سه‌شنبه 26 آبان 1405 - Tuesday, 17 November 2026

سازمانها و احزاب دخيل در اعتراضات و نا آراميهاي فرانسه و اروپا؟

سازمانها و احزاب دخيل در اعتراضات و نا آراميهاي فرانسه و اروپا؟
خواستهاي بلوكهاي در گير چيست؟

از مليسا برودسكي بلاگر آمريكايي

فرانسه در حال سوختن است. ایتالیا در حال فوران است. و بیش از ۱۰۰ سازمان با جنبش اعتراضی که در سراسر اروپا گسترش یافته است، مرتبط شده‌اند.

در میلان، آشوبگران به پلیس حمله کرده‌اند، ویترین مغازه‌ها را شکسته و اموال را آتش زده‌اند. در فرانسه، موانع به آتش کشیده شده و به ساختمان‌های عمومی حمله شده است. بلژیک شاهد درگیری با پلیس بوده است. اسپانیا و پرتغال با اعتراضات مسکن دست و پنجه نرم می‌کنند، در حالی که آلبانی با تظاهرات ضد دولتی روبرو است.

اکنون نام برخی از سازمان‌دهندگان در حال فاش شدن است.

در ۲۰ اکتبر، روزنامه‌نگار اسرا کیو. نعمانی تحقیقی منتشر کرد که ۱۰۱ سازمان را در ۱۳ کشور درگیر در سازماندهی، هماهنگی، حمایت یا تقویت ناآرامی‌ها شناسایی می‌کرد.

احزاب کمونیست، سازمان‌های سوسیالیست انقلابی، اتحادیه‌های کارگری، گروه‌های ضد فاشیست، جنبش‌های دانشجویی و شبکه‌های فعال طرفدار فلسطین، همگی در این تحقیق دیده می‌شوند.

و چیز دیگری هم وجود دارد.

در ۱۵ سپتامبر، بیش از یک ماه قبل از خشونت‌های این آخر هفته، یک ائتلاف بین‌المللی بیانیه‌ای منتشر کرد که خواستار اعتصاب هماهنگ جوانان اروپایی در ۲۰ نوامبر شد.

این سازمان‌ها نام خود را در پای آن امضا کردند.

در ایتالیا: اتحادیه جوانان، اتحادیه دانشجویان و اتحادیه دانشگاهیان.

در فرانسه: اتحادیه جوانان، اتحادیه دانشجویان و جنبش ملی دبیرستان.

در آلمان: اتحادیه جوانان، اتحادیه کارگران سوسیالیست آلمان (SDS)، اتحادیه جوانان، اتحادیه جوانان بین‌المللی.

در بریتانیا: دانشجویان سوسیالیست، حزب سبزهای جوان و شاخه جوانان ائتلاف جنگ را متوقف کنید.

در بلژیک: ردفاکس و کوماک، سازمان‌های مرتبط با جنبش‌های سیاسی سوسیالیستی و کمونیستی کشور.

در اسپانیا: سندیکاتو د استودیانتس.

در پرتغال: استودانتس پلو فیم او فسیل.

این بیانیه همچنین از سازمان‌هایی در اتریش، سوئیس، اسلوونی، هلند و دانمارک نام می‌برد. سازمان مبارزه‌ی جوانان در چندین کشور اروپایی فعالیت می‌کند.

و آنها دقیقاً چه چیزی را مطالبه می‌کنند؟

بیانیه آنها را بخوانید.

آنها خواهان انحلال ناتو هستند. آنها با تجدید تسلیحات اروپایی و خدمت اجباری نظامی مخالفند. آنها خواستار تغییرات سیاسی و اقتصادی رادیکال، پایان وابستگی سرمایه‌داری به سوخت‌های فسیلی و یک کمپین بین‌المللی علیه آنچه امپریالیسم غربی می‌نامند، هستند.

و در سومین خواسته آنها آمده است: دولت‌ها باید روابط خود را با کشورهایی که آنها را به نسل‌کشی متهم می‌کنند، به ویژه اسرائیل، قطع کنند.

اسرائیل؛ عاملي است در  اين بیانیه‌ای که ظاهراً دانشجویان اروپایی را بر سر آینده، آموزش و شرایط زندگی خود منتشر كرده اند، آنها را گرد هم می‌آورد.

در همین حال، مجموعه دیگری از سازمان‌ها به طور فعال ناآرامی‌ها را ترویج می‌کنند و سعی در اتصال تظاهرات در آن سوی مرزها دارند.

بین‌الملل مترقی در 16 اکتبر خلاصه‌ای منتشر کرد که اعتراضات در فرانسه، اسپانیا، آلبانی و هند را به هم مرتبط می‌کرد. این بیانیه به صراحت کار خود را حمایت و اتصال این جنبش‌ها توصیف کرد.

