خامنه‌ای در اعماق وحشتی فراگیر،فرمان بازگشت به سال‌ سیاه ۱۳۶۰ را صادر کرد
29.06.2022 - 09:43

"شارلاتان" کیست؟

محمدجواد اکبرین

️۲۲ سال پیش در اول اردیبهشت ۷۹ «دهها هزارنفر» را در مصلای تهران جمع کردند تا خامنه‌ای دستور «توقیف فله‌ای مطبوعات» را اعلام کند و چون نگران پیامدهای تعطیلی دهها رسانه در یک شب بودند برای حمایت از این دستور، نیاز به «جمعیت باشکوه» داشتند. چنان با عجله «مردم» را از پایگاه‌ها و مدارس سراسر کشور به تهران آوردند که حواس‌شان به ظرفیت صحن سخنرانی در مصلای تهران نبود. تعدادی از شرکت‌کنندگان از جمله برخی دانش‌آموزان زیر دست و پا کشته شدند و تلویزیون آنها را «شهدای دیدار با ولایت» نامید. با یک سخنرانی دهها نفر کشته شدند و دهها روزنامه بسته.

در بخشی از سخنرانی آن روز با اشاره به «ده، پانزده ‌روزنامه» گفت: «من بارها به مسؤولان دولتی تذکّر داده‌ام و به‌طور جدّی از آنها خواسته‌ام که جلوِ این وضعیت را بگیرند. این اسمش محدود کردن مطبوعات نیست | این معنایش جلوگیری از نفوذ دشمن است | این یک نوع شارلاتانیزم مطبوعاتی است که امروز بعضی از مطبوعات در پیش گرفته‌اند».

️بعد از ۲۲ سال، امروز به قوه قضائیه گفت: «تا دیروز روزنامه‌ها بودند که این کار را می‌کردند، حالا فضای مجازی هم اضافه شده | مردم را نگران می‌کنند، ذهن مردم را خراب می‌کنند | یکی از وظائف قوه قضائیه برخورد با این مسأله است. می‌گویند قانون نداریم؛ می‌شود از قوانین موجود استفاده کرد، اگر ندارید هم قانون تهیه کنید».

️در این ۲۲ سال، کارنامه نظام سیاه‌تر و جامعه آگاه‌تر شده است و توقیف فله‌ای مطبوعات نه تنها کمکی به پوشاندن خطاها و مهار اعتراضات نکرده بلکه جنبش‌ها یکی پس از دیگری، شجاع‌تر و فراگیرتر، سربرآورده‌اند. نکبتِ استبداد دینی اگر از توقیف مطبوعات سودی بُرد، از سرکوب فضای مجازی هم می‌برد. اما مبنای خطای تحلیلی حکومت کجاست؟

️خامنه‌ای در بخش دیگری از صحبت امروزش گفت: «خدای سال ۶۰ همان خدای امسال است؛ سنت‌های الهی همه سر جایش است | ما در سال ۶۰ در مقابل این همه حادثه و شدت عمل توانستیم روی پای خودمان بایستیم و دشمن را ناامید بکنیم، امروز هم می‌توانیم».

‏اشتباه محاسباتی دیکتاتورها همین جاست. جامعه را «جامد» می‌بینند اما سیاه‌تر شدن کارنامه‌ی خود را نمی‌بینند. هیتلر هم گمان می‌کرد سال ۱۹۴۵، همان سال ۱۹۳۳ است، اما نبود. از اینکه «خدای سال ۶۰ همان خدای امسال است» نمی‌توان نتیجه گرفت که مردم و ایرانِ امسال، همان مردم و ایرانِ سال ۶۰ است. نمی‌توان تمام سرها و سرمایه‌های ملی را ویران کرد و توقع داشت جامعه همان جامعه باشد. اتفاقا درست می‌گوید که «سنت‌های الهی همه سر جایش است»! سنت الهی تاریخ نشان داده ریختنِ خون و آبروی مردم و غارت سفره و سرمایه‌ی جامعه تاوان دارد.

دستور امروزِ برخورد با فضای مجازی، امتداد توقیف دیروزِ مطبوعات است و جلوی سنت الهیِ تاریخ در سقوط دیکتاتورها را نمی‌گیرد. این تکرارهای بیهوده، دست و پا زدنِ استبداد دینی در ترس است. آنچه او در سال ۷۹ «شارلاتانیزم مطبوعاتی» خواند در واقع «شارلاتانیزمِ ولایی» بود. شارلاتان کسی است که طی چند دهه، امید و اعتماد مردم را با سیاست‌های استبدادی‌اش ویران می‌کند اما وقتی خبر این ویرانی منتشر می‌شود رسانه‌ها را نشانه می‌گیرد. اگر آن روز کسانی شک داشتند شارلاتان کیست؟ حالا دیگر اکثریت مردم می‌دانند.

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

انتشار از:

کیانوش توکلی

فیسبوک - تلگرامفیسبوک - تلگرامصفحه شما