● تریبون آزاد

تکانه 57 , هم شاه را به زیر کشاند و هم سامانه پادشاهی را به جدایی از هم کشاند. اختلافات از آنجا اغاز شد که چرا شاه فرو پاشید؟ و اکنون پاسخ به نحوه بازسازی میراث پهلویسم چگونه است ؟ و بدین گونه دو پرسش اساسی را عمده کرد : آیا 1- فرزند شاه در کدام سمت و سیاست به قدرت برگردد و نیز آیا 2- بر چه نوع از‌ تخت پادشاهی بنشیند؟
در این میانه سامانه پادشاهی دوران و فاز های متفاوتی را گذراند.

بحثی داغ در خصوص اپوزیسیون ایران و سازمانهای سیاسی ملیتهای ایران

آیا ایرانیان، به‌ویژه ایرانیان ساکن آمریکا، باید به استادیوم بروند یا نه؟ پاسخ برای همه یکسان نیست. برخی ممکن است تصمیم بگیرند بازی‌ها را تحریم کنند تا تصویر حضورشان به سود جمهوری اسلامی مصرف نشود. این تصمیم قابل احترام است. اما گروهی دیگر معتقدند باید به استادیوم رفت، نه برای تشویق جمهوری اسلامی، بلکه برای پس گرفتن نام ایران از حکومت. اگر حضور در استادیوم با سکوت، پرچم رسمی حکومت و تصویرسازی تبلیغاتی همراه باشد، می‌تواند به نفع جمهوری اسلامی تمام شود. اما اگر حضور ایرانیان با پیام روشن، پلاکارد

وقتی میلیون‌ها نفر از شکست یک تیم خوشحال می‌شوند، پرسش بزرگی شکل می‌گیرد: آن تیم نماینده چه کسی است؟ ملت یا حکومت؟
از شادی بازیکنان در زمین فوتبال تا سنگ قبر مهران سماک، از خیابان‌های خونین اعتراضات تا بهره‌برداری سیاسی جمهوری اسلامی از ورزش، این مقاله روایتی است از شکافی عمیق میان مردم و ساختاری که سال‌ها کوشیده خود را به نام ایران معرفی کند.
«تیم ملی ایران یا تیم جمهوری اسلامی؟» تنها یک بحث فوتبال نیست؛ پرسشی است درباره هویت، مشروعیت و وجدان ملی در روزگار استبداد.

این تیم، فرزندان همین سرزمینی هستند که سال‌هاست زیر بار رنج، خفقان و آرزوی آزادی نفس می‌کشند. آنان نه تصمیم‌گیران سیاست‌اند و نه در جنایت‌ها و سرکوب‌های حکومت نقشی داشته‌اند. آنها تنها جوانانی هستند که از کوچه‌ و خیابان های شهرهای ایران برخاسته‌اند تا با پیراهنی که نام ایران بر سینه دارد، در میدان مسابقه بجنگند.
این روزها شنیده می‌شود که برخی از فعالان سیاسی قصد دارند در ورزشگاه‌های لس‌آنجلس تیم ملی فوتبال ایران را هو کنند و با شعارهای اعتراضی، روحیه بازیکنان را در هم بشکنند با این امید که شکست

هدف ارتجاع سیاه و ارتجاع سرخ این است که ایرانیان به اصل خویشتنِ خویشِ ایرانی و پادشاهی شان سنجاق نشوند

شاید مهمترین خطای ما در خودِ مفهوم آزادی نهفته باشد. ما غالبا آزادی را همچون مقصدی با شکوه تصوّر میکنیم. ایستگاهی در دوردست که روزی به آن خواهیم رسید و همه چیز سامان خواهد یافت.

دستور تیراندازی بسوی تظاهرات مردم در ۱۸ و ۱۹ دی ماه سال گذشته بدست سید علی خامنه ای صورت گرفت.

چرا بخشی از نسل جدید از سیاستمداران پنجاه‌وهفتی عبور کرده است؟

یکی از بحث‌هایی که این روزها در میان طرفداران و منتقدان پادشاهی بار دیگر مطرح می‌شود، این است که اگر سلطنت نهادی موروثی است، چه تضمینی وجود دارد که فردی که بر تخت می‌نشیند از توانایی، دانش و درایت لازم برای هدایت کشور برخوردار باشد؟

همان‌گونه که مذاکره نتوانسته مشکل بنیادین را حل کند، جنگ نیز از حل آن ناتوان مانده است؛ مشکلی که از سال ۱۹۷۹ تاکنون همه رؤسای‌جمهور آمریکا را سردرگم کرده است: ایالات متحده به یک توافق نیاز دارد، اما جمهوری اسلامی به وجود ایالات متحده به عنوان یک دشمن نیازمند است. آمریکا در پی حل‌وفصل مناقشه است؛ ایران خود را متعهد به انقلاب می‌داند.

