگر شما دیدید از شانس گند ملت ایران بود که شاعرانی مثل فردوسی و سعدی و رودکی و حافظ داشتند که بیماری زبان فارسی را نه تنها در ایران که در دربار عثمانی و مردمان آن دیار گرفته تا هند و تاشکند را توسعه دادند فحشش را به آنها بدهید. رضاشاه و محمدرضاشاه بیچاره خود قربانی این الودگی زبانی بودند و زامبی شده بودند و بر یک زبان ملی تاکید میکردند. همه اش تقصیر این فردوسی گور به گور شده بود که زبان فارسی و ملی گرایی را رواج داد. شما به ما مردم ایران هم به چشم همان زامبی ها نگاه کنید. ما مریض هستیم و شما ماشالا سالم هستید. آخه این چه مقایسه ای است که ایران خواهی ما ایرانیان را با آلمان نازی مقایسه می کنید. یک جشن 2500 ساله در ایران میگیرند جهانی به احترام کلاه از سر بر میدارد و سران جهان در آن حضور دارند اما اسماعیل مرادی آن را تقبیح می کند! برو بابا بزار باد بیاد.. وقتم گرفته شد.