وقتي صداي فرياد اعتراض افسران جمهوري اسلامي به اسمان مي رسد

رژیم جمهوری اسلامی طی ۴۷ سال گذشته با سرکوب مردم و حفظ وفاداری نیروهای سرکوبگر، از سپاه و بسیج گرفته تا نیروی انتظامی و نهادهای امنیتی و اطلاعاتی، توانسته است به حکومت خود ادامه دهد.
تا زمانی که رژیم بتواند این ماشین سرکوب را از نظر مالی، سازمانی و سیاسی حفظ و راضی نگه دارد، امکان اعمال قدرت و سرکوب نیز برایش باقی می‌ماند. اما زمانی که توان رژیم برای حفظ و تأمین این نیروها تضعیف شود، در ساختار سرکوب شکاف ایجاد می‌شود و نظام از درون ترک برمی‌دارد.
این دقیقاً همان نقطه‌ای است که مخالفان جمهوری اسلامی سال‌ها در پی ایجاد آن بوده‌اند: **تضعیف توان رژیم برای سرکوب مردم و ایجاد شکاف در ساختار قدرت.** تحریم‌ها و فشارهای خارجی، و در صورت وقوع، ضربه به زیرساخت‌های نظامی و امنیتی رژیم، می‌توانند به تضعیف این ماشین سرکوب کمک کنند.
به همین دلیل، مواضعی که بدون توجه به این هدف، صرفاً تحت عنوان «ضد جنگ» یا «صلح‌طلبی» با هرگونه فشار خارجی علیه جمهوری اسلامی مخالفت می‌کنند، عملاً می‌توانند با روند تضعیف رژیم و فراهم شدن شرایط برای قیام مردم در تضاد قرار بگیرند.
مسئله اصلی برای مردم ایران باید این باشد: **کدام سیاست توان رژیم برای سرکوب را کاهش می‌دهد و کدام سیاست به حفظ آن کمک می‌کند؟**