باز هم در باره انتخابات آزاد

نگوئید نه امکانپذیر نیست و با وجود این رژیم نمیتوان انتخابات آزاد انجام داد، بلکه راه های عملی آنرا بر شمارید تا در یک چالش برد برد بتوان آنهائی را که وحشت دارند که در صورت شکست همه جیز خود را از دست بدهند حتی جانشان را متقاعد کرد که مجبور نیستند تا آخرین فشنگ خود را خالی نکنند دست از مبارزه بر ندارند و برای نجات خود مردم نازنین ما را نکشند. نباید گذاشت کشور ما خدای نکرده شبیه سوریه شود.

 سالهاست که اپوزیسیون از انتخابات آزاد صحبت میکند.

سالهاست اپوزیسیون ایراد میگیرد که انتخابات در ایران، انتخاباتی آزاد نیست.

سالهست اپوزیسیون فریاد میزند که این انتخابات نمایشی بیان کننده حقانیت نمایندگی حاکمان بر ملت ایران نیست.

بعد از رسوائی انتخابات سال 1388 با فداکاریها و بجان خریدن معضلات گوناگون، ملت جان به لب رسیده ایران از مظالمی که هر روزه با آنها دست به گریبان است، با تظاهرات میلیونی بالاخره بگوش کر دست اندرکاران و بخصوص به جهانیان فهماند که انتخابات جعلی آنها را پذیرا نیست.

چه هزینه ای بعضی ها به این خاطر پرداختند؟ دمشان گرم.

اما خوشبختانه امروز می بینیم این پیام ها به گوش ها رسید و اکنون در ایران بطور علنی از انتخابات آزاد صحبت میشود.

یکی از آنها ئیکه از انتخابات آزاد صحبت میکند آقای رفسنجانی است. و اما  آقای خامنه ای به طور علنی از او ایراد میگیرد که مگر انتخابات در ایران تا کنون آزاد نبوده است که از انتخابات آزاد صحبت میشود. و آقای علی مطهری میگوید کسانی که از انتخابات آزاد صحبت میکنند آب در آسیاب دشمنان میریزند. دیگر دست اندرکاران نیز هر یک به نحوی اظهار نظر میکنند که نمیخواهم همه را برشمارم. مهم این است که این توپ در زمین آنهاست و آنها سرگرم بازی با آن.

درست است، انتخابات آزادی که اپوزیسیون مطرح میکند از آنچه آقای رفسنجانی و کو میگویند تفاوت دارد.

اما اکنون این اپوزیسیون است که باید از این پاشنه آشیل حکومت گران استفاده کرده و برای رسیدن به یک انتخابات آزاد برنامه بدهد و این خواست را بصورت یک کمپین در آورد و یار گیری کند.

نگوئید نه امکانپذیر نیست و با وجود این رژیم نمیتوان انتخابات آزاد انجام داد، بلکه راه های عملی آنرا بر شمارید تا در یک چالش برد برد بتوان آنهائی را که وحشت دارند که در صورت شکست همه جیز خود را از دست بدهند حتی جانشان را متقاعد کرد که مجبور نیستند تا آخرین فشنگ خود را خالی نکنند دست از مبارزه بر ندارند و برای نجات خود مردم نازنین ما را نکشند. نباید گذاشت کشور ما خدای نکرده شبیه سوریه شود.

میدانید که در سال 1994  معیارهایِ انتخاباتِ آزاد و منصفانه به اتفاق آراء توسط شورای بین‌المجالس در جلسه ١٥٤ شورا به تصویب رسید. (پاریس، ٢٦ مارس ١٩٩٤ میلادی، برابر با ٦ فروردین ماه ١٣٧١ خورشیدی)

و خوشبختانه این معیار ها در زمان رفسنجانی در مجلس ایران نیز  به تصویب رسید.

چنانچه اپوزیسیون این معیار ها را ملاک عمل قرار داده و در اجرای آن پافشاری کند، نه تنها از حمایت ایرانیان در داخل و خارج برخوردار خواهد شد ( مردم انتظار میکشند که اپوزیسیون بر سر یک موضع ای همصدا باشند) بلکه بخاطر جهانی بودن این مصوبه از حمایت خارجی ها نیز برخوردار خواهد شد.

پس دست در دست هم برای یک هدف مشخص تا رسیدن به آن تلاش کنیم.

