اعتراض به زندانی شدن چهارمین فعال سیاسی ملی گرا

یک ماه و نیم پس از بازداشت فعالان ملی گرا، آقایان هوتن دولتی و برادران کرد پور و عدم اطلاع از وضعیت ایشان ، روز گذشته پیمان عارف، چهارمین فعال ملی گرا برای چهارمین باربازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

در بالا: خسرو و مسعود کردپور /در پائین از راست به چپ: پیمان عارف و هوتن دولتی

 

 پیمان عارف پس از اعتراضات ملت ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) دستگیر شده و از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی پیرعباسی به جرم داشتن تجهیزات ماهواره و فعالیت تبلیغی علیه نظام و عضویت در گروه‌های غیر قانونی (اپوزیسیون)، به تحمل دو سال و نیم زندان تعزیری، و ۷۴ ضربه شلاق و محرومیت ۱۵ سال از هر گونه فعالیت مطبوعاتی و حضور در تشکل‌های سیاسی محکوم شد.

او در مهر ماه ۱۳۹۰ پس از اجرای حکم ۷۴ ضربه شلاق به جرم توهین به احمدی نژاد از زندان آزاد شد و ۲ هفته پس از آزادی، در آذر ۱۳۹۰ به‌علت مصاحبه با رسانه‌های خارجی و هم‌چنین حضور بر مزار ندا آقا سلطان  مجددا بازداشت و به زندان اوین منتقل گردید.

 

محمود احمدی نژاد در واکنش به این حکم شلاق گفت: "«وقتی دانه درشت‌ها آزادانه به ما افترا می‌زنند، راضی نیستم یک جوان را به خاطر توهین به رییس جمهور شلاق بزنند."

 

پیمان عارف چند روز پس از اجرای حکم در گفت و گویی با سایت کلمه گفت:"در شرایط نیمه هشیاری و حال ناخوشی که بعد از اجرای شلاق تعزیری به صورت جدی داشتم، خاطرم هست که از کارمند دادیاری اجرای احکام کاغذی خواستم و خطاب به دادستان تهران همان جا فی المجلس شکایتم را اعلام کردم و خواهان دستور قضایی برای پیگرد قانونی شدم."

عارف در ۲۶ اسفند ۱۳۹۰ برای سومین بار بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او در فروردین ماه ۱۳۹۱ به علت اعتصاب غذا و وخامت حال جسمی اش به بیمارستان منتقل شد.

 

پیمان عارف گفت که احمدی نژاد که هر بار به نیویورک می رود و می گوید ما آزادترین کشور دنیا را داریم اما مرا اینجا در کشور خودم ، به وحشیانه ترین شکل ممکن به جرم توهین به احمدی نژاد شلاق زده اند. من یک نامه سرگشاده به احمدی نژاد نوشتم و تنها یاد آوری کردم که چه بلایی سر دانشگاهها آمده است.  

نامه من موجود است که هیچ توهینی به احمدی نژاد نکرده ام تنها گفته ام که به ایشان هرگز سلام نخواهم کرد.

همه تاکید من این است که هم صدور حکم من غیر قانونی بود و هم این حکم شلاق به صورت غیر قانونی و وحشیانه اجرا شد. 

 

خسرو کردپور نیز اواسط اسفند ماه سال گذشته با مراجعه ماموران امنیتی به منزلش بازداشت شد و برادر وی مسعود کردپور روز بعد که برای پیگیری پرونده برادرش به اداره اطلاعات مهاباد مراجعه کرده بود بازداشت گردید.

خانواده این دوزندانی، پس از یکماه و نیم، کماکان در بی خبری مطلق از وضعیت فرزندانشان به سر می برند. 

«حضرتی» رئیس دادگستری مهاباد و «حیدری» دستور ملاقات صادر نموده‌اند که توسط خانواده کردپور و وکیل آنها به ادارۀ اطلاعات مهاباد تحویل شده اما باز هم پاسخی به این خانواده داده نشده است.

 

هوتن دولتی، ملی گرای دیگری است که روز شنبه بیست وششم اسفندماه ۹۱ ماموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی پس از بازرسی ازمنزل اش، وی را بازداشت کرده وهمراه کامپیو‌تر و وسایل شخصی اش، به زندان اوین منتقل می‌کنند وتا این تاریخ هیچگونه خبری از آزادی ایشان دردست نیست. 
هوتن دولتی، متولد بهمن ماه ۱۳۵۵ از سال ۱۳۷۶ فعالیت‌های محدود خود را در زمینه محیط زیست و سازمان‌های مردم نهاد و در نشریات داخلی این سازمان‌ها شروع نمود و در سال ۱۳۸۰ "صلح سبز ایران" را به اتفاق چند نفر دیگر به عنوان، هیات موسس پایه گذاری کرد. همچنین از سال ۱۳۸۱ تا کنون در انجمن تالشان مقیم تهران فعال بوده و به مدت ۲ سال مسوولیت نشریه خانه تالش را به عهده داشته‌است. 
پیمان عارف، خسرو کردپور، مسعود کردپور و هوتن دولتی امروز در کنار بسیاری دیگر از فعالان و کوشندگان سیاسی در زندان تحت فشار های روحی بسر میبرند و از وضعیت ایشان اطلاعی در دست نیست. در این زمان که اخبار ناگواری از وضعیت زندانیان عقیدتی و سیاسی به گوش می رسد، ما نگرانی شدید خود را از وضعیت آزادی خواهان، بویژه این مبارزان ملی گرای مصدقی  در زندان اوین اعلام می کنیم و حاکمیت را مسئول تندرستی همه زندانیان سیاسی می دانیم. 
ما هر گونه فشار بر زندانیان سیاسی را به شدت محکوم می کنیم و خواهان آزادی سریع و بی قید و شرط همه زندانیان سیاسی هستیم. تنها راه برون رفت از بحران کنونی ، پذیرش خواست ملت ایران، یعنی برقراری حکومت قانون، و حرکت به سوی مردمسالاری و ایجاد یک حکومت ملی است.
ما به بازداشت غیر قانونی این چهار مبارز ملی گرای مصدقی بشدت اعتراض کرده و خواستار آزادی ایشان می باشم. 

دکتر پرویز داورپناه  
۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ برابر ۲۳ آوریل ۲۰۱۳

بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.