با وضعیت بد اقتصادی و ناهنجاریهای رفتاری حکومت با مردم و سرکوبهای پی در پی انسجام ملی بین قومیتهای مختلف به شدت مخدوش شده و چشمها به همسایه های هم زبان دوخته شده، و یکپارچگی ایران بشدت در خطر است، برای مدتهای طولانی نمیتوان با زور استانها را بهم چساند.
چ، این مطالبه و با این ادبیات جدید حاکی از قدرتی است که شیخ ابوظبی با همراهی نظامی اسرائیل و پشتیبانی سیاسی اتحادیه اروپا و چین و روسیه(۱)، در مقابل ایران منزوی احساس می کند. از نگاه من سیاست های حکومت اسلامی، همه مرزهای ایران را در معرض تهدید قرار داده است.
با رویه ای که حکومت گران پس از انقلاب ۵۷ در پیش گرفتند بازدارندگی واقعی و حساب شده سیاسی و نظامی که در دوران محمد رضاشاه پایه ریزی شده بود بهم خورد و ایران را در معرض حمله نظامی و فروپاشی سرزمینی قرار داد، در کشوری که گروه کثیری گرسنه و درمانده و تحقیر شده از حمله خارجی استقبال میکنند، زنگهای خطری به صدا درآمده است که باید به آن توجه شود .
وارد روابط با غرب در رژیم گذشته که از ایران در مقابل تجاوز همسایه قدرتمند شمالی حمایت میکردنمی شوم اما بد نیست نگاهی مختصر به سیاستهای شاه در مورد بازدارندگی در جبهه خاورمیانه عربی - عبری بشود .
۱- علاوه بر نیروی هوائی قدرتمند که تعرض به آسمان را دشوار میکرد، از درگیریهای عراق و کردهای ناراضی عراق نیز با مهارت استفاده شد. نتایج این سیاست در ماجرای قرارداد الجزیره که به استیفای حقوق ایران در شط العرب و ارو ند ختم شد روشن گردید. صدام انقدر در جنگ طولانی داخلی ضعیف شده بود که چاره ای به جز پذیرش مطالبات ایران نداشت(۱).
۲- یکی دیگر از سیاستهای باز دارنده این بود که اجازه قدرتمند شدن و توفق مطلق به هیچ کدام از طرفین دعوا در نزاع بین اعراب و اسرائیل با کمک کردن به طرف ضعیف شده داده نشد، و جدال دائمی بین اعراب و اسرائیل موجب ارامشی ۴۰ ساله در مرزهای غربی و جنوبی ایران گردید(۳).
بزرگترین اشتباه حکومت اسلامی دشمنی هم زمان با اعراب همسایه و اسرائیل بود که آنها را با هم متحد کرد و اسرائیل قدرتمند به مرزهای ایران نزدیک شد. بدون این نزدیکی و همراهی حمله اسرائیل به ایران انجام نمیشد، من مانند بسیاری از دوستان عزیزم باور ندارم که اسرائیل بیش از مصالح ملی خود در اندیشه مصالح ایران است .
(۱) این کشورها بارها در اعلامیه مشترک با امارات به نفع خواسته آن شیخ نشین موضع گرفته اند.
(۲) فرزندان و نزدیکان ملا مصطفی بارزانی و جلال طالبانی در دانشکده افسری تهران درس میخواندند!
(۳) در جنگ ۶ روزه بین اعراب و اسرائیل و در دورانی که عبدالناصر احساس قلدری میکرد و گروه های مسلح را برعلیه تمامیت ارضی ایران مسلح می کرد، ایران از اسرائیل حمایت کرد، برعکس در دوران جنگ رمضان که اسرائیل بسیار قدرتمند شده بود، ایران از مصر حمایت مالی کرد و به شوروی آن زمان اجازه داد از اسمان ایران را برای حمل اسلحه به مصر استفاده کند.
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.
توجه داشته باشید کامنت‌هایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!