گاهی یک تن، یک موسیقی، یک چرخش، می‌تواند دردِ یک ملت را به قلب انسان‌هایی برساند
امروز در مالاگا،
وقتی صدای «ای ایران» در سالن پیچید،
عسل فقط نرقصید…
چرخید برای تمام آن‌چه از ما گرفته شد،
برای تمام زنانی که ایستادند،
برای تمام صداهایی که خواستند خاموششان کنند
و نتوانستند.
چرخید برای ایران؛
برای خاکی که از آن دور است،
اما هیچ فاصله‌ای نتوانسته
آن را از قلبش دور کند.
و بعد…
تمام سالن گریست.
آن لحظه فهمیدم
گاهی زبان،
مرز نمی‌شناسد.
گاهی یک تن،
یک موسیقی،
یک چرخش،
می‌تواند دردِ یک ملت را
به قلب انسان‌هایی برساند
که شاید حتی زبان تو را نمی‌دانند…
امروز در مالاگا،
عسل با تمام وجودش
برای ایران چرخید.
برای آزادی.
برای زنان.
برای زندگی.
زن، زندگی، آزادی
رقص عسل لباسچی؛ در پنجمین کنفرانس شبکه استقلال و برابری پایدار زنان (وایز)،در شهر ماخ - اسپانیا
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.
