پایان یک گفتگو.

  
میدانی مشکل در کجای کار است ؟ مشکل آنجاست که با وجود ارتباط ها ،با وجود اطلاع رسانی ها نیروهای خارج از کشور با وجود دلسوزی وتلاش عظیمشان  هنوز قادر به درک وقبول مسئولیت بسیار خطیر و عاجل خود در برابر کلیت جامعه ایران نیستند . هنوز در گیر مسائل ذهنی خود هستند که فکر می کنند بدون جواب دادن به آنها نمی توانند کنار هم بنشینندو  به درمان این مریض از پای افتاده بنام ملت ایران بپردازند . چرا که درد خنجر نشسته برکتف مردم توسط جمهوری اسلامی را حس نمی کنند .حنجری  ساخته شده از مجموعه عواملی که روزانه ما بیماران داخل کشور با آن ها درگیرهستیم .هرحرکت که می کنی این خنجر حکومتی چنان عذابت می دهد که توان از تو می گیرد زمین گیرت می سازد . طوری که فکر می کنی امید رهائی نیست .  شما این درد مشترک را نمی توانید درک کنید .ازحامیان حکومت در داخل اگربگذریم ! اکثریت قریب به اتفاق جامعه گرفتارند .چه انکس که سلطنت طلب باشد یا طرفدار فلان جریان،  یا فرد!  همه در کنار هم این درد را تحمل می کنند .در فرصت هائی که بدست می آورند فریاد مشترک سر می دهند .بخصوص نسل جوانی که سکان دار اصلی مبارزات خیابانیست ! آنها وقتی بصحنه می آیند هیچ کدام از دیگری نمی پرسد طرفدار کدام جریان سیاسی هستی؟  با هم شعار می دهند ،شعار ها را تفکیک نمی کنند ،کسی را بعنوان دادن شعار طرفداری از شخص رضا پهلوی از صف بیرون نمی کنند ! یا بلعکس  کسی را بخاطر دادن شعار جمهوری خواهی طرد نمی کنند . میدانی درد آور است، اما واقعی است .هستند تعدادی از فعالان سیاسی که هنوز این امتزاج و یکپارچگی را بر نمی تابند .هنوز نه درمیدان بلکه  در جلسات خود دنبال راه حل و برخوردی هستند  که گذشته را عمده نمایند وخرمن های کهنه را باد دهند..کپی همین کار ها که شما ها  این نسل ایدئولوژی زده  که هنوز ذهنتان در گیرگذشته است وفکر می کنید صاحب یک تجربه قیمتی هستید انجام می دهید .چرا که فرا تر از آنچه در ذهن خود ساخته اید نمی توانید عمل کنید . ذهن خشکی که حتی فقر ،فلاکت واین همه بدبختی حاصل از جمهوری اسلامی را توجیه می کند بی آن که  به پس وپیش خود نطر کند و از این که هیچ نیروی جوانی زیر پرچمی که او علم  کرده بیاید  وسوال در ذهنش ایجاد شود. آنها  تشنگی نسلی که  آرزوی سیراب شدن از چشمه زندگی را دارندنمی بینند . از این رو، رو گرادنی نسل جوانرا نیز درک نمی کنند.جامعه آبستن بسیار حوادث ،چالش ها و درگیری مردم با حکومت  است !انوقت شما بدون آنکه به خواست ونیاز جامعه پاسخ دهید !هرکدامتان بیرقی  برداشته  شعار می دهید .درد آور است که حتی نمی خواهید نظر خودتان را لااقل نسبت به تجمعات عظیم  مهاجران خارج از کشور که مانند شما فکر نمی کنند تغیر دهید و  از خود بپرسید این همه ایرانی بخصوص نسل جوان که  ما فیلمهایشان را می بینم که سر به ده ها هزار میزنند این همه راه پیمائی ،این همه مداومتشان در داخل بین مردم بخصوص جوانان چه باز تابی دارد ؟ مردم با چه امید ،آرزو وتحسینی به این همه نیرو  که اکثرا تحصیل کرده و مشغول کارند نگاه می کنند .متعجب از این که  چرا اپوزیسیون جمهوری  خواه ،  چپ ها که جای خود دارند ! بجای  حمایت از این همه نیرو وپیگیری،   با ذره بین در بین آن همه جمعیت  بدنبال چند نفری هستند  که بهر دلیل می تواند در بین  هر جماعت عظیم باشند!  عربده کش ،طرفدار ساواک ،یا نفوذی جمهوری اسلامی  یا معتقدی فالانژ  تا بزرگش کنند  و کلیت یک مجموعه عظیم را زیر سوال ببرند؟ 
شما فکر می کنید در داخل هم نگاه مردم ونسل جوان این گونه  است ؟ یا این که این نیروی عظیم حامی مردم را در خارج از کشور بعنوان نیروی حامی وتاثیر گذار می دانند وسپاسگزار از این همه تلاش . می گویم بنطرت چه باید کرد ؟ می گوید باید فکر کنم شب نطرم را برایت  در تلفن می فرستم .
