جنگ سرد فقط رقابت میان دو ارتش و دو بلوک سیاسی نبود؛ نبردی گسترده برای شکلدادن به افکار عمومی جهان نیز بود.
کیانوش توکلی در این بخش از سخنان خود به یکی از جنبههای کمتر مورد توجه این رقابت میپردازد: سیاست اتحاد شوروی در قبال جهان اسلام و استفاده از احساسات ضدآمریکایی، ضداسرائیلی و ضداستعماری در خاورمیانه.
او از کنگره ملل شرق در باکو آغاز میکند و سپس به سیاست شوروی در حمایت از حکومتهایی چون مصر ناصر، سوریه، عراق و لیبی، فعالیتهای تبلیغاتی و اطلاعاتی کا.گ.ب و بهرهبرداری سیاسی از مسئله فلسطین میرسد.
در روایت توکلی، تناقضی مهم نیز وجود دارد: حکومتی که در داخل مرزهای خود از گسترش اسلام سیاسی بیم داشت، در سیاست خارجی میتوانست از نیروها و احساسات مذهبی بهعنوان ابزاری در رقابت با غرب بهره ببرد.
و سرانجام افغانستان؛ جایی که ورود نظامی شوروی به یک کشور مسلمان، بخشی از همان سیاست چند ده ساله را علیه خود مسکو برگرداند.
آیا بخشی از ادبیات سیاسی امروز خاورمیانه را میتوان بدون شناخت جنگ تبلیغاتی و اطلاعاتی دوران جنگ سرد فهمید؟
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
