بیانیه، اعلام مانیفست بنیاد مدنی و حقوق بشری اکبر محمدی

هموطنان گرامی‌ ، قبل از هر چیز در این بیانیه مایلم که بدانید ، قتل و اعدام آشکار و پنهان دهها هزار مردم آزادیخواه ایران توسط رژیم اسلامی ، قتل پنهان زنجیره‌ای برادرم اکبر در زندان اوین به هنگام اعتصاب غذا که همراه بود با فجیع‌ترین شکنجه‌های روحی‌ و جسمی‌ آنهم بعد از تحمل هفت ...
 اعلام مانیفست بنیاد مدنی و حقوق بشری اکبر محمدی در بیانیه شمارهٔ ۲ منوچهر محمدی 
هموطنان گرامی‌ ، قبل از هر چیز در این بیانیه مایلم که بدانید ، قتل و اعدام آشکار و پنهان دهها هزار مردم آزادیخواه ایران توسط رژیم اسلامی ، قتل پنهان زنجیره‌ای برادرم اکبر در زندان اوین به هنگام اعتصاب غذا که همراه بود با فجیع‌ترین شکنجه‌های روحی‌ و جسمی‌ آنهم بعد از تحمل هفت سال و اندی حبس انفرادی و عمومی در زندانهای مخوف وزارت امنیت و اطلاعات ایران ( واواک ) و سپاه پاسداران ، به بند کشیده شدن اینجانب در زندانهای وواک و سپاه پاسداران از جمله زندان اوین وابسته به سازمان کل زندان‌ها به مدت بیش از هفت سال در کنار آن برادر زنده یاد و به تبع آن شکنجه شدن ما آن دو در کنار یکدیگر به بد‌ترین شکل ممکن آنهم با چشمان ، دستان و پاهای بسته شده به منظور اقرار و اعتراف دروغین علیه خویش ، طرح ناکام سؤ قصد به جان اکبر به هنگام رانندگی‌ در جاده بابل به آمل از طریق تعقیب و گریز آنهم قبل از قتل او در زندان اوین از سوی نیروهای مخفی رژیم، بازداشت دیگر برادرم رضا در ۲ مرحله و نیز طرح ربایش او به قصد حذف فیزیکی‌ توسط نیروهای خود سر رژیم ، طرح ناکام سؤ قصد به جان خواهرم نسرین به هنگام بدو اقامت در آلمان از طریق نوعی از نوشیدنیهای سمّی از سوی عوامل رژیم ، زندانی شدن دیگر خواهرم سیمین در بازداشتگاه ۲۰۹ وزارت اطلاعات مستقر در زندان اوین در کنار تهدید مکرر به تجاوز که منجر به بحران شدید روحی‌ او شده است ، بازداشت پدر و مادرم در بازداشتگاههای سپاه پاسداران و اطلاعات آمل و ۲۰۹ اوین همراه با شکنجه های روحی‌ و جسمی‌ و نیز باقی‌ ماندن آثار ناشی‌ از آن شکنجه‌ها در بدن آنان همراه با تحمل دردهای شدید آنهم با گذشت زمان زیاد و یا همچنین مسائلی‌ چون تولید ناامنی های متداول و متداوم برای این خانواده همچون به آتش کشاندن منزل مسکونی در تاریکی شب توسط عوامل رژیم ولی فقیه و یا بسیاری از دیگر دردهای نگران کننده مشترک این خانواده با دیگر اعضای خانواده بزرگ یعنی‌ مردم ایران چون مهاجرت اجباری به کشورهای دور افتاده و غریب مرا بر آن داشت تا با یاد این شعر سعدی :
 
چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار
 
تو که ز محنت دیگران بی‌ غمی نشاید که نامت نهند آدمی‌
 
به تاسیس تشکلی بنام بنیاد مدنی و حقوق بشری اکبر محمدی با منظور و اصول اعتقادی ذیل اقدام ورزم ،
 
۱- حمایت معنوی چون ارایه تأئیدیه در خور به پناهجویان اقلیتهای دینی و مذهبی‌ ، فعالین سیاسی و حقوق بشری ، نویسندگان و روزنامه نگارانی که به منظور حفظ امنیت و جان خویش و خانواده‌هایشان چاره‌ای جز مهاجرت اجباری به کشورهای همجواری چون ترکیه ، عراق ، پاکستان ، قبرس و یا به یکی‌ از دیگر کشورها از جمله کشورهای اروپائی به طریق غیر قانونی نداشته و ندارند .
 
۲- شناسایی ، تبلیغ و معرفی افراد مورد ستم با هر باور سیاسی و عقیدتی‌ به دیگر نهادهای بین المللی حقوق بشری از طریق رسانه‌ها ، سایتها و دیگر ابزار ارتباط جمعی‌ مرتبط و غیر مرتبط به این بنیاد .
 