نظری که فرستاد ! 
"ما امروز در برابر نسلی ایستاده‌ایم که با شجاعت بی نظیر خود بی‌هیچ ادعایی، به بهای جان  خواست ساده و روشنش را که همانا آزادی  ویک زندگی ساده همچون زندگی یک جوان غربی است  بیان می کند . نسلی که در داخل حماسه می ۀفریند ودر خارج  ماه هاست  درسیمای  صدها هزار جوان تحصیل‌کرده و تأثیرگذاری که می داننده با راهپیمایی‌های پیوسته، پژواک صدای دادخواهی آنها در خارج از کشور مانع از خاموش شدن فریاد تظلم خواهی آنها  می شوند .صدائی طنین انداز در سرتاسر جهان . این همایش‌ها و تجمعات جهانی، نه نمایش یک جریان سیاسی ، بلکه سرمایه سیاسی ،اجتماعی وفرهنگی نسلی است که اعتراضات شکوهمند "دی ماه سال نود وشش ،آبان نود هشت ،شهریور هزار چهارصد ویک واعتراضات اخیر دی ماه خونین " را رقم زدند  که دامنه پرشور آخرین جنبش  که ده هزار کشته داد چنین احساسات عظیم ملی  را در بین مهاجران ایرانی بخصوص نسل جوان  مهاجر ایرانی برانگیخت .شور واحساساتی که اگر به‌درستی به کار گرفته شوند، می‌توانند نیرویی تعیین‌کننده در تغییر آینده ایران باشند.
اما چرا تاکنون نتوانسته‌اید از این همه همایش بهره بگیرید؟چیزی نیست جز این که  هنوز در بند چرخه‌ی تاریخی گذشته‌اید؛ هنوز هویت سیاسی خود را از دشمنی با شاه و رضا پهلوی تعریف می‌کنید؛ هنوز در چهار دیواری فرقه‌ای خود پادشاهی می‌کنید و نمی‌خواهید بپذیرید که میدان واقعی در دست نسل جوان است. این ذهنیت گروهی ،این  غرور فردی مسلط بر رهبران سال خورده  سیاسی  که هنوز حاضر به پذیرش اشتباهات خود چه در ارتباط با انقلاب پنجاه وهفت و چه در سال های بعد که  درحمایت از خمینی فاجعه آفریدند نیستند اجازه نمی دهد  تا از پیله ای که  افکارشان بدور  آنها تنیده است بیرون بیایند ! تا از بزرگ‌ترین فرصت تاریخی  که زمان در اختیارشان نهاده  است  استفاده کنند.  تفکر دگمی که مانع از پذیرش قدرت نسل جوان ،هم سوئی و انتقال تجربه نسل خود به آنها میگردد .ا
از نظر من مهم ترین وظیفه اپوزیسیون خارج از کشور در لحظه کنونی تلاش  برای پیوند دادن مبارزان داخل  با خارج ازکشور ونشان دادن این مطلب است که شما فرزندان رشید این سرزمین در رزمتان با جمهوری اسلامی تنها نیستید !بلکه نیروی عظیم مهاجران ایرانی خارج یکپارچه از مبارزه شما دفاع می کند! دفاع از حق انتخاب  آن سبک اززندگی انسانی و مدرن که خواهان آن هستید . ما در رقابت با هیچ گروه ودسته ای نیستیم !چرا که یک پارچگی تمام جریان های سیاسی خواهان سرنگونی جمهوری اسلامی  جهت  فائق شدن و بزیر کشیدن جمهوری اسلامی  را مهم ترین وظیفه در جهت حمایت از مبارزه شما می دانیم . ما در کنار شما هستیم و احترام می گذاریم بر انتخاب شما در راستای رسیدن به جامعه ای سکولار ،دموکراتیک وحکومتی بر آمده از دل انتخاباتی کاملا آزاد .این می تواند مانیفست یک اتحاد عمل جهت عبور از گذشته ،ایستادن برسکوی حال ،نگاه  به آینده  وساختن آینده ای باشد که لایق این سرزمین تاریخی و آبائی مااست. "
من چیزی افزون بر این نوشته ونظر یک همرزم سابق مانده در ایران ندارم .جز سپاس برای تمامی سال هائی که دوستیش با من هرگز نقصان نگرفت ! نه با من !نه با مردمی که به آن ها عشق می ورزد و به چیزی جز منافع مردم نمی اندیشد.   ابوالفضل محققی