رفتن به محتوای اصلی

شهریار بیات، زندانی عقیدتی ۶۴ ساله با اتهام «سب‌النبی» به اعدام محکوم شد
31.03.2024 - 18:39

بر اساس سند رسیده به دست ایران‌اینترنشنال، شهریار بیات، زندانی عقیدتی ۶۴ ساله و یکی از بازداشت‌شدگان اعتراض‌های ۱۴۰۱، با حکم دادگاه کیفری تهران به اتهام «سب النبی» به اعدام محکوم شد. دادگاه در حکم صادر شده پست‌های منتسب به او در فضای مجازی را به‌عنوان مصداق اتهام قرار داده است.

بر اساس این حکم که در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۴۰۲ از سوی شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک استان تهران، صادر و در زندان قزلحصار به او ابلاغ شده، شهریار بیات با اتهام «سب‌النبی» به اعدام از طریق چوبه دار در غیر ملا عام محکوم شده است.

در این حکم با سعید شرافتی و علی تقیان، دو تن از مستشاران دادگاه کیفری یک استان تهران رای به اعدام و ابوالقاسم مرادطلب، مستشار دیگر دادگاه رای به حبس بیات داده‌ است.

بر اساس رای صادر شده، مستشاران دادگاه برای صدور حکم اعدام از متن پیام‌ها و انتشار تصاویر منتسب به بیات که توهین به «محمد پیامبر اسلام، حضرت زهرا، حضرت زینب، حضرت ابوالفضل، حضرت عیسی و مکه مکرمه و آیات قرآنی» تلقی شده به عنوان مصداق این اتهام استناد کرده‌اند.

در رای دادگاه آمده که مرادطلب لزوم صدور و اعمال مجازات اعدام علیه بیات را به دلیل توبه چند باره او نزد دادگاه و دادسرا منتفی دانسته و شرافتی و تقیان توبه او را با «عدم احراز» رد کرد و حکم به اعدام او داده‌اند.

شهریار بیات در تاریخ سوم آبان ۱۴۰۱ به دست ماموران وزارت اطلاعات در شهریار بازداشت و پس از پایان بازجویی‌ها ابتدا به زندان تهران بزرگ و مدتی بعد به زندان قزلحصار کرج منتقل شد.

این زندانی عقیدتی ابتدا با گزارش ماموران انتظامی و ماموران اداره اطلاعات شهریار به دلیل حضور در اعتراض‌های سراسری، با اتهام‌های تبلیغ علیه نظام، توهین به علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی و نشر اکاذیب در بستر ارتباطی فضای مجازی بازداشت شد.

پس از بازداشت بیات، اتهام اجتماع و تبانی بر ضد امنیت ملی و شرکت در اعتراض‌ها به او تفهیم و با صدور قرار بازداشت موقت به ماموران وزارت اطلاعات تحویل داده شد.

اداره کل اطلاعات استان تهران، در جریان بازجویی‌ها از بیات، انتشار تعدادی تصویر و پست منتشر شده در فضای مجازی را به او نسبت داد و اعلام کرد این مدارک که از تلفن او استخراج شده نشان می‌دهد بیات به سب‌النبی و اتهامات دیگر متهم است.

نهایتا قرار جلب به دادرسی این زندانی عقیدتی با اتهام‌های سب‌النبی، توهین به مقدسات، تبلیغ علیه نظام، افساد فی‌الارض، توهین به علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی، توهین به روح‌الله خمینی بنیانگذار جمهوری اسلامی، تشکیل گروه به قصد برهم زدن امنیت کشور و توهین به امامان شیعه، صادر و پرونده با صدور کیفرخواست به دادگاه شهریار ارسال است.

بنابر گزارشات رسیده ایران‌اینترنشنال، این شهروند معترض بازداشت شده در اعتراض‌های پس از خیزش مهسا، در بخش نخست پرونده از سوی دادگاه کیفری با اتهام «سب‌النبی» به اعدام و در بخش دوم پرونده در دادگاه انقلاب به حبس محکوم شده است.

شهریار بیات، فرزند قربانعلی، متولد سوم مرداد سال ۱۳۳۹ است و تا پیش از بازداشت در شهرستان شهریار در استان تهران زندگی می‌کرد.