به امید موفقیت

مصطفی مرید، هامبورگ

هامبورگ، شانزدهم  ژانویه 2013

 

اعلامیه معیارهایِ انتخاباتِ آزاد و منصفانه

به اتفاق آراء توسط شورای بین‌المجالس در جلسه ١٥٤ شورا به تصویب رسید
(پاریس، ٢٦ مارس ١٩٩٤ میلادی، برابر با ٦ فروردین ماه ١٣٧١ خورشیدی)

شورای بین‌المجالس
با تاکید مجدد بر اهمیّتِ آنچه که در اعلامیه جهانیِ حقوق بشر و میثاقِ بین‌المللیِ حقوقِ مدنی و سیاسی آمده است، مبتنی بر اینکه ایجاد اتوریته حکومت باید بر اساس خواست و اراده مردم باشد و به شکلی که در انتخاباتی ادواری و سالم  ابراز شود اعمال گردد.

با پذیرش و صحّه گذاشتن بر اصولِ اساسیِ مربوطِ به انتخاباتِ ادواریِ آزاد و عادلانه که توسط ملل جهان در اسناد جهانی و منطقه‌ایِ حقوق بشر به رسمیت شناخته شده، از جمله حق هر کس به شرکت در حکومتِ کشور خود، مستقیماً یا غیرمستقیماً، از طریق انتخابِ آزادانه نمایندگان، رأی دادن در چنین انتخاباتی با رأی مخفی، برخورداری از فرصت‌هایِ برابر به عنوان نامزد انتخاباتی، و حقّ تبلیغ نقطه‌نظرهایِ سیاسیِ خود، چه فرداً و چه جمعاً با همکاری دیگران.

با آگاهی از این واقعیت که هر کشوری از این حقّ حاکمیّت برخوردار است که مطابق با خواست و اراده مردم خود، آزادانه نظام‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگیِ خاص خود را انتخاب کرده و دقیقاً مطابق با منشور سازمان ملل متحد و بدون دخالتِ کشورهایِ دیگر، به توسعه آنها همّت گمارد.

با خواستِ ارتقاء و استقرارِ نظام‌هایِ مردم‌سالارِ کثرت‌گرایِ حکومت‌هایِ مبتنی بر نمایندگی در سراسر جهان.

با اذعان به اینکه استقرار و تحکیم فرآیندها و مؤسساتِ مردم‌سالار مسئولیتِ مشترکِ حکومت‌ها، رأی‌دهندگان و نیروهایِ سیاسیِ سازمان‌یافته بوده، و اینکه انتخاباتِ ادواری و واقعی عنصری لازم و ضروری از تلاش‌هایِ پایدار برای حمایت از حقوق و منافع حکومت‌شوندگان بوده، و نیز اینکه، با اتکاء به تجربه‌عملی، حق همگان به شرکتِ در حکومتِ کشور خود یک عامل بسیار مهّم در بهرمندیِ موثر همگان از حقوق بشر و آزادی‌هایِ اساسی است.

با استقبال از نقشِ در حالِ گسترشِ سازمان ملل متحد، اتحادیه بین‌المجالس، سازمان‌هایِ منطقه‌ای و مجامع پارلمانی، و سازمان‌هایِ غیردولتیِ ملی و بین‌المللی در ارائه کمک‌هایِ انتخاباتی به درخواست دولت‌ها،

بنابراین به تصویب اعلامیه انتخاباتِ آزاد و عادلانه زیر اقدام نموده، و مصرانه از حکومت‌ها و مجالس مقننه در سراسر جهان می‌خواهد که به اصول و معیارهایِ تعیین شده در آن عمل نمایند:

١ - انتخابات آزاد و عادلانه
در هر دولتی، اتوریته حکومت فقط می‌تواند از اراده مردم، آنچنان که از طریقِ انتخاباتی واقعی، آزاد و عادلانه و برگزارشده در فواصل منظم و مبتنی بر حق رأیِ همگانی، برابر و مخفی بیان شده باشد، مُشتق گردد.

٢ - رأی دادن و حقوق انتخاباتی
یک - هر شهروند بالغی حقّ دارد تا بدور از تبعیض در انتخابات‌ها رأی دهد.

دو - هر شهروند بالغی حقّ دارد تا از طریق آیینی کارآمد و موثر، بیطرفانه و غیرتبعیض‌آمیز، به عنوان رأی‌دهنده ثبت‌نام کند.