نوشته هائی هست که تمامی وجود آدمی را غرق خشم واندوه می سازد . شب گذشته به پستی از خانم "راحله طارانی" یکی از چهره های "حزب چپ "بر خوردم که خامنه ای را تقدیس می کرد وبر مرگش می گریست .

از نگاه من، خیزش انقلابی ملی ایران با مرکز ثقل نیروهای پادشاهی‌خواه، در اساس حامل یک جهت‌گیری سیاسی برای استقرار لیبرال‌دموکراسی در ایران است. از جنبش سبز و «زن، زندگی، آزادی» تا آنچه امروز از آن با عنوان «انقلاب شیروخورشید» یاد می‌شود، می‌توان تلاش‌های تاریخی ملت ایران را برای دستیابی به آزادی‌های فردی و اجتماعی و تثبیت لیبرالیسم سیاسی و اجتماعی مشاهده کرد.

- در يك سال گذشته يك آركستر بزرگ از كانال بك شهرام همايون ، حسن اعتمادي ، شادی امین ، هالو و ایده لوگ ها چون مهرداد درویش پور و بلاگر هایی چون مهرنوش موسوی و صد ها بلاگر دیگر. شب تا صبح در این ارکستر علیه پهلوی فعالیت دارند
- راستی به قول لاله بازرگان :در خواب هم نمیدیدم یک عده از کسانیکه می شناختم برن پشت جمهوری اسلامی و از اعدام و کشتار هولناک دیماه چیزی نگن بلکه بی وقفه و بدون شرم و حیا سعی کنند مسئولیت کشتار رو بندازن گردن اپوزیسیون!

حکمت تعلیمی، در ذات خودش، با روح دانش و پرسشگری و بازکاوی انتقادی، ناسازگار است؛ زیرا دانش از دل نادانی و اراده معطوف به دانستن زاده میشود و از دالانهای شکّ و آزمون نیرو میگیرد.

جمهوری اسلامی از آغاز تولد یعنی پس از ۲۲ بهمن ۵۷، تا امروز بر دو ستون سرکوب و کشتار داخلی از یک سو، و از سوی دیگه تهدید و جنگ‌افروزی خارجی استوار بوده و هست.

دوگانه ‌سازی در ادبیات سیاسی و رسانه‌ای به فرایندی گفته می‌شود که در آن یک مسئله پیچیده اجتماعی یا سیاسی به دو قطب متقابل و ناسازگار فروکاسته می‌شود؛ به ‌گونه‌ای که گویی تنها دو انتخاب مطلق وجود دارد:

میدانی مشکل در کجای کار است ؟ مشکل آنجاست که با وجود ارتباط ها ،با وجود اطلاع رسانی ها نیروهای خارج از کشور با وجود دلسوزی وتلاش عظیمشان هنوز قادر به درک وقبول مسئولیت بسیار خطیر و عاجل خود در برابر کلیت جامعه ایران نیستند . هنوز در گیر مسائل ذهنی خود هستند که فکر می کنند بدون جواب دادن به آنها نمی توانند کنار هم بنشینندو به درمان این مریض از پای افتاده بنام ملت ایران بپردازند

خطر تجزیه جغرافیایی در غرب کشور وجود ندارد، در جنوب و شمال غربی کشور نامحتمل است اما اگر روند فزاینده مهاجرت اتباع افغان به ایران به‌درستی مدیریت و کنترل نشود، به‌خاطر فرهنگ چند همسری و زادوولد نامتعارف آنان که حتی در حال حاضر هم توانست بافت جمعیتی ایران را تغییر دهد، ممکن است در شرق کشور ما، ایده کشور جدیدی به نام خراسان شکل گیرد و تمامیت ارضی ایران را به خطر اندازد.

آیا پدرتان به آزادی زنان در انتخاب پوشش و انتخاب شدن و انتخاب کردن باور داشت؟

از هم اکنون بسیاری از فارغ التحصیلان و متخصصان در حوزه های مختلف از دانشگاههای داخل و خارج کشور آمادگی خود را برای پیوستن برای تشکیل دولت آلترناتیو پس از سرنگونی رژیم باقیمانده ولایت فقیه پیرامون شاهزاده رضا پهلوی اعلام نموده اند و این خود یکی از نشانه های پذیرش رهبری شاهزاده رضا پهلوی در مرحله گذار می باشد.

جنک ِ ِـ موافقان و مخالفان شاهزاده ــ مروري بر تحولات يك سال گذشته

لازم دیدم در مورد تظاهرات با لباس ساواک توضیحات بیشتری بدهم. البته قبلا نوشته ام که این جوانان کم حوصله از سر خشم چنین فکری به سرشان زد و نباید جدی گرفت. ساواک البته یک سازمان ملی و لازم بود.