در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲ برای نخستین‌بار طی یک دهه‌ گذشته، دو مرد با نام‌های یوسف مهراد و صدرالله فاضلی‌زارع به اتهام «سب‌النبی و توهین به مقدسات» درون زندان اراک به دار آویخته شدند.

اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» در ایران، با جان باختن ژینا مهسا امینی، زن ۲۲ ساله ایرانی کُرد در شهریور ۱۴۰۱ پس از دستگیری به دست عوامل گشت ارشاد آغاز شد.

این اعتراضات فورا به یک خیزش سراسری در ایران تبدیل شد. بنا بر آمارهای سازمان‌های حقوق بشری، حکومت ایران بیش از ۵۵۰ معترض را در جریان سرکوب این اعتراضات کشت.

قوه قضاییه دست‌کم ۹ معترض از جمله محسن شکاری، مجیدرضا رهنورد، محمد حسینی، محمدمهدی کرمی، مجید کاظمی، سعید یعقوبی، صالح میرهاشمی، میلاد زهره‌وند و محمد قبادلو را نیز در ارتباط با خیزش انقلابی اعدام کرده است.

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

ایران گلوبال
برگرفته از:
ایران‌اینترنشنال

فیسبوک - تلگرامفیسبوک - تلگرامصفحه شما

توجه داشته باشید کامنت‌هایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد! 

دیدگاه‌ها

فرامرز حیدریان

عنوان مقاله
رسولی که به دار آویخته نشد!

درووود!

موجز و آشکارا.

میزان فهم و شعور جامعه بدوی اعراب بادیه نشین از ادّعاهای عربده ای مدّعیان حوزوی عصر هوش مصنوعی، میلیونها سال نوری بیشتر و وسیعتر بود. هر چقدر اعراب بدوی با شعور و فهیم بودند، هزار برابرش تالی معمّم و تابع آلتی طیف معمّم، احمق تر و نفهم تر و بی شعورتر و پست فطرت تر و رذلتر هستند. جامعه بدوی اعراب آنقدر شعور داشتند که «محمّد ابن عبدالله» را به دار نیاویزند و یا گردنش را با شمشیر قطع نکنند؛ زیرا نه تنها به «رسولان و انبیاء» قبل از خودش توهینها و بدپوزیهای بیشمار و «سب النّبی» میکرد؛ بلکه رسالت آنها را نیز پوچ و هیچ میشمارید و ورّاجیهای خودش را تحت خودنامیده «خاتم الانبیاء» تبلیغ میکرد. حکومت فقاهتی برای اینکه بتواند ابدالدّهر، مصدر «قدرت و غارت» بماند، از کاربست گیوتین در حقّ هر انسانی که به جنایتها و تبهکاریهای آنان، چون چرا کند، میلیمتری واپس نخواهند نشست. زمامداران و کارکنان حکومتی که تمام وظیفه خودشان را خونریزی و کشتار و غارت و تجاوز و و شکنجه و مصادره اموال و پایمالی شرافت و کرامت بشری میدانند، اگر به اندازه سر سوزنی یقین قلبی و صمیمی به انسان بودن خودشان آگاهی میداشتند، هیچگاه مصدر خونریزی نمیشدند. حکومت فقاهتی و مومنان تابعش در دوام آنچه که اجرا میکنند؛ تکلیف و عبادت الهی میبینند و شبانه روز فقط در فکر ترضیه سوائق و غرایز حیوانیّت توحّشی خودشان هستند. لذّتی که آخوند جماعت و مومنان ذوب شده در باتلاق شرعیّات از اعدام و خونریزی میبرند، نشانگر ضیافت ضحّاک خصلتانیست که «خونریزی و اعدام» را برگزاری عید مبارک الهی میدانند. خونریزی در دستگاه الهی از مقبول ترین عبادتهاست (نگاه کنید به کتاب ثارالله اثر شریعتی).

شاد زیید و دیر زیید!

فرامرز حیدریان

د., 01.04.2024 - 10:56 پیوند ثابت

افزودن دیدگاه جدید

لطفا در صورتیکه درباره مقاله‌ای نظر می‌دهید، عنوان مقاله را در اینجا تایپ کنید

متن ساده

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

لطفا نظر خودتان را فقط یک بار بفرستید. کامنتهای تکراری بطور اتوماتیک حذف می شوند و امکان انتشار آنها وجود ندارد.

CAPTCHA
لطفا حروف را با خط فارسی و بدون فاصله وارد کنید CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.