کاربری به نام «یه دختر پر از بغض» برای اولین بار در آن زمان توییت زد، «همونقدر که زن زندگی آزادی، همونقدر مرد میهن آبادی»! این توییت هم، عملا شعاری بود که در خیابانها شنیده شده بود. صدای مردم ایران، صدای جوانان مبارز در خیابانها بود. بعد توییت شد، بعد شروین حاجیپور هم از همین هشتکها ... ترانه مشهور «برای» را ساخت و برای اولین بار روز ۶ مهر همان سال آن را در اینستاگرام پخش کرد.
عدهای هم ادعا میکنند که مخترع شعار «زن زندگی آزادی» عبدالله اوجالان است، رهبر حزب کارگران کردستان ترکیه. (پکاکا). ادعا میشود که او در زندان، در زندان ترکیه، روی مفهوم فمینولوژی یا زنشناسی مطالعه کرد است و در سال ۱۹۹۳ به این نتیجه رسیده که «جامعه آزاد نخواهد شد مگر اینکه زنان آن جامعه آزاد شوند.»
«آزادی جامعه در گرو آزادی زنان است» را عبدالله اوجالان کشف نکرد که فرانسوا ماری شارل فوریه تقریبا دو قرن قبل از او در سال ۱۸۰۸ میلادی گفت:
« ترقی اجتماعی و تغییرات دوران به برکتِ ترقی زنان به سمت آزادی است و ارتجاع اجتماعی از طریق سقوط آزادی زنان جامعه صورت میگیرد.»
بعد از او جان استوارت میل، مری ولستونکرافت، کارل مارکس و خیلی از فیلسوفها، جامعهشناسان دیگر هم بارها گفتنهاند و نوشتهاند که « نابرابری قانونی و اجتماعی زنان، مانع اصلی پیشرفت و آزادی کل جامعه است» یا « آزادی و حقوق انسانی زمانی محقق میشود که به طور کامل شامل زنان نیز بشود. یا کارل مارکس متأثر از فوریه گفت «درجه رهایی زنان، معیار طبیعی برای رهایی همگانی است»
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