۳- حمایت از حقوق تمامی انسانهای بیگناه و در حد امکان جلوگیری از نقض حقوق بشر و نیز ارتقای آگاهی‌ مردم در بند و ستمدیده ایران از طریق خبر رسانی به موقع در کنار تذکر ایلامیه جهانی حقوق بشر .
 
۴- تاکید بر نفی هر گونه خشونت ، شکنجه ، زندان و اعدام از سوی رژیم ولی فقیه ، خواه از مجاری قانون اعمال شود و یا خود سرانه .
 
۵- جمع آوری اطلاعات مرتبط با نقض حقوق بشر و انعکاس آن به مجامع جهانی حقوق بشر .
 
۶- احقاق حقوق حقّه و اعاده حثیت قربانیان قوانین متناقض با ایلامیه جهانی حقوق بشر .
 
اما در پایان از خدای درون خویش کمک طلبیده و دردمندانه اعلام می‌دارم ، ای خدای درون ، چه بسا که تو به آتش درونم که جز خدمت به ملت نمیشناسد آگاهی‌ و نیز میدانی‌ که من چون برادرم نه دروغ ، تهمت و بهتان و بد گویی میدانم و نه آزار و اذیت به دیگران روا می‌دارم پس‌ای خدای درون کمک من باش تا آنجایی که من کمک خواهم بود برای مردم ستمدیده ایران ، مردمی که در حقیقت همه چیزند اما هیچند در نزد حاکمان ، حاکمانی که ناچیزند در مقابل مردم بیشمار ، اما چه گویم که بسیاری از همین مردمان دردمند بیشمار به صرف پافشاری برای دستیابی به ابتدایی‌‌ترین حقوق خویش که همانا آزادی و حق انتخاب است یا سر از زندان‌ها در آوردند و یا بناچار برای نجات خویش و یا خانواده ‌شان مهاجرت اجباری در پیش گرفتند و بس اسفا که چه بسیاری از این مهاجرین هم در بیشتر اوقات ، شب و روز را در خیابانها و پارک‌های کشورهای همسایه بیتوته میکنند و شب را به روز و روز را به شب میرسانند .
 
ای خدای درون تو بهتر از هر کسی‌ از درونم خبر داری و نیز آگاهی‌ که من در این سرزمین از هیچ امکان مادی برای رفع اسکان موقت این هموطنان برخوردار نمیباشم تا به سهم خود کمکی‌ باشم برای آنان در آن سرزمینهای دور و مهجور و نیز بهتر از هر کسی‌ میدانی‌ که اگر هم چیزی در بساط میداشتم به یقین نه تنها که لحظه‌ای در کمک به آنان درنگ نمیکردم بلکه هیچگاه تحمل نمیکردم که هموطنانم را با شکمهای گرسنه آنچنانی آنهم در شب‌های سرد زمستانی ببینم .
 
ای خدای درون چه سخت است که مدتهاست تمامی مصائب مهاجرین را میبینم و با گوشت و خون و پوست خود لمس می‌کنم همه آنچه را که بر هموطنان من رفته و میرود اما قادر نیستم از عهده رفع آن بر آیم هر چند تا آنجایی که می‌توانستم هر آنچه را که از عهده آن بر آیم و نیز عملی‌ نمائم در جهت رفع آن لحظه‌ای دریغ ننمودم به مانند نوشتن تائید نامه برای دهها مهاجر ستم دیده به دفتر سازمان ملل آنهم صرفاً به جهت تسریع قبولی آنان در آن کشورهای مربوطه و مورد تقاضا . با این حس و ایده بود وقتی‌ بیشتر با خود اندیشیدم به این نتیجه رسیدم که برای پیشرفت ، تسریع و گستردگی بیشتر این کار و دیگر مسائل و مصائب حقوق بشر در ایران چاره‌ای جز این ندارم که بنیاد مدنی و حقوق بشری اکبر محمدی را بنیان نهم تا هم نام او را برای همیشه زنده نگاه دارم و هم راه او را که همانا عشق عمیق او به مردم و نیز خدمت به آنان بود تداوم بخشم و این میسر نیست جز به کمک معنوی شما هموطنان دردمند در هر کجای جهان از جمله تمامی اقشار و افکار از مردم ستمدیده در داخل ایران . و اما بهترین کمک معنوی شما میتواند پیوستن شما به عضویت در فیس‌بوک و سایت بنیاد اکبر محمدی و نیز ارسال تازه ‌ترین گزارش از نقض حقوق بشر به ایمیل آن بنیاد که در آینده بسیار نزدیک اعلام خواهد شد باشد .
 
منوچهر محمدی مدیر بنیاد مدنی و حقوق بشری اکبر محمدی ۱/۱۳/۲۰۱۲ میلادی برابر با ۲۳/۱۰/۱۳۹۰ خورشیدی
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.