آیا قانون اساسی مشروطه هنوز اعتبار حقوقی دارد؟ آیا نظام پادشاهی از نظر قانونی همچنان برقرار است؟ آیا سوگند شاهزاده رضا پهلوی، او را به «رضاشاه دوم» تبدیل کرده است؟
در قسمت چهارم «چرا مشروطه‌خواه نیستم»، با نگاهی تاریخی و حقوقی به یکی از جنجالی‌ترین مباحث اپوزیسیون ایران می‌پردازم؛ از اعتبار قانون اساسی مشروطه و مجلس شورای ملی تا نیابت سلطنت، رفراندوم ۱۳۵۸ و آینده نظام سیاسی ایران. پرسش‌هایی که پاسخ آن‌ها شاید بسیاری از باورهای رایج را به چالش بکشد.

نویسنده از تماس تصویری دوستی در ترکیه سخن می‌گوید و حتی از «لبخند تلخ» او پشت صفحه تلفن نتیجه‌گیری سیاسی می‌کند. این نوع روایت‌پردازی بیشتر به داستان‌نویسی شباهت دارد تا گزارش واقعیت. از همان ابتدا مخاطب وارد فضایی احساسی می‌شود که هدف آن برانگیختن احساسات است، نه ارائه تحلیل.

هرچه رهبر کمتر دیده می‌شود، فرماندهان امنیتی و حلقه‌های پنهان بیشتر جای او را پر می‌کنند. به همین دلیل، قدرت در جمهوری اسلامی به تدریج از «رهبری علنی» به «مدیریت امنیتی پشت پرده» منتقل شده است.
اگر جنگ متوقف شود یا توافقی شکل بگیرد، این واقعیت وجود دارد که ساختار جمهوری اسلامی اکنون بر پایه پنهان نگه داشتن راس قدرت عمل می‌کند.

قطعاً در صورت بقای ج.ا، بعد از توافق‌نامه و کوفت و زهر مار احتمالی، باز هم ایران مورد تجاوز خارجی قرار خواهد گرفت.
اگر اصلاً ایران باقی بماند.
در برابر تجاوز خارجی، با متجاوز داخلی همراه شدن، به او این امکان را خواهد داد که بعد از دفع تجاوز خارجی، دریده تر و درنده تر به سراغ مردم خود برود.
همین الآن هم داریم می بینیم که ج.ا به بهانهٔ جنگ و تجاوز خارجی، هر مخالفتی با خود را به نوعی با این جنگ و این تجاوز مرتبط می‌کند.

ساعتی پس از رسیدنش به ترکیه تماس تصویری می گیرد . باور کردنی نیست ! گوئی سالی چند بر او گذشته است .
می پرسم چطوری ؟ خوب کردی که بیرون آمدی !لبخند تلخی می زند. بزودی بر می گردم اگر مشکل دخترم نبود نمی آمدم .

به نظر می آید، سخنان اخیر شاهزاده رضا پهلوی درباره ضرورت شفافیت، صداقت در بیان مواضع و پذیرش اختلاف‌نظر، در نگاه نخست حامل پیامی مثبت و امیدوارکننده برای فضای سیاسی اپوزیسیون ایران باشد. کمتر کسی می‌تواند با این اصل مخالفت کند که اختلاف‌نظر در سیاست امری طبیعی است و جامعه سیاسی برای رشد و بلوغ، نیازمند گفتگوی آزاد، شفاف و صریح است.

مبارزه با جمهوری اسلامی، بدون رویارویی‌ بی‌پرده با گرایش‌های توده‌ایستی در اپوزیسیون، از انسجام نظری و کارآمدی سیاسی برخوردار نخواهد بود.

مرا به بند سیاهچالها محبوس کردند و همچنان در اسارت و محبوسم؛ زیرا مهربان هستم. مرا سرکوب میکنند؛ زیرا قلبم کوچک و مطیع نیست. مرا به مسلخ میبرند؛ زیرا در برابر الله کریه منظر و متولّیان خونریز و مؤمنانِ قسی‌القلبش زانو نمیزنم.

تقلیل گوهر مبارزه به آخوندستیزی و شاه‌خواهی، حرکت در مدار حذف جامعه شهروندی (ملت) از حق تعیین سرنوشت خود به دست خویش بوده و نیروی محرکه سیاسی و فرهنگی تداوم جهل و دیکتاتوری در ایران است.

سرنگونی جمهوری اسلامی بدست و اراده ملت ایران رقم می خورد

سقوط هواپیمای اف 18 برخلاف انتظارها بود و ترامپ وحشت کرد برای همین عملیات متوقف شد.

دونالد ترامپ چیزی از ادبیات و مفهوم های دیپلماسی نمی داند و فقط از قُلدری و تجارت زورگویانه تبعیت میکند!
اظهارات مُضک ترامپ علیه عُمان ،دولت مسقط را متمایل به رژیم ولائی کرد.