" می بخشیم ولی فراموش نمی کنیم" چگونه میتواند در ایران پیاده شود؟

اندیشۀ " می بخشیم و فراموش نمی کنیم" که در آفریقای جنوبی عملی شد، در چه شرایطی میتواند در ایران هم پیاده شود؟ در آفریقای جنوبی رژیم آپارتاید با اپوزیسیون سر میز مذاکره نشست و برای نفی سقوط قهقرایی جامعه « آشتی عمومی» را با پذیرش « رفع حاکمیت نژاد پرستی و تبعیض، و ایجاد دموکراسی» با هم پیش بردند. در ایران اگر حکومت در رابطه با اپوزیسیون سیاست آشتی عمومی پیش گیرد و بخواهد « رفع تبعیض و ایجاد دموکراسی و عدالت اجتماعی» را در جامعه عملی کند میتوان گفت امکان رسیدن به می بخشم و فراموش نمی کنم ....



Mino

سئوالی داشتم از دوستانی که به نلسون ماندلا ابراز علاقه می کنند . شعار او پس از ازادی از زندان این بود که «می بخشیم ولی فراموش نمی کنیم» ولی رادیکالهای ایرانی چه کمونیست، مجاهد ، سوسیال دمکرات ، سلطنت طلب ، جمهرویخواه و حتی کسانی که خود را لیبرال می دانند.... در ارتباط با رزیم اسلامی و جنایاتی که مرتکب شده اند می گویند «نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم» لطفا همه کسانی که این روزها از ماندلا دفاع می کنند به این پرسش پاسخ دهند و دلیل این دو گانگی در رفتار و کردار را توضیح دهند مگر اینکه بخشش برای همسایه افریقایی خوبه !!

تبریزی

سرکار خانم مینو، هر سرزمینی ویژگی های خودش را دارد و ما نمی توانیم بگوئیم که چون در فلان کشور چنین و چنان شد پس ما هم باید چنین و چنان کنیم! حتی یک هزارم ددمنشی های رژیم گندیده و پوسیده ولایت فقیه را رژیم پیشین آفریقای جنوبی انجام نداده است! آری درست است، در فردای ترکیدن کوه آتشفشان خشم مردم ستمدیده ایران ستم های بیمانند دژخیمان دوزخی رژیم آخوندی را نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم! با نگاه کردن به لینک زیر که مشتی از خروارها بیدادگری رژیم ولایت فقیه است خواهید فهمید که سخن از چیست http://www.iranglobal.info/node/23106

 آ.ائلیار

اندیشۀ " می بخشیم و فراموش نمی کنیم" که در آفریقای جنوبی عملی شد، در چه شرایطی میتواند در ایران هم پیاده شود؟ در آفریقای جنوبی رژیم آپارتاید با اپوزیسیون سر میز مذاکره نشست و برای نفی سقوط قهقرایی جامعه « آشتی عمومی» را با پذیرش « رفع حاکمیت نژاد پرستی و تبعیض، و ایجاد دموکراسی» با هم پیش بردند. در ایران اگر حکومت در رابطه با اپوزیسیون سیاست آشتی عمومی پیش گیرد و بخواهد « رفع تبعیض و ایجاد دموکراسی و عدالت اجتماعی» را در جامعه عملی کند میتوان گفت امکان رسیدن به می بخشم و فراموش نمی کنم ، وجود دارد. و شرایط آن نیز چنین است:

1- آزادی همه ی زندانیان سیاسی.
2- آزادی پوشش و برابری زن و مرد.
3- آزادی همه احزاب و فعالیت سیاسی.
4- ایجاد سیستم چند حزبی.
5- ایجاد عدالت اجتماعی
6- رفع تبعیض از ملیتها و امکان اداره ی امور خود.
7- جدایی دین از دولت.
8- لغو مجازات اعدام.
9- و غیره.
در چنین شرایطی امکان تحقق ایده ی مذکور در ایران هم وجود دارد. ولی حکومت ایران متأسفانه فاقد چنین کیفیتی ست. این حکومت منتظر آن است که با خیزش عمومی سرنگون شود. و در چنین شرایطی او را « نه می بخشند و نه جنایتهایش را فراموش میکنند». آرزوی من هم آن است که حکومت خرد خود را بکاراندازد و موجب انقلاب خونین نشود.

برای ماندلا، تحقق شعاراش ، بدون « لغو آپارتاید و ایجاد دموکراسی» غیر ممکن بود. آشتی با تأمین این خواسته ها صورت گرفت. و نه بدون آنها. ماندلا مسئول بخش نظامی سازمانشان بود و مسلحانه مبارزه میکرد. که در 44 سالگی دستگیر شد. و در زندان به مبارزه ی مسالمت آمیز روی آورد. و شرط آشتی ملی هم خواسته های عمومی بود. این آشتی بر پایه ی توافقات صورت گرفت. آنهم به اصطلاح در دقیقه ی 90. که حکومت آفریقای جنوبی امکان حکمرانی به شیوه ی سابق را ، هم در داخل و هم در سیاست خارجی از دست داده بود.

