دانیال کریمی، پدر امیرمحمد کریمی، روز ۱۵ شهریور به زندگی خود پایان داد. امیرمحمد، فرزند ۱۹ ساله او، ورزشکار و عضو سابق تیم ملی نوجوانان تکواندو ایران بود که ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مرودشت با اصابت گلوله کشته شد.
درباره تصمیم یک انسان برای پایان دادن به زندگی خود نمی‌توان و نباید قضاوت کرد. اما نمی‌توان این واقعیت را هم نادیده گرفت که دانیال کریمی چند ماه پیش فرزند ۱۹ ساله‌اش را در جریان سرکوب اعتراضات از دست داده بود. وقتی حکومت به یک جوان شلیک می‌کند، پیامد آن در همان لحظه و همان مکان متوقف خاتمه نمی‌یابد. خانواده‌ای باقی می‌ماند که باید با فقدان، خشم، بی‌عدالتی و عدم پاسخگویی زندگی کند. در بسیاری از موارد، همان خانواده نیز به جای برخورداری از حق سوگواری و دادخواهی، با فشار امنیتی و محدودیت روبه‌رو می‌شود.
امیرمحمد کریمی فقط ۱۹ سال داشت. ورزشکاری بود که تا سطح تیم ملی نوجوانان تکواندو پیش رفته بود. او در جریان اعتراضات مرودشت کشته شد و همچون هزاران جان‌باخته دیگر، هیچ روند مستقلی برای روشن شدن مسئولیت عاملان قتل او شکل نگرفت.
حالا پدر او نیز جان خود را گرفته است. این خبر را نباید برای نتیجه‌گیری‌های عجولانه درباره علت مرگ دانیال کریمی به کار برد. اما یک حقیقت روشن است: سرکوب فقط جان کسانی را که در خیابان هدف گلوله قرار می‌گیرند نمی‌گیرد؛ آثار آن می‌تواند سال‌ها بر خانواده‌ها باقی بماند.
وقتی حکومتی جوانی را می‌کشد و امکان حقیقت‌یابی و دادخواهی را هم از خانواده‌اش می‌گیرد، مسئولیتش با پایان آن روز تمام نمی‌شود. جنایت، وقتی بی‌پاسخ می‌ماند، زندگی بازماندگان را نیز در هم می‌شکند.
سرنگون باد حکومتی که جان و زندگی چندین نسل را به تباهی و نابودی کشید.
@ShirinEbadiofficial
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.
توجه داشته باشید کامنت‌هایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!