بیانیه در محکومیت حمله به سفارت بریتانیا

جمهوری اسلامی قصد دارد تا با اتخاذ سیاست تهاجمی به جای حل کردن بحران های داخلی و خارجی و رسیدگی به اوضاع نابسامان اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ایران، فضای پر التهاب و تنش زایی را در عرصه ی بین المللی به وجود آورد و مقاصد ضد انسانی خود را دنبال نماید.

روز سه شنبه مورخ هشتم آذر ۱۳۹۰ برابر با ۲۹ نوامبر ۲۰۱۱ جمعی از بسیجی ها و نیروهای لباس شخصی که خود را دانشجو می نامیدند به سفارت بریتانیا و اقامتگاه دیپلماتیک و مرکز فرهنگی بریتانیا در باغ قلهک تهران حمله کردند و با آسیب رساندن و شکستن شیشه ها و تعرض به اسناد و مدارک سفارت و همچنین اقدام به گروگان گرفتن چند تن از اتباع بیگانه مستقر در ساختمان باغ قلهک سبب بالا رفتن تنش و احتمال برخورد شدید دولت بریتانیا و متحدانش با ایران شدند.

 بر اساس قواعد حقوق بین الملل و طبق اصل ۲۲ کنوانسیون ۱۹۶۱ وین، رئيس هيأت نمايندگي، خانواده و تمامي ديپلمات ها و خانواده شان و همچنین اماکن، اموال و وسایل نقلیه متعلق به نمایندگی ها مصون از تعرض می باشند و حتی در مورد اقامتگاههای خصوصی ديپلمات ها بر طبق اصل ۳۰ كنوانسيون ۱۹۶۱ وين قانون مصونیت رعایت می گردد. از سویی دیگر تمامی کارکنان و وابستگان دیپلماتیک کشورها، اسناد و مدارک آنان می بایست در کشور میزبان در امان باشند.

 جمهوری اسلامی قصد دارد تا با اتخاذ سیاست تهاجمی به جای حل کردن بحران های داخلی و خارجی و رسیدگی به اوضاع نابسامان اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ایران، فضای پر التهاب و تنش زایی را در عرصه ی بین المللی به وجود آورد و مقاصد ضد انسانی خود را دنبال نماید. ما جمعی از فعالان سیاسی، اجتماعی و نهادهای مدنی مختلف از سرتاسر جهان این حمله ی نابخردانه و دور ازشان انسانی گروهی از وابستگان و نزدیکان رژیم جمهوری اسلامی را محکوم می نماییم و آن را به دور از مصالح و منافع ملی و خواست اکثریت مردم ایران می دانیم. ما خواستار تعامل و همکاری بر مبنای احترام و دوستی با همه ی ملت‌ها و سازمان‌های بین المللی هستیم و از جامعه ی جهانی و افکار عمومی دنیا می خواهیم که حساب ملت با فرهنگ و دانشجویان آزادیخواه ایرانی که در جهت آزادی و استقرار دموکراسی در ایران مبارزه می کنند را از بسیجی ها و برخی نیروهای امنیتی-اطلاعاتی وابسته ی رژیم جمهوری اسلامی که این چنین اقداماتی را انجام می دهند، جدا نمایند.

 امضا کنندگان:

 امید ابراهیمی، حامد ابراهیمی، حامد ابراهیمی نژاد، حسن احسانی، حسن اسدی، دنیا اسکندریان، رضا اصفهانی، سهیل اعرابی، آرش اعلم، بیژن افتخاری، کوروش افطسی، امیررضا امیربختیار، مهدی امینی، ونداد اولاد عظیمی، آبتین یکتا، سیاوش آریا، امیرهوشنگ آریان پور، آینده آزاد، صمد آقایی، سوگل آیرم، جمشید بابایی، احمد باطبی، مهناز باقری، مهناز باقری، نگین بانک، مهران براتی، بهداد بردبار، اقبال بلیده، شهلا بهاردوست، پوریا بهرامی، زهرا بهرامی، بهروز بیات، رسا پارسا، علی پورواحدی، بهروز ترکی، امیرحسین توسطی، مهدی توسلی، کیانوش توکلی، حامد تهرانی، فرشیده تهرانی، محمد حسین جعفری، رضا جعفریان، مهرداد جلالی، لیلا جمشیدوند، اصغر جودی، بهیه جیلانی، رضا چرندابی، سیاوش چگینی، حمیدرضا حاج تعمیری، رویا حسن پور، مهتا حسینی، سعید حق جو، مجید خاجگیری، نازنین خسروشاهی، آریا خسروی، سالار خسروی، علی خلفانی، مهرداد درویش پور، مریم دهقان پور، سالومه رحیمی، پوران رضایتی، فرهنگ رضایی، کیوان رمچاهی، بنفشه رمضانی یگانه، مریم روزبهانی، حسن زرهی، سپیده سامانی، لاله سجودی، سعیده سهرابی، حمید شاهسیا، مصطفی شکری، شهریار شمس، نریمان صالح، شهرام صبوری، فرزان صفائیان، علی طایفی، بابک عباس زادگان، مزدک عبدی پور، فاطمه عدالت طلب، علی عضدی، فرزانه عظیمی، مهرداد عمادی، رویا غفاری، شهرام غفاری، پویا غلامرضایی، مسعود فتحی، مریم فرزام، پیمان فلاحیان، بیژن فوادی، فیروزه فولادی، امیر قاسمی، پوران قاسمی، محمد مهدی قاسمی نیکو، جعفر قدیم خانی، داوود قنبری، مونا کاشف، اردوان کریمی، امید کشتکار، الهه کوثری، ابراهیم کهنه پوش، امیر گل علی پور، رامین گلبانگ، امیرحسین گنج بخش، ژاله لاکنرگوهری، روحی لطیفی، رضا مبین، رحیم محمدی، رضا محمدی، پرویز مختاری، تراب مستوفی، ویدا مشایخی، محمد مصطفایی، رضا ملکی، ابراهیم مهتری، ایسان میران بیگ، سیروس میرزایی، مهران میرفخرایی، طناز میناوند، حسن نایب هاشم، سیاوش نجفی، راضیه نشاط، شیوا نوجو، شهناز نیک بخش، احمد واحدی، فرخنده واحدی، آریا هلاوند، طاهره - ، فرح - ، مسعود-

 انجمن حقوق بشر و دموکراسی هامبورگ-آلمان، انجمن سکولار دموکرات اسلو-نروژ، آزادگان-نروژ، چهره ی ایرانی وین، حامیان مادران پارک لاله ایران در وین-اتریش، راه سبز مجارستان، مدیران سایت فریاد سبز، نسل آزادیخواه ایران-اتریش

منبع: 
ایران گلوبال
بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.