 Adam

این تفکر انسانی که می گوید «می بخشیم ولی فراموش نمی کنیم» را به شرایط کشوری ربط ندهید .شما این شعار بدهید و از طرف مقابل نخواهید که به پای میز مذاکره بیاید, نه اینکه «نه می بخشم و نه فراموش می کنم » که اساسا برپایه انتقام و کینه استواره است .شعار اولی می تواند زمینه را برای انتخابات ازاد و اشتی ملی را فراهم نماید . شعار دوم بدنبال جنگ طبقاتی ، فرقه ای ، قومی و داخلی است .در چنین شرایطی برندگان واقعی قدرت های بزرگ منطقه ای هستند که در کمین نشسته اند که ایران را پاره پاره کنند.

 osra

امروز حرفهای ماندلا برای همه ما جذابیت دارد او سمبول پذیرش و عفو و همدیگر پذیری مبدل شد او انتقام جویی را بشدت محکوم کرد او جنبش پرهیز از خشونت را در دستور کار خود قرار داددوری از انتقام جویی و آشتی با مخالفان برایش نه یک سیاست بلکه راه و رسم زندگی کردن بود او سیاستی آشتی جویانه داشت و بهمین دلیل توانست یک آفریقای جنوبی جدید و بهتر پدید آورد اینها صحبت هایی بود که در مورد قهرمان عصر ما گفته شدو بسیار آرام بخش از اینهمه گفته ها چه نتیجه اخلاقی میتوان گرفت هم اپوزیسیون هم دولتمردان مطالبی که دوستان نوشتند تقریبا همه را خواندم. اما بعضی ها فقط دورترها را نگاه میکنند و میپذیرند نگاهی به ایران و کسانی که میخواهند آشتی ملی را در پیش گیرند  وپرهیز از خشونت را در دستور کار خود قرار دهند؛ نه تنها بعضی از دوستان نمیپذیرند، بلکه همه چیز را واهی میپندارند، ته ای[آنها] در ارتباط با غرب و انرژی هسته ای،  به هر دلیلی پذیرفتند که این کار را انجام دهند . نگاهمان باید این با شد که برای مردم ارمغانی است ومثبت . اما بعضی از ما میگویند حکومت باید بپذیرد که جام زهر را نوشیده باید بگوید که اشتباه کرده و باید ها ....... اشتباهات وجنایتهایی را که حکومت گران انجام دادند قابل توصیف نیست اما درسی که از ماندلا باید گرفت دوری از خشونت و آشتی با مخالفان است او با بخشش نه فراموشکردن درسی هم به دشمنان خود داد. راهش گرامی باد.

برگرفته از: 
کامنتهای ایران گلوبال
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

دیدگاه‌ها

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
امروز 21 آذر سالروز بخون کشيده شدن حکومت ملی آذربايجان توسط ارتش فاشيست ايران است . ملت آذربايجان نه فراموش ميکند و نه خواهد بخشيد.


Bugun 21 Azer Guney Azerbaycan milli hokumetinin Iran fashist ordusu terefinden qana bulashtigi gundur Biz ne unutacayiq nede

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
بر فرض که این می بخشم ولی فراموش نمی کنم درست هم باشد این وقتی است که رژیم جنایتکار در قدرت اسلحه زمین گذاشته و تسلیم خواست مردم شود و نه اینکه تا روز آخر جنایات کند و وقتی به زور این جنایتکاران از سوراخی بیرون کشیده شوند ,عده ای بگویند می بخشم ولی فراموش نمی کنم .
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
دوستان عزیز، برای ماندلا، تحقق شعاراش ، بدون « لغو آپارتاید و ایجاد دموکراسی» غیر ممکن بود. آشتی با تأمین این خواسته ها صورت گرفت. و نه بدون آنها. ماندلا مسئول بخش نظامی سازمانشان بود و مسلحانه مبارزه میکرد. که در 44 سالگی دستگیر شد. و در زندان به مبارزه ی مسالمت آمیز روی آورد. و شرط آشتی ملی هم خواسته های عمومی بود. این آشتی بر پایه ی توافقات صورت گرفت. آنهم به اصطلاح در دقیقه ی 90. که حکومت آفریقای جنوبی امکان حکمرانی به شیوه ی سابق را ، هم در داخل و هم در سیاست خارجی از دست داده بود.