سازمان «بازسازی اروپا را متوقف کنید» بسیج 20 نوامبر را با شعار «رفاه، نه جنگ» ترویج می‌کند. «جهان فراتر از جنگ» هواداران را به شرکت تشویق می‌کند.

کمیته بین‌المللی کارگران و «آلترناتیو سوسیالیستی بین‌المللی» نیز بسیج دانشجویی را ترویج می‌کنند. حزب سوسیالیست بریتانیا و چپ مبارز ایرلند بخشی از تصویر گسترده‌تر سازماندهی سوسیالیستی هستند.

در فرانسه، این نام‌ها شامل انقلاب دائمی، حزب کمونیست فرانسه، حزب ضدسرمایه‌داری جدید، CGT، SUD Éducation و چندین اتحادیه و سازمان سیاسی دیگر می‌شود.

برای تظاهرات ۲۴ اکتبر، سازمان‌دهندگان ۲۱۲ بسیج برنامه‌ریزی‌شده را تبلیغ کرده‌اند. گروه‌هایی که در این اطلاعیه‌ها مشخص شده‌اند عبارتند از: هماهنگی منطقه‌ای بلوک‌ها در سراسر ایل-دو-فرانس، انقلاب مردمی، اقدام ضدفاشیستی ۱۶، انقلاب دائمی آنگولم و گروه آنتیفا کان.

و ارتباطات آمریکایی نیز ارزش توجه دارد.

حاتم بازیان، بنیانگذار دانشجویان برای عدالت در فلسطین و مسلمانان آمریکایی برای فلسطین، مطالبی را به اشتراک گذاشت که تظاهرات فرانسه را با کنشگری فلسطینی مرتبط می‌کرد.

کدپینک اعتراضات فرانسه را به تظاهرات برنامه‌ریزی‌شده خود در ماه نوامبر در واشنگتن مرتبط کرده است.

آنها این ناآرامی‌ها را به عنوان قیام جوانان اروپایی تبلیغ می‌کند و در برنامه ۲۰ اکتبر خود از رانیا خالک، زوئی الکساندرا و رافائل کروبی، روزنامه‌نگار ساکن فرانسه، نام برده است.
و حزب سوسیالیسم و ​​آزادی نیز از طریق گزارش‌هایی در مورد شبکه تأمین مالی سیاسی مرتبط با نویل روی سینگهام، تاجر فناوری آمریکایی که در شانگهای زندگی می‌کند، با یکدیگر مرتبط شده‌اند.

این روابط مالی مستلزم بررسی دقیق‌تر است. آنها ثابت نمی‌کنند که سینگهام شورش‌های اروپا را تأمین مالی کرده است.

و همین امر در مورد سازمان‌های 101 نیز صدق می‌کند. برخی تظاهرات را سازماندهی کردند. برخی دیگر از آنها حمایت کردند، در آنها شرکت کردند یا پوشش خبری منتشر کردند. نام بردن از این شبکه مسئولیت خشونت را ایجاد نمی‌کند.

اما کمپین سازماندهی بین‌المللی در مطالب خود سازمان‌ها مستند شده است.

آنها مانیفست را منتشر کردند. آنها گروه‌های شرکت‌کننده را نام بردند. آنها تاریخ‌ها را اعلام کردند. آنها اهداف سیاسی خود را توضیح دادند.

و جاه‌طلبی‌های آنها بسیار فراتر از اصلاح مدارس، افزایش دستمزدها یا مقرون‌به‌صرفه کردن مسکن است.

مردم در سراسر اروپا به مشکلات اقتصادی واقعی اعتراض می‌کنند. سازمان‌های سیاسی مستقر در تلاشند تا این نارضایتی‌ها را به یک کمپین بین‌المللی بسیار بزرگتر علیه سرمایه‌داری، ناتو، هزینه‌های نظامی و اسرائیل تبدیل کنند.

سازمان‌دهندگان ۲۰ نوامبر از دانش‌آموزان می‌خواهند که کلاس‌های درس را ترک کنند، تجمعات برگزار کنند، راهپیمایی کنند و به تظاهرات بپیوندند. آن‌ها همچنین از اتحادیه‌ها و جنبش‌های اجتماعی می‌خواهند که از ۲۰ نوامبر تا ۲۲ نوامبر بسیج شوند.

فرانسه دور دیگری را برای ۲۴ اکتبر برنامه‌ریزی کرده است.

تظاهرات بعدی هنوز برگزار نشده است، اما سازماندهی در حال انجام است. و افرادی که آن‌ها را برنامه‌ریزی می‌کنند، نام، خواسته‌ها و تاریخ‌های خود را به صورت کتبی اعلام کرده‌اند.
امروز صبح، من مقاله‌ای در مورد سوختن فرانسه نوشتم. اما بقیه اروپا در حالی که من آن را می‌نوشتم، در حال سوختن بود.

‏https://melissabrodsky.substack.com/p/france-is-burning-whos-lighting-t…

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

کیانوش توکلی

تصویر

تصویر

تصویر