سه - هیچ شهروند واجد شرایطی نباید از حق رأی محروم گشته و یا از ثبت‌نام به عنوان یک رأی‌دهنده ردّ صلاحیت شود، مگر مطابق با معیارهایِ عینیِ قابلِ استناد و مقررشده در قانون و به شرط اینکه اقداماتی از این دست با تعهدات دولت‌ها تحتِ قوانینِ بین‌المللی همخوانی دادشته باشند.

چهار - هر فردی که از حق رأی دادن یا ثبت‌نام به عنوان یک رأی‌دهنده محروم‌شده است، از حقّ استیناف به مراجع ذیصلاحِ قضایی، برای رسیدگی به پرونده وی به منظور تجدید نظر در تصمیم اتخاذ شده و در صورت لزوم تصحیح اشتباهات در اسرع وقت و به طرزی موثر، برخوردار است.

پنج - هر رأی‌دهنده‌ای از حقّ دسترسیِ برابر و موثر به یک مرکز اخذ رأی به منظور اعمال حقّ رأی خود برخوردار است.

شش - هر رأی‌دهنده‌ای می‌تواند حقّ خود را تحتِ این عنوان به طور موثر و یکسان با دیگران اِعمال داشته، اطمینان داشته باشد که رأی وی از وزنی برابر با هر یک از دیگر آراء اخذشده بهرمند خواهد بود.

هفت - حقّ برخورداری از رأی مخفی حقّی است مطلق که تحتِ هیچ شرایطی نمی‌تواند به هیچ عنوان محدود گردد.

٣ - نامزدی، تحزّب و حقوق و مسئولیت‌های تبلیغاتی و انتخاباتی
یک - هر فردی از حقّ مشارکت در حکومتِ کشور خود برخوردار بوده، و باید از فرصتِ برابر برای نامزد شدن در انتخابات بهرمند باشد. اگر چه معیارهایِ مشارکت منطبق با قانون اساسی و قوانینِ ملی هر کشوری مشخص می‌گردند، ولی نباید مغایر با تعهداتِ بین‌المللی دولت‌ها باشند.

دو - هر کسی حقّ دارد که به طور فردی و یا همراه با دیگران، برای ایجاد یک حزبِ سیاسی و یا سازمانی به منظور شرکت در رقابت‌هایِ انتخاباتی، اقدام کند.

سه - هر کسی حقّ دارد به صورت فردی و یا همراه با دیگران:

-         عقایدِ سیاسیِ خود را بدونِ دخالتِ دیگران بیان دارد؛

-         برای جستجو، دریافت و نشر و توزیع اطلاعات اقدام کرده و به این وسیله انتخابی آگاهانه کند؛

-         به منظور مبارزه انتخاباتی آزادانه در داخل کشور سفر کند؛

-         بر مبنایِ برابری با سایر احزاب سیاسی و از جمله با حزبی که حکومت وقت را تشکیل می‌دهد، به مبارزاتِ انتخاباتی اقدام ورزد.

چهار - هر نامزد انتخاباتی و هر حزبِ سیاسی باید از فرصت‌هایِ برابر با دیگران برای دسترسی به رسانه‌ها، به ویژه رسانه‌هایِ ارتباط جمعی، به منظور تبلیغ نقطه‌نظرهایِ سیاسیِ خود برخوردار باشد.

پنج - حقّ نامزدها در برخورداری از امنیّت جانی و مالی باید به رسمیّت شناخته شده و پاسداری شود.

شش - هر فردی و هر حزبِ سیاسی حقّ دارد از حفاظتِ قانونی و از اصلاح و جبران هر گونه تجاوز به حقوق سیاسی و انتخاباتی خویش، برخوردار باشد.

هفت – حقوقِ فوق‌الذکر را تنها در شرایطی استثنایی با ضرورتی معقول و منطبق با قوانینِ جاری و تعهداتِ بین‌المللیِ دولت، و تنها به منظور حفظِ منافعِ امنیّتِ ملّی یا نظمِ عمومی و یا حفاظت از بهداشت و یا از اخلاقِ عمومی و یا حراست از حقوق و از آزادی‌هایِ دیگران، می‌توان محدود کرد. محدودیّت‌هایِ مجازِ اِعمال‌شده بر حقوقِ نامزدی، سازماندهی و فعالیتِ احزابِ سیاسی و مبارزاتِ انتخاباتی نباید به گونه‌ای مقرر گردد که به نقضِ اصلِ عدم‌تبعیضِ نژادی، پوستی، جنسیّتی، زبانی، مذهبی، عقیدتی، ملی، قومی یا اجتماعی، مالی یا درآمدی، خانوادگی یا ولادتی منجر گردد.

هشت - هر فردی و یا هر حزبِ سیاسی که از حقوقِ نامزدی، تشکیلاتی و یا انتخاباتیِ خود محروم شده و یا در اِعمال این حقوق محدود شده است، می‌تواند به مراجع ذیصلاح برای بازبینیِ قضایی و تجدید‌نظر در تصمیم‌هایِ اتخاذشده و اصلاح و جبرانِ خسارت‌هایِ وارده، در اسرع وقت و به شکلی موثر، مراجعه کند.

نه - حقوق نامزدی، حزبی و انتخاباتی، متضمن مسئولیّت‌هایی در قبال جامعه‌اند. به طور مشخص، هیچ نامزد و یا حزب سیاسی نباید درگیر اقداماتِ خشونت‌آمیز شود.

ده - هر نامزد و یا حزب سیاسی درگیر در رقابت‌هایِ انتخاباتی باید به حقوق و آزادی‌هایی دیگران احترام بگذارد.

یازده - هر نامزد و یا حزب سیاسیِ درگیر در رقابت‌هایِ انتخاباتی باید نتیجه یک انتخاباتِ آزاد و منصفانه را بپذیرد.

٤ - حقوق و مسئولیّت‌هایِ دولت‌ها

یک – دولت‌ها باید گام‌هایِ قانونیِ لازم و سایر اقداماتِ مشابه را، مطابق با فرآیندهایِ قانون اساسی خود، به منظور تضمین حقوق و تحکیم چارچوب نهادین برای برگزاریِ انتخاباتِ آزاد، عادلانه، ادواری و واقعی، و منطبق با تعهداتِ خود تحتِ قوانینِ بین‌المللی، برداشته و انجام دهند. به طور مشخص، دولت‌ها موظف به جامه عمل پوشاندن به مسئولیّت‌های زیر می‌باشند:

-         فراهم آوردن آیینی موثر، بیطرفانه و غیرتبعیض‌آمیز برای ثبت‌نام رأی‌دهندگان؛

-         فراهم آوردن معیارهایِ روشن برای ثبت‌نام رأی‌دهندگان مبتنی بر شاخص‌هایی معین از جمله سن، تابعیّت و محلِ اقامت، و تضمینِ اِعمال این موازین بدور از هر گونه تبعیض؛

-         تأمین شرایط لازم برای شکل‌گیری و فعالیّتِ آزاد احزابِ سیاسی، و احتمالاً تنظیم میزانِ کمک‌هایِ مالی به احزابِ سیاسی و پویش‌هایِ انتخاباتی، و تضمینِ جداییِ حزب و دولت، و فراهم آوردن شرایط لازم برای رقابتِ عادلانه در انتخاباتِ مجلس مقننه؛

-         برداشتن قدم‌های اولیّه یا تسهیل برنامه‌هایِ ملّیِ آموزشِ مدنی، به منظور تضمینِ آشناییِ مردم با آیین‌هایِ انتخاباتی و مسائلِ مربوط به آن.

دو - علاوه بر این، دولت‌ها موظفند تا با برداشتن گام‌هایِ سیاسی و نهادینِ لازم، و از جمله با برقرار کردنِ مکانیزمی بی‌طرف، خنثی و متعادل برای مدیریّتِ انتخابات، دستیابیِ گام به گام به دستآوردهایِ دمکراتیک و تحکیمِ آنها را تضمین کنند. در این قالب، دولت‌ها موظفند تا از جمله به برداشتن گام‌های زیر اقدام ورزند:

-         تضمین آموزش و نحوه رفتار بی‌طرفانه و عادلانه آنهایی که مسئولیّتِ نظارت و برگزاریِ انتخابات را از جهاتِ مختلف در دست دارند، و نیز تضمینِ تدوین و برقراریِ آیین‌هایِ منسجم اخذ رأی و اطلاع‌رسانیِ همگانی در این باره.

-         تضمینِ ثبت‌نام رأی‌دهندگان، به روز رسانیِ فهرست‌ها و آیین‌هایِ انتخاباتی و روشهایِ رأی‌گیری، با استفاده از کمکِ ناظرانِ ملّی و بین‌المللی درصورت لزوم.

-         تشویق احزاب، نامزدها و رسانه‌ها به قبول و اتخاذ یک منشورِ اخلاقیِ معطوفِ به اداره پویش‌هایِ انتخاباتی و مراحل رأی‌گیری.

-         تضمین سلامتِ رأی‌گیری از طریقِ موازینِ مناسب برای جلوگیری از اقداماتی چون پُر کردن صندوق‌ها و یا به صندوق‌ریزی آراء آنهایی که از چنین حقّی برخوردار نیستند؛

-         تضمینِ سلامت شمارشِ آراء.

سه – دولت‌ها موظف به رعایت و حراست از حقوق بشر همه آنهایی که در قلمرو جغرافیائی و در حوزه حقوقی این دولت‌ها به سر می‌برند، می‌باشند. بنابراین، در زمان انتخابات، دولت و دستگاه‌هایِ تابع آن، باید اقداماتِ لازم را در موارد زیر اتخاذ نمایند:

-         تضمینِ احترام به آزادیِ حرکت، تجمع، تشکل و بیان، به ویژه در زمینه راهپیمایی‌ها و جلساتِ سیاسی؛

-         تضمینِ آزادیِ بیانِ احزاب و نامزدهایِ سیاسی در اظهار نقطه‌نظرهایِ خود و ارائه آنها به رأی‌دهندگان، و تضمینِ برابریِ دسترسیِ آنها به رسانه‌هایِ دولتی و عمومی؛

-         تضمینِ گام‌هایِ لازم برای پوششِ بیطرفانه انتخاباتِ از سویِ رسانه‌هایِ دولتی.

چهار - برای اینکه انتخابات عادلانه برگذار شود، دولت‌ها باید اقدامات لازم را برای اطمینان حاصل کردن از اینکه احزاب و نامزدها از فرصت‌هایِ معقول برای ارائه برنامه‌هایِ انتخاباتی خود برخوردارند، انجام دهند.

پنج – دولت‌ها باید تمام اقداماتِ لازم و مناسب را برای اطمینان حاصل کردن از اینکه به اصلِ رأیِ مخفی احترام گذاشته شده است، و رأی‌دهندگان می‌توانند رأی خود را آزادانه و بدون ترس و ارعاب در صندوق‌ها بریزند، انجام دهند.

شش - علاوه بر این، مقامات دولتی باید اطمینان دهند که رأی‌گیری به نحوی انجام می‌شود که از تقلب و یا از هر گونه اقدام غیرقانونیِ دیگری جلوگیری بعمل آمده، و امنیّت و یکپارچگیِ این روند حفظ شده، و شمارش آراء توسط کارکنانی آموزش‌دیده تحت نظارت و تصدیق بیطرفانه، انجام پذیرفته است.

هفت – دولت‌ها باید تمام اقداماتِ لازم و مناسب را، از جمله و به عنوان مثال از طریق مجاز شمردن حضور نمایندگانِ احزاب و ناظرانی که صلاحیّت آنها به نحوی شایسته و منطبق با مقررات جاری تأیید شده باشد، برای اطمینان حاصل کردن از شفافیّت در تمامیِ مراحلِ انتخابات اتخاذ کنند.

هشت – دولت‌ها باید اقداماتِ لازم را برای اطمینان حاصل کردن از اینکه احزاب، نامزدها و طرفداران آنان از امنیّتی برابر برخوردار بوده و اینکه تمامی گام‌هایِ ضروری برای اجتناب و پیشگیری از بروز خشونت در طیّ مراحل اخذ رأی برداشته شده‌اند، اتخاذ نمایند.

نه – دولت‌ها باید اطمینان دهند که به موارد نقضِ حقوق بشر و به شکایات مربوط به فرآیند انتخابات در اسرع وقت و در چارچوبِ زمانیِ فرآیندِ فوق، به نحوی موثر، توسطِ مرجعی مستقل و بی‌طرف، مانند یک کمیسیونِ انتخابات و یا یک دادگاه ذی‌صلاح، رسیدگی خواهد شد.

اعلامیه معیارهایِ انتخاباتِ آزاد و منصفانه

به اتفاق آراء توسط شورای بین‌المجالس در جلسه ١٥٤ شورا به تصویب رسید
(پاریس، ٢٦ مارس ١٩٩٤ میلادی، برابر با ٦ فروردین ماه ١٣٧١ خورشیدی)

منبع: 
ایمیل رسیده از نویسنده
انتشار از: