در جنبش سراسری، ۱۴۰۱شعار «مرد، میهن، آبادی» بخش مکمل، جداییناپذیر و همگام با «زن، زندگی، آزادی» بود. حذف یا نادیده گرفتن آن قطعاً روایت این جنبش را ناقص میکند. این دو شعار در حقیقت دو بال یک حرکت واحده. هستند. ویژگیها و پیوند این دو شعار شامل سه اصل اساسی است:
۱- همبستگی جنسیتی: ترکیب این دو تا شعار نشان میدهد که این جنبش صرفاً زنانه نیست، یک خواست محدود مدنی در چارچوب جمهوری اسلامی هم نیست، - مثلاً فرضا مبارزه علیه حجاب اجباری، یا مبارزه جهت برچیدن گشت ارشاد - بلکه مردان و زنان در کنار همدیگر برای یک هدف مشترک ایستادند، که همانا سرنگونی تمامیت جمهوری اسلامی است.
۲- تکمیل زنجیره مطالبات: شعار اول بر حقوق فردی، هویت زنانه و حق زندگی تاکید دارد، در حالی که شعار دوم بُعد ملی، عشق به میهن و تلاش برای بازسازی و آبادی کشور رو به اون پیوند میزند.
۳- فراگیری اجتماعی: سر داده شدن این دو شعار در کنار هم در شهرهای مختلف ایران، پاسخ محکمی به کسانی بود که تلاش در ایجاد تفرقه داشتن (مرد و زن کردنِ جامعه ایران) و همچنین نشان از به نمایش گذاشتن اتحاد ملی بود.
به باور من، اهمیت شعار «زن، زندگی، آزادی ـ مرد، میهن، آبادی» تنها در کلمات آن نیست، بلکه در نوع نگاهی است که به جامعه و انسان ارائه میده. اهمیت اصلی آن در این نیست که از دو جنس سخن میگوید، بلکه در این است که هیچیک را بدون دیگری تعریف نمیکند